Başımda korkunç bir ağrı ile açıldı gözlerim. Kesik nefesler alıp verirken beyaz renkli tavanı gördüğümde, burnuma tanıdık kokular doldu. Doğrulmaya çalıştım fakat kolumdaki batma hissiyle gözlerimi acının kaynağına çevirdim. Koluma bağlı olan serumun beni engellediğini o an idrak edebildim. Nerede olduğumu çözebilmek için etrafı süzmeye başladım. Beyaz yatak ve örtü, birbirine karışan inleme ile ağlama sesleri, "hemşire hanım" çağrıları, koşuşturan doktorlar... bir hastane odasında muhtemelen de acil serviste olduğumu anladım. Zorlanarak da olsa yattığım yataktan doğrulmaya çalıştım. Bu ısrarım sonucunda başımdaki yoğun ağrı, zonklamaya dönüşüp daha da sevimsiz bir hal aldı. Elim istemsizce başıma gitti. Ancak bu kez de alnımın sağ üst kısmına dokunur dokunmaz duyduğum sızıyla derhal geri
