KUMSAL
GÜNÜMÜZ
Nikah salonundan içeriye girerken gerginlik bir tasma gibi boynuma yapışmış vaziyetteydi. Tüm gece düşünüp durmuştum.
Ne yapacağımı, nasıl yapacağımı, nasıl kurtulacağımı…
O adamın ne kızımın hayatında bir söz hakkı olabilirdi, ne de benim…
Yaşadığım sancılı geçen üç yılın ardından, bir kez daha kendimi bilinmez bir kaosun içine atacak değildim. Bana muhtaç, daha iki yaşında bir kızım vardı.
Hayal aleminde yürür gibi bir koltuğa oturup, deyim yerindeyse oturduğum koltuğa gömüldüm. Meriç hemen yanımdaydı ama burada olmaktan sıkıldığını aldığı nefesten biliyordum.
Ben Meriç'i artık aldığı nefesten dahi tanıyordum. Çocukluğumdan beri tanıdığım adamın gerçek halini, evlendikten sonra tanımış olmak da benim aptallığımdı.
Doğa'yı anneme vermiş ve özellikle onlardan uzak o
