PATUROK NAMAN Dra Simonè - SPG

CHAPTER 1 Bughaw

Nasa tabing dagat ang isang sampung taong gulang na batang babae nakatingin sa kawalan. Sa mga labi nito ay isang ngiti na ubod ng ganda. walang ka problema-problema ang mukha at sa mga bughaw na mga mata nito maaninag mo ang kagandahan ng kanyang pagkatao at hindi mo makikita sa kanya na sa kadiliman ng kanyang paningin ay nasa mukha niya ang aliwalas ng isang batang walang ibang iniisip kundi maganda ang mundo kahit hindi niya iyon nakikita.

“Simone, Simone halika na kakain na tayo ng breakfast isama mo na si Puti para sama na kayo mag almusal anak.”

Boses iyon ng kanyang Naynay Amelia na siyang nagpalaki sa kanya mula ng makita siya nito ng bata pa siya pitong taon na ang nakalipas. Sabi ng kanyang Naynay ay wala siyang malay na nakits niya ito sa dalampasigan na maraming sugat at ilang araw siyang nagdeliryo dahil sa lagnat gawa ng sugat na natamo niya. Nang magkamalay daw ang batang ako ay pinangalanan ako niya sa pangalan Simone at ibinigay nya ang kanyang apelyido sa batang ako noon kaya ang pangalan ko ngayon ay SIMONE DESOYRA.

NAkatira kami sa isang maliit na Island malapit sa Sequijor at mabilang ang mga naninirahan doon. HIndi ako nakapag aral dahil malayo nga ang lugar na meron paaralan at bulag pa ako. Ang ginawa ni Naynay binigyan ako niya nga mga luma na libro at doon ko pinag aralan ang mga sulat at tinutulungan ako niya. Ngayon na lumaki na ako kahit na isang bulag ay nakakabasa ako gamit ang aking mga kamay. siguro dahil wala akong paningin ang aking mga kamay ang nagsilbing paningin ko at kaakibat ang aking pandinig ay sobrang malakas kumpara sa nga ordinaryong tao.Ang aking pangamoy ay matapang rin malayo pa ang isang tao naaamoy ko na ito at sa tao meron silang pagkakaiba kaya kahit na hindi magsabi ng kanyang pangalan ay alam ko kung sino ang nasa tabi ko,at alam ko kung hindi ko ito kilala.

Kilala ako sa buong Isla na Simone ang batang may bughaw na mata. Sometimes tinatawag nila akong BUghaw dahil nga bughaw ang mga mata ko.

“Nay nay kakain na po ba tayo? meron na rin po ba si Puti kasi ibibigay ko na po sa kanya Naynay.”

“Ang Kuya mo hindi pa dumating galing sa bayan, hindi pa siguro tapos magbinta ng mga isada na kuha niya sa dagat.

“Oo nga Nay kanina pa ako naghihintay kay Kuya meron kasi akong pinabili sa kanya kaya siguro siya natagalan. GUsto ko po sana na bumili siya ng libro ng martial arts para naman matuto ako at walang magtatankang saktan kayo at kung meron man madedepoensdahan ko kayong dalawa ni KUya at sabi din niya na kaming dalawa sabay mag eensayo Naynay.”

“Ikaw ba anak marunong na magbasa gamit anh iyong kamay?”

“Yes pi Naynay at maliban doon nagawan ko na rin ng paraan paano magsulat at kabisado na po at sabi ni KUya Mar na mas maganda pa daw sa kanya ang sulat kamay ko at mas mabilis pa akong magbasa ng English at wikang pilipino kaysa sa kanya.”

Mabuti naman Simone dahil kailangan mo yan at sabi ko rin sa kanya na kung pwede din siya magdala ng libro na mura lang na ang paksa ay mga gamot gamit ang mga herbs at libro ng mga sakit na palaging biktima ang ating mga kanayon. kagaya ng sipon ubo at lagnat, pananae, pagsusuka at arthritis na kagaya nyo po. Kaya siguro natagalan si KUya ang sabi ko rin sa kanya yun mga binibinta na mura lang dahil ang malaking porsyento na kita niya ay para sa ating bahay para sa oras ng bagyo ay hindi na tayo matatakot Nay dahil strong na ito.”

“Naynay kain na po kayo maraming ulam at kanin darating na yun si Kuya bago tayo mananghalian.”

Isang oras ang nakalipas dumating na nga ang KUya Mar niya na mag labing tatlong na ang edad at meron ng dalang kalahating sakong bigas isang kilong Karneng baboy, baka at manok. nagdala pa ng sabon panglaba, panglogo shampoo at ibang gamit na pangluto at ilang medisina na kailanganin nila for emergency. Binigay din niya ang mga libro na nabili niya ng mura at laking gulat at saya ko na meron talagang pang martial arts at pang herbal medicine.

“Salamat po KUya MAr hindi na tayo matatakot kung magkasakit tayo pwede na tayong gumamit ng mga hebs na makikita natin sa paligid at bigyan yan natin ng panahon KUya Mar.”

“Okay yan bunso kahit n a hindi tayo nag aaral alam natin paano gamutin ang ating mga sarili at dito naman sa dala kung libro ng martial arts ay matuto na tayong dalawa paano dedepensahan ang ating mga sarili kung sakaling meron mapunta dito na mga masasamang tao.O di ba Nay ang talino talaga ni bunso kasama pa ang ating mga kanayon pwede pa namin proteksyunan di ba bunso?”

“Yes Kuya tama po kayo.”

After kami kumain ng hapunan nag start na si KUya Mar maglagay ng kakailanganin namin sa aming pag eensayo. sabi nya dapat daw agahan namin ang pag training ng dalawang oras para pagkahapon maghahanap kami sa paligid ng mga herbs na niyang itatanim namin sa ginawa namin mga paso.

Habang nagtrarabaho siya nagsimula na akong magbasa gamit ang aking mga kamay at palad at ng matapos ko ang first lesson iniwan ko ito at sinimulam ko ang pagbasa ng mga herbal medicene at before ko yun ginawa pinag aralan ko muna ang parts of the body ng isang tao.Kung ano ang mga sakit ng bawat parts ng body natin ay hindi na nag function ng tama.Ito ay ginagawa ko dahil sa aking kapansanan at sa hindi ko makuha na oportunidad na pormal na makapag aral. Sana daratibf abg panahon na makuha ko ang inaasam ko na makapag aral ng totoo sa eskwelahan at sana kung may lunas pa sa aking mga mata ay makakamtan ko ito para naman malaman ko kung sino talaga ako at bakit ako napadpad dito sa isla nila ni Naynay at para din maiahon ko sila dito at mamuhay ng tama. Alam ko kuntento sila pero mas may gusto pa ako na marating nila. HIndi lang ito para sa akin kundi para sa aming tatlo at sa lahat ng tao dito na binigay sa akin ang pagmamahal at respito kahit na ganito lang ako may kapansanan.

ITUTULOY

Hanggang sa susunod na kabanata.