Chapter 1

2010 Words
Carol is yawning as she opened her condo's door. Kakauwi niya lang galing sa kaniyang twelve hours duty at bukas naman ay ang kaniyang day-off. At ang plano niyang gawin bukas ay ang matulog ng matulog dahil nangingitim na ang ilalim ng kaniyang mga mata but still, she's beautiful. Hindi siya nagbubuhat ng kaniyang sariling bangko ah? sadyang nasa dugo na talaga nila ang pagiging isang matipuno at maganda. Being a Ruscitti is a damn blessing. "At last. I can now rest," ani Carol habang hinuhubad ang kaniyang suot na lab coat . Nakasanayan niya ng hindi iyon hubarin magmula no'ng siya'y naging isang ganap na doktor sa kadahilanang masaya siya habang suot-suot iyon. Pagkatapos niyang hubarin ang kaniyang lab coat ay sinunod niya naman ang kaniyang suot na plain black dress na hapit sa kaniyang katawan gayon din ang suot-suot niyang black stiletto heel. She knows that what she's wearing is inappropriate but, as long as she can do her job there's nothing wrong about it. Carol also removed her black lace brassiere revealing her cup c breasts and her taut n****e because of her cold air-conditioned. Ang tanging suot na lamang ni Carol ay ang kaniyang black lace panty at ang kaniyang confidence sa sarili. Well, mag-isa lang naman siya sa kaniyang condo kaya walang problema kahit na maglakad siyang nakahubad dito. Carol owned a two-story condo unit since she was in college. It's a gift from his older brother's friend that she didn't know but still, she's very thankful. Walang binabayaran si Carol sa kaniyang condo unit. Lahat sa kaniya ay libre kagaya na lamang ng kuryente,tubig at kung ano pa mang may kinalaman sa bahay kulang na nga lang ay sagotin na rin lahat ng kaibigan ng kaniyang Kuya Charles ang kaniyang kinakain sa pang araw-araw. And Carol can kiss that friend of his brother because of too much happiness. Even though her older brother loves spoiling her, hindi pa rin maipagkakailang masungit ito at gustong lahat ay masusunod. Actually, ayaw ng kuya niya na siya'y bumukod pero napapayag niya rin ito kalaunan. Nakangiting tinungo ni Carol ang kaniyang kusina. Masaya niyang binuksan ang kaniyang refrigerator at agad na kinuha ang kaniyang pinakamamahal na saging. Her favorite fruit is banana and it's more delicious when it's cold. At tuwing umaga ay may saging siyang nakikita sa harapan ng condo unit niya at sino ba naman siya para tanggihan ang grasya hindi ba? Carol is humming a happy song as she ate her banana. Naupo siya sa kaniyang island counter habang nag-iisip ng iba pang bagay na kaniyang gagawin bukas. Should she shop? or travel? "Should I take leave?" ani Carol sa kaniyang sarili. Matagal-tagal na rin kasi siyang hindi nakakapag-leave. Ganyan niya kamahal ang kaniyang trabaho at kulang na nga lang ay doon na siya manirahan sa hospital. She love her work so much. And speaking of travel, gusto niyang magtungo sa munting isla na tanaw lamang mula sa karagatan ng villa ni Maxon. That island seems beautiful and interesting. Ika ng kaniyang pinsan ay may naninirahan daw doon kaya naman gusto niyang magtungo roon para makita kung nagsasabi ba ito ng totoo o pawang kasinungalingan lamang. She can't trust her cousins word specially when it's Maxon. She didn't hate him though. Pagkatapos na maubos ni Carol ang kaniyang kinakaing saging ay kaagad niyang tinungo ang kaniyang banyo upang gawin ang kaniyang evening daily routine. Kahit pagod ay hindi niya magawang makatulog kapag hindi nakakaligo. Water helps her relax. She wanted to swim but she's lazy to drive. Mabilis na napalingon si Carol sa pinto ng kaniyang banyo ng siya'y may maramdaman na nakatingin ngunit wala siyang nakita roon. Sarado iyon at wala rin siyang naririnig na kaloskos mula sa labas ng pinto. Hindi niya na mabilang kung ilang beses ng nangyari sa kaniya ang bagay na ito. Sa tuwing siya ay maliligo pakiramdam niya'y may nakamasid, gayon rin kapag siya ay kumakain at natutulog. At sa tuwing tinitingnan niya naman ang CCTV footage ay wala siyang makita ni kahit na ano. Siguro'y nahihibang lang siya dala ng pagod. Ipinagsawalang bahala na lamang iyon ni Carol at muling nagpatuloy sa kaniyang pagligo at nang may naramdaman ulit siyang nakatitig ay binilisan niya na ang kaniyang pagkilos. Mabilis siyang nagtapis at tinakbo ang pagitan ng kaniyang banyo at kwarto. Sa pagpasok niya ng kaniyang silid ay agaran niyang nilock ito at agad din siyang nagbihis at nahiga sa kaniyang kama at nagtalukbong ng kumot. Si Carol ay napasinghap ng bigla na lamang namatay ang ilaw sa kaniyang silid gayon din ang paglubog ng kama sa kaniyang gilid. Pigil hininga niyang inantay ang susunod na gagawin ng taong nasa kaniyang silid. Ang labi niya ay nanginginig na rin sa takot at hindi niya alam ang kaniyang gagawin. Kung sisigaw ba siya o ano. "W-who are you?" matapang na tanong ni Carol ngunit ang takot ay mababatid sa tinig nito. Hindi sumagot ang taong nasa kaniyang tabi bagkos ay ibinaba nito ang kumot na nakaharang sa kaniyang mukha at siya'y napasinghap ng malakas ng sumalubong sa kaniya ang isang pares ng kulang berdeng mga mata. Muling napasinghap at napapikit si Carol ng may maramdaman siyang mainit na bagay na dumampi sa kaniyang labi. Malambot iyon at mainit subalit ay mapang-angkin. Amoy na amoy din ni Carol ang natural na amoy ng taong nasa kaniyang harapan. Mabango iyon at hindi matapang ngunit siya'y labis na nababahala kung papaano ito nakapasok sa kaniyang silid. May dalawa siyang bantay sa labas ng kaniyang condo unit. Ang dalawang bantay na iyon ay galing sa Kuya Charles niya kaya naman siya'y kampanting siya'y magiging ligtas ngunit ano ito? mayroong nakapasok. "S-sino ka?" tanong muli ni Carol ngunit kagaya ng una wala siyang nakuhang sagot dito. Si Carol ay biglang natakot ng makitaan ng kakaibang kislap ang mga berdeng mata ng taong kaniyang kaharap na hindi niya makita. Mabilis siyang tumalikod dito habang nagpipigil ng luha. Siya'y lubhang natatakot at kaniyang hinihiling na umalis na ang taong ito. "P-please...go away," Carol said while trembling. Carol got stunned when she felt a huge hot hand stroking her hair. Sa bawat paghagod niyon ay siya'y napapapikit hanggang sa hindi niya na lamang namalayan na siya'y tuloyan ng nakatulog. Ngunit bago pa man siya tuloyang kainin ng kadiliman ay nakarinig siya ng isang malamig at malalim na tinig na napakasarap pakinggan at alam niyang iyon ay nagmumula sa estrangherong nasa kaniyang tagiliran. "Goodnight, ómorfi..." ani ng tinig. Habol hiningang napabalikwas si Carol ng dahil sa kaniyang panaginip na hindi niya sigurado kung panaginip nga bang talaga. Mabilis siyang bumangon at lumabas ng kaniyang condo unit. Agad niyang tinungo ang kinaroroonan ng dalawa niyang bantay upang tanongin ang mga ito kung may napansin silang estranghero. "Good morning, I would like to ask something," ani Carol at huminto sa harapan ng dalawa niyang bodyguards na kapwang nagkakape. Mabilis naman sa alas kuwatrong tumayo ang mga iyon at bahagya pang yumukod ng makita si Carol. "Magandang umaga Miss," sabay na bati ng mga ito at tanging tango naman ang naging sagot ni Carol. "Ano po iyong tanong mo, Miss?" ani Kuya Lando—isa sa mga bodyguards ni Carol. "May napansin ba kayong pumasok sa aking silid?" tanong ni Carol. Kapwa namang natigilan ang dalawang guard at nagkatinginan ng dahil sa naging tanong ng kanilang babaeng amo. Buong magdamag silang nagbantay kaya naman sigurado silang walang nakapasok. "Wala po Miss, buong gabi po kaming nagbantay," sagot ni Kuya Harem—ang isa pang guard. Carol let out a deep sigh because of what her guards says. Mukhang nag ha-hallucinate siya ng dahil sa pagod. "Salamat mga Kuya, pasensya na sa abala," ani Carol at tinalikuran na ang mga ito. Mukha ngang panaginip lang ang nangyari kagabi at kung panaginip man iyon bakit nararamdaman niya a rin ang mainit at malambot na bagay sa kaniyang labi? gayon din ang mainit nitong kamay na humahaplos sa kaniyang buhok? panaginip lang ba talaga iyon o totoong pangyayari? Alin man sa dalawang iyan ang totoo ay wala na siyang pakialam dahil sisiguraduhin niyang ito na ang huli. If that mysterious green eyed man appear on her dreams again, lilipat na siya ng unit. It's freaking her out and she's afraid about her safety. Ayaw niya ng maulit pa ang nangyari noong siya'y nasa college pa. She got kidnapped and almost raped but thanks God, the cops came on time. At simula ng nangyari ang bagay na iyon ay mas lalong naging mahigpit sa kaniya ang kaniyang mga magulang, kapatid at gayon rin ang buong angkan. They hired twenty bodyguards that stays at her until she graduated in college. Daig niya pa ang isang anak ng mafia boss ng dahil sa dami ng kaniyang alalay. Ruscitti's are rich and powerful. They have enemies all over the world kaya naman madalas silang nakakatanggap ng death threats and they handle it very well lalo na ang dalawang panganay na lalaki ng Ruscitti named Maxon and Charles. They're both silent while dealing it—silent but deadly. Ang kinaibahan lang ay may ibang tao na gumagawa ng dirty works para sa pinsang niyang si Maxon samantalang her older brother Charles did all the work. Isang malakas na ring ang nagpabalik sa lumilipad na diwa ni Carol. Mabilis niyang sinagot ang tawag ng makita ang pangalan ng Kuya niya roon. "Kuya!" Carol exclaimed in glee. Matagal na rin kasing hindi tumatawag ang kaniyang Kuya. "Hello there, my sweet little sister," ani naman ng kaniyang Kuya Charles na nasa kabilang linya. "Bakit ngayon ka lang tumawag? Nagtatampo ako," ani Carol habang nakanguso. She heard her brother chuckles kaya naman ay napahagikhik na rin siya. She missed her brother so much. "I'm sorry lil, naging busy lang ang Kuya. How are you?" Carol rolled her eyes because of what her brother said. Wala naman kasing bago, palagi naman talaga itong busy. "I'm fine and still beautiful," ani Carol ay siya'y napasinghap ng tumawa ng malakas ang kaniyang Kuya na nasa kabilang linya. Her brother really loves annoying her. "Kuya!" sigaw ni Carol dahilan para mahinto ito sa pagtawa. "I'm sorry lil, can't help it. Nagbubuhat ka na naman kasi ng sarili mong bangko," pang-aasar ng magaling niyang Kuya. "If I'm not beautiful, then how about you? We're siblings remember? Kaya ka ba tumawag para asarin ako? Puwes nag wagi ka Kuya," yamot na wika ni Carol. "Sorry na lil, I just missed pissing you. Anyways, tumawag ako para kamustahin ka. Balita ko kasi ay broken hearted ka because of your three days relationship," "It's not three days Kuya, it's four days. Four. Saan mo naman nahagilap ang balitang iyan? Oh wait! don't bother telling me, kilala ko na ang nagsabi sa'yo," ani Carol. "It's Maxon. Masama bang i-confirm ko kung totoo nga ba ang sinasabi ng gagong 'yon? Well, I'll call you later lil, may meeting pa ako. And I almost forgot, I have a surprise for you, umuwi ka ng mansion kung gusto mong makita okay? I love you lil," mahabang wika ng kaniyang Kuya Charles at siya'y matamis na napangiti ng dahil sa huli nitong sinabi. "I will Kuya, I love you too," aniya at pinatay na ang tawag. Her older brother is sweet but he's the sweetest when it comes to their mother. Her Kuya is a big ass mama's boy at hindi nito iyon kinahihiya. It's been a while since she last visit their mansion na matatagpuan sa likuran ng mansion ng kaniyang pinsan na si Maxon. Their mansion is in the woods at bakit nga ba naroroon? Hindi niya rin alam, basta ang sabi ng Mommy niya ay doon sila nagkakilala ng Dad niya and it's still a big question on her. How come they've met? Sino ba ang nakatira sa kagubatan? Her Mom or her Dad? Hindi naman kasi nagku-kuwento ang mga ito about their love story dahil ang mahalaga daw ay masaya kaming pamilya. Ang dahilan lang naman kung bakit ayaw niyang umuwi ay dahil, pipilitin lamang siya ng mga ito na roon na mamalagi.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD