KUMSAL
Mekandan nasıl çıktık, arabaya nasıl bindik bilmiyordum. Tüm bedenim felce uğramış gibiydi. Meriç bir şeyler soruyor ama ben duymuyordum.
Nereden çıkmıştı? Nasıl çıkmıştı? Beni nasıl bulmuştu?
Kahretsin!
Endişeden tırnaklarımı yiyor, boş gözlerle yolu izliyordum.
Allah'ım ben şimdi ne yapacaktım? Ya Doğa’yı öğrenirse? Ya Doğa'yı elimden almaya kalkarsa? Ya babamlar öğrenirse?
İnlercesine başımı torpidoya vurdum.
“Artık neler olduğunu anlatacak mısın?” diye sordu Meriç gergin bir sesle.
Bakışlarım ona döndüğünde bir hafta önce elime verdiği boşanma celbi aklıma gelerek panikledim.
“Boşanma yok. Unut!” dedim telaş içinde. Ağlamak istiyordum. Kendimi bir odaya kapatıp, aklım beni terk edene kadar ağlamak istiyordum.
“Kumsal!” dedi sesindeki gerginlik azıcık kaybolmadan. “
