KARTAL
“Bir böcekle sohbet edecek ne yaşadın?” diye sordum meraklı bir sesle. "Arkadaşın yok mu senin?"
“Aslında var. Ama herkes beni suçlarken onlarla konuşmak kolay olmuyor.”
O sırada garson içkileri ve yanında atıştırmalık çerezler getirdi. Yeniden yalnız kaldığımızda birer viski doldurdum.
“Seni ne için suçluyorlar?” Suçlayan herkesi çarmıha germe fikri şu dakika çok cazip gelmişti.
“Benim sevgilim vardı. Ayrıldık. İki yıl olacak neredeyse.”
“Sevgilinden ayrıldığın için mi seni suçluyorlar?”
Dili bazen sürtüyordu fakat söyledikleri anlaşılır bir tondaydı.
“Yok. Bir de kankam var benim.” Güldü. Gülümsemesi o kadar genişti ki, eliyle ağzını kapatmayı denese de tamamen kapatmayı başaramadı.
Dilimi karnından aşağı indirip
bacaklarının arasını öptüğümde yukarı bakmak ve bu şek
