Chapter 21.2: Let go

2257 Words

"You love the sunset." Basag ko sa katahimikan. "Huh?" Bumaling siya sa akin, naguguluhan. "Sabi ko gusto mo ang sunset. Puro ganyan iyong painting sa office mo. Pati roon sa itaas ng headboard ng kama mo." "Yes. I love sunset because that was my mom's favorite time of the day." A smile suddenly drawn on his lips. "We used to drink tea on our balcony. Naroon na agad kami bago pa lumubog ang araw." Magaan ang tingin na pinupukol niya sa papalubog na araw na tila ba ang mommy niya iyong tinitingnan niya. Kasabay ng paglubog ng araw ay ang unti-unti ring pagkawala ng emosyon sa kanyang mukha. Muli niya akong nilingon. "Tara na, magdidilim na," sabi niya. Imbis na sumagot at naglakad ako papalapit sa tabing dagat. I wandered around at nang makitang wala namang tao ay hinubad ko na i

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD