The Zodiacs

Chapter 5 - Selene Carn

Selene Carn

Rinig ko ang daungdong ng mga tunog mula sa kaliwa't kanan ng Sole River. Bago ko tuluyang ilublob ang sarili ko rito, pinagmasdan ko muna ang lahat ng mga taong nakatingin at nakaabang sa susunod kong gawin. They're all watching me. They're all looking at me.

Ipinkit ko ang mga mata ko at huminga nang malalim at tuluyan ko nang nilublob ang buong katawan ko. After feeling the water embrace me, I could not hear anything except for the voices of the water. The enchanting voice of water that sings to me. As I felt my feet reach the bottom of the river, I opened my eyes and witnessed how the water lightens up with me.

This is a good sign. It has given its blessing. It's final that I will be the one to represent the House of Cancer in the Upbringing.

Pagkatapos no'n ay agad na akong lumangoy pataas. Agad kong hinabol ang hininga ko at nagpahinga. Under the water, I couldn't feel the lack of air. I felt like I was part of the water and I don't need to breathe because of it. Probably that's one of the amazing things Cancerians can do.

Muling nagsipalakpakan ang mga tao dahil sa nangyari. Unti-unti na rin nawala ang ilaw sa sole river at kasabay no'n ang paglapit sa akin ng chancellor upang salubungin ako ng yakap at batiin.

"I am proud of you, Selene. You will do amazing in the Upbringing. May the I rise in you,"

Ngumiti ako at nagpasalamat sa chancellor. Pagkatapos ay nilapitan ako ng isa sa mga elders at inalis nila ang natitirang tubig sa labas ng katawan ko upang muli akong patuyuin. Pinanood ko kung paano niya iginalaw ang kamay niya nang marahan upang gawin iyon at hanggang ngayon ay hindi ako makapaniwala na kaya ko rin gawin ang ginagawa ng mga elders. I am still amaze that I have the power to manipulate water.

Pinpasok na lahat ng tao sa loob ng temple. Doon ay gaganapin namin ang pagdiriwang pagkatapos akong tanggpin ng Sole River. Pinayuhan nila na magpahinga muna ako saglit at kumain dahil sa kalagitnaan ng pagiriwang ay kakailanganin kong magsalita sa harap nilang lahat at ipakita ang kaya kong gawin.

Honestly, I'm not nervous about that. I'm fine with it because I know that I have the abilities and I have enough power to compete with the other houses. I am confident that I will be enough. But I also know that there are still some people who don't believe that I can secure a seat in the Odiacus Council. Hindi ko alam kung anong dahilan nila, dahil ba isa akong babae o hindi sila bilib sa kakayahan ko? For centuries, hindi naging consistent ang pag-upo ng House of Cancer sa Odiacus Council. May mga taon na hindi kami nakaupo roon at mayroon din namang mga taon na may isang Cancerians na namamahala sa council. But for this term, I will make it sure that I will secure a seat in that council. I will prove to those people that I am not what they think of. I am not a competent, useless, and powerless as they think I am. I am not.

Sinunod ko ang habilin nila at tumungo muna ako sa isa sa mga chambers ng temple na ito at nagpahinga saglit. Bago ko ipinikit ang mga mata ko ay kumuha muna ako ng ubas na nakapatong sa lamesa na nasa gilid ng kama ko.

Three days from now, I will have to go to the Centre and face the other entrants. The people from the twelve different houses. For the eighteen years of my life, I have no to little interaction with other houses. Nababalitaan lang namin ang ibang mga kaganapan nila sa labas o mga umiikot na sabi-sabi. Chimis kung baga. Nakikita ko lamang isla kapag may festival na gagawin sa Centre kung saan maliban sa Upbringing, ay doon lamang magkikita-kita lahat ng mga houses.

Alam kong may mga magagaling din akong makakalaban. Lalong-lalo na sa House of Aries kung saan marami akong naririnig na balita tungkol sa magiging panlaban nila. People are intimated of that house because for over centuries, hindi sila nawala sa council. It's like the Odiacus Council would not be complete without that house being part of every term. I actually hate how people look up to them, dahil sa ginagawa nilang paghanga sa mga Ariens ay lalo lang silang nagkakalakas ng loob na manguna sa lahat. Ariens look down to other houses, they think they are better than anyone. Other do the same thing and because of that they all look dumb to me. Sila-sila lang din ang gumagawa ng ikakaproblema nilang lahat.

Tuluyan ko na sanang ipipikit ang mga mata ko upang makapagpahinga nang biglang bumukas ang pinto ng chamber. Pakiramdam ko ay nakakita ako ng multo dahil sa kaniya. Mga ilang segundo muna ang lumipas bago tuluyang pumasok sa utak ko kung sino ang taong nasa harapan ko ngayon. Dahan-dahan akong napatayo at habang ginagaw ako iyon ay hindi naalis ang tingin ko mula sa kaniya.

What is she doing here?

"You're not welcome here."

Dahan-dahan siyang naglakad papalapit sa akin pero agad kong inilagay ang kamay ko sa gitna namin upang makagawa ako ng water barricade na maghaharang sa akin mula sa kaniya. I am not going to let her ruin this moment in my life. I am not going to let her do it again. A childhood with full of trauma, the one that she caused is enough.

"You're using your powers against me now, what a sight this is."

Anong sa tingin niya? Akala ba niya pagkatapos ng mga ginaw aniya sa buhay ko ay tatanggapin ko ulit siya bilang magulang ko? I don't even know if I should call her my mother. She wasn't even a mother to me. I think of her as someone who honed my skills, not for the greater good but for own good and ego. She thinks of me as a weapon and not a daughter.

"Kung sa tingin mo ay hindi kita sasaktan, doon ka nagkakamali. Leave before I actually use my powers against you. I don't want to see you again ever." pagbabanta ko sa kaniya.

She haunted me for years. Her words, her insecurities, her belittles, and everything made me who I am today. She didn't give me love, care, or the guidance that I needed but I guess I don't need any more of that. I am capable on my own.

"I just want to congratulate you. Years of hard work isn't such a waste. I am proud that I trained you to be who you are now. Good luck, Selene." sambit nito bago tuluyang umalis sa chamber na iyon.

Pagkatapos kong mairnig na banggitin niya ang pangalana ko ay parang sumabog ang tenga ko sa galit. I threw a blast of water against the wall and found myself crying again. I shouted out of anger and frustration. Why would she do this three days before the Upbringing? Why?