Ben çok saf bir insanımdır. Yağmur bu huyum yüzünden beni defalarca dövmek istemiştir hatta. Onun kadar istikrarlı olmadığım için bu benim suçum değildi. Ben her kötülüğün ardında bir sebep ararken, Yağmur için bir kere kötülük yapan her zaman yapardı. Onunla fikir ayrılığı yaşayacak olduğumuz zaman bana hep 'sadece senin için' der o an neyi savunuyorsam, istemeyerekte olsa onu savunurdu. Ben yanılırdım ama o bir kere bile 'ben demiştim' demez benimle oturur beni teselli ederdi canımın içi. Ben yaşadığım müddetçe insanların bir şansı daha hakkettiğini düşüneceğim, bunu engelleyemem çünkü. Bu benim içimde yaşayan, belki de beni yapan en yegane şey.
Salonda kadının geri dönmesini beklerken sessizlik içindeydik. O yukarıda babamın odasındaydı. Onunla ne konuştuğunu merak etmiyordur, beni en
