[Polis 1] Tutkulu Aşk +18

İLK OPERASYON

Günler birbirini kovalıyordu. Ekiptekilerle güzel uyum içerisinde çalışıyorduk. Bir kişi hariç, tabiki Mert. İkimizinde arasinda sanki görülmez bir duvar vardı.

Bu sınırları ikimizde ihlal etmiyorduk.Bu şekil davranması tuhaf geliyordu. O nasıl isterse bende ona aynı şekilde karşılık veriyordum. Birbirimizden mümkün olduğunca uzak durmaya çalışıyorduk.

Aradan bir ay geçmişti ve aramızdaki bu kopukluk daha da büyüdü. Karar vermiştim. Bugün onunla konuşmayı denemeye karar verdim. Nasıl tepki vereceğini bilmiyordum. En azından sorunun ne olduğunu anlamaya çalışacaktım.

Bu sabah erkenden kalktım. Annem erkenden kalkıp benim için kahvaltı hazırlamıştı. İkimizde kahvaltımızı yaptık. Ben hazırlanıp evden çıktım. Emniyete geldiğimde kendime sert bir kahve aldım. Burda ise başladığımdan beri sade kahve içmeye alışmıştım.

Ayşe ile birlikte kahvelerimiz yudumlarken Mert geldi. Her zamanki gibi sadece Ayşe'ye selamı verip toplantı odasına ilerledi. Bende hızlıca kahvemi içip Mert'in yanına toplantı odasına doğru ilerledim. Yanında ekip arkadaşımız Fatih vardı.

Merhaba Mert komiser seninle konuşmak istiyorum. Bana ayıracak 5 dakikan var mı? diye sordu . Mert ise "şuanda müsait değilim" diyerek yanındaki arkadaşıyla sohbetine devam etti. Bende önüme dönüp toplantı salonundan çıkacakken, başkomiser geldi ve büyük bir kaçakçılık çetesi için operasyona çıkacağımızı söyledi.

Birkaç gündür bu olay için hazırlık yapıyorduk. Ekiptekiler arabalara dağılırken başkomiser gelip Mert'in sürecek olduğu arabaya geçmemi söyledi. İtiraz etmek istedim ama başkomiser ben daha ağzımı açmadan kendi arabasına doğru ilerledi.

Operasyona çıkacağımız için sorun etmemeyi düşündüm. Arabaya bindim ve sessizce yolcuk yapmaya başladım.Yolculuk yaparken büyük bir sessizlik hakimdi. Bu sessizlik olay yerine geldiğimizde arabadan ineceğim sırada bozuldu.

Mert aniden kolumu tutup kendisine çekti. Kendisinden böyle bir hamle beklemediğim için bir an burun buruna geldik . Neredeyse dudaklarımız birbirimize değecek oldu. Hemen geri cekildim. Mert her zamanki sert ses tonu ve iğneleyici sözleriyle konuşmaya başladı.

" Bu işin altından kalkacağına inanmıyorum. Arabada kal. Bu iş prenseslere göre değil. içeride tehlikeli adamlar var. Bu iş öyle okulda birinci olmakla yetmez. Fazla tecrübesizsin bu iş için " dedi. Mira'nın karşılık vermesini bekledi. Mira'nın inatçı bir karakter olduğunu anlamıştı. Yinede şansını denemek istemişti.

Mira bu sözler karşısında ne diyeceğini bilemedi. Ona herşey deseydi , ama mesleğinden vurmasaydı. Mira cevap vermeye bile tenezzül etmek istemiyordu. Kendisine cevap vermeden arabadan aşağıya indi. Ekiptekiler de gelmişti.

Hızlıca deponun önünü kuşattılar. Hasan başkomiser, Mira ve Mert siz arkadan giriş yapın. Fatih sen içeriyi görebilecek bir yer bul kendine, diğerleride benimle beraber önden giriyoruz. Temizleyerek ilerleyeceğiz.

Mert ile beraber arka tarafa ilerledik. Yerimizi aldığımız da diğerleri ön taraftan giriş yaptılar. Silah sesleri duyulmaya başlamıştı.

Mert sessizliğini bozarak " sana diyorum Mira çekil, bu operasyon prenseslere göre değil "

Mira derin bir nefes alarak Mert'in koluna yapıştı. bir an göz göze geldiler.

" Yeter komiser beni fazla küçümsüyorsun.

Kendimi yeterli hissetmesem şuanda burda olmazdım öyle değil mi? Anladım benden nefret ediyorsun ama birlikte aynı ekipteyiz ve birlikte çalışmanın formülünü bulmamız lazım. İşine bak benimle uğraşmayı bırak, aksi halde farklı bir Mira olur karşında.

Operasyonu asıl sen tehlikeye atacak hareketlerde bulunuyorsun. Sessiz ol ve yürü." diyerek Mert'e karşılık verdim.İcimde kötü bir his vardı, yinede dikkatimi dagitmamaya çalıştım.

Depoya giriş yaptığımız sırada iki kişinin arkamızdan geldiğini, şuanda bize silah dogrulttuğunu fark ettik. Ellerimizi kaldırıp silahları yere atmamızı söylediler. Mert kendisine öfkeliydi. Mert bu duruma düşmesinin kendi hatası olduğunu biliyordu.

Mira için korkuyordu. Silahlarımızı mecburen indirdik. Mert ile göz göze geldik. Ona hamle yapacak olduğumu anlatmaya çalıştım. Umarım anlamıştır. Adamlar bizi arabaya doğru götürmek istedi. Korkmuş gibi davranmaya başladım.

Beni tutan adam böylece rahat hareket edecekti. çünkü oda bir kadın olduğum için beni küçümseyecekti.