The Zodiacs

Chapter 6 - Aslan Lleo

Aslan Lleo

"It's time,"

Napatingin ako sa pumasok at nagsabi no'n. Tumayo ako mula sa pagkakaupo at agad na hinandan ang sarili sa susunod na mangyayari. I could hear clearly how my heart is pounding right now. The sweat flowing down from my forehead, and the chills that I am starting to have right now.

I have successfully completed and won the Selection but I still feel like I have to win them over and over again. I don't even know if I have the chance to make that because they don't fail at making me feel and realize that they don't accept me as the representative of this house.

Tumango ako sa nagsalita at aga dna siyang sinundan sa labas. Dito na bumungad sa akin ang lahat ng tao sa House of Leo. Nakaupo silang lahat sa isang stadium kung saan inanatay nilang ipakita at ipamalas ko ang kaya kong gawin. Wala akong marinig na kahit ano maliban sa mga yakap na ginagawa ko patungong gitna. Habang naglalakad ay nililibot ko ang buong paningin ko sa loob ng stadium. Sa likod kung saan dapat ako tumayo ay nakaupo at nakapuwesto ang chancellor at ang mga elders.

Sa totoo lang hindi ko rin talaga alam kung isa ba sila sa mga tao na hindi tanggap ang pagkapanalo ko o isa sila sa mga kaunting tao na naniniwala na kaya kong manalo sa Upbringing. They do bother me alot. Lahat ng itngin at sinasabi nila sa akin ay tumatanim sa utak at puso ko dahil mataas ang tingin ko sa kanilang lahat kaya nagdadalawang isip din ako kung gugustuhin ko bang malaman ang opinyon nila sa akin o huwag nalang dahil baka hindi ko kayanin kapag ang sinabi nila sa akin ay hindi magandang bagay. I feel it would be one the reasons. Damn it, I sound so insecure right now.

Sa huling pagkakataon ay huminga ako nang malalim at puwesto na sa gitna. Lumingon akong muli sa likuran ko upang bigyang tingin ang chancellor, elders, at iba pang mga tao na andoon. I will prove to them that I am worthy of their approvals. I will prove to them that I can stand out in the Upbringing and bring pride to this house. I will.

As I closed my eyes, I started to spread out my both hands and blasted small fireballs simultaneously to the fire pits surrounding the whole stadium to lit them. I saw how the whole place got lightened up by those fires. I started feeling the chills but I know in myself that I am still far from getting what I want.

I moved my hands swiftly in front of me and I started spinning around with fire covering my tracks and movements. That kept going and going as it finally leaves my track and found its way around the whole stadium following my movements. I kept doing and doing that as I formed twelve massive fire twislers. After that, I made them form around me.

I can manipulate fire into whatever I wish them to be. I slide my hands on those fire twislers and stopped them from moving circularly. I slowly and gradually pull them into each other until they collided with each other. The huge fire blast, the fragments, and the sparks covered the whole stadium as if it is the brightest thing in the world. As the huge fire found its way around the whole stadium, I let myself be part of the art that I created. I floated around the stadium with the fire covering me around and as for the final performance, I closed my eyes and breathe heavily.

I counted for seconds, "One. Two. Three,"

As the word three found its way out of my mouth, I spitted fire and covered the place with our house's symbol. The Lion. I made figures of the Lion using fire that I breathe out.

Dahan-dahan kong ibinaba ang sarili ko sa lupa habang pinipilit na habulin ang hininga. Pakiramdam ko ay ilang sglit nalang ay baka mahimatay ako rito sa gitna nila dahil sa mga literal na pasabog na ginawa ko. I have never let out an dproduced this kind of energy in my entire life, kahit sa Selection ay hindi ko ipinakita kung ano ang pinakita ko ngayon. I guess I'm just really desperate to get their yes.

Pagkatapak ko sa lupa ay doon ko na narinig ang sunod-sunod at malakas na palakpakan ng mga tao. With the smoke still hovering in the stadium, I could still see how they were amazed by what I showed to them. By what I can do. Narinig ko naman ang ibang pagsigaw ng mga tao sa pangalan ko at dahil doon ay pakiradam ko sulit lahat ng ginaw akong pakikitang-gilas kanina. I may be losing powers for the next day dahil nga sobra na sa limitation ko ang ginawa ko ngayon ay wala akong pagsisihan doon dahil dahil naging maganda naman ang kinalabasan niya. I don't have to worry about that because I still have three days to regain my energy and power back.

"That was amazing, Aslan! I knew it, you're the one!" bungad na bati sa akin Yari sabay yakap nito sa akin.

Labis-labis ang saya na nararamdaman ko ngayon dahila ng ibang hindi naniniwala sa akin ay unti-unti ko nang nakukuha ang pabor at ang tiwala nila para sa akin. Not that they don't have a choice pero kailangan nilang maniwala na kakayanin ko ang mga pagsubok na haharapin ko sa Upbringing.

"Thank you, Yari. It means so much to me."

Nagpatuloy kami sa pag-uusap nang bigla itong natigil kalagitnaan sapagkat nilapitan kami ng chancellor. Nagkatinginan kaming dalawa ni Yari at muli niya akong niyakap at tinapik sa likod upang magpaalam. I think the chancellor is here to talk to me. Pagakatapos din ng ginawa kong pagtatanghal kanina ay hindi ko na nakita ang chancellor, pagtingin ko sa gawi nila ay mga elders nalang ang natira roon at wala nang nakaupo sa upaan niya. Noong mga oras na iyon hindi ko tuloy alam kung dapat ba akong kabahan dahil baka ay hindi nagustuhan o baka naman nasobrahan ako sa pinakita kaya umalis ang chancellor. Umalis ba siya pagkatapos kong magtanghal o baka umais sa siya kalagitnaan?

"Chancellor," bati Yari kay chancellor bago niya kaming iwan dalawa.

Bumati naman pabalik si chancellor kay Yari hanggang sa kaming dalawa na nga lang ang natira upang mag-usap. Binati ko rin siya gawa ng giawang pagbati ni Yari sa kaniya. Sa toto lang ay kinakabahana ko ngayon. Malki ang paghanga at respeto na mayroon ako sa kaniya kaya kung anong opinyon at tingin niya sa akin ay mahalaga at alam kong makakapaekto sa akin. Wala akong iniisip at hinihiling ngayon kundi sabihan niya ako na natutuwa siya sa ipinakita ko at hinihiling niya na manalo ako sa Upbringing.

"You're not a pure fire blooded, Aslan Lleo. Can you really do this?"

Ang mga salita na iyon ay tama lang para maramdaman ko ang muling pagbabalik sa akin ng mga alalala na matagal ko nang tinatakabuhan at tinatakasan. Wow, after what I have proved and showed to them. That is still the only thing they are, he is thinking about. The fact that I am not a pure fire blooded. They worry so much that they don't even consider me as one for them.

Ano bang mali sa pagiging half blooded? Bakit? Sino ba ang nirerepresenta ko? Ang House of Pisces ba? Hindi naman diba? Saan ba ako lumaki? Sa House of Pisces ba? No, I grew up here. I grew up in this house. I grew up in the House of Leo but I can't still understand why they don't want me. Why they don't believe in me.

"To be honest, chancellor, I don't even think that would affect anything. Me being half-blooded will not compromise our chance for the Upbringing." I reasoned to him.

"You won't betray this house for the other one?"

Dahil sa sinabi niyang iyon ay doon na ako natauhan. Doon na unti-unting lumilinaw ang lahat sa akin. They don't want me, not because they don't believe in my powers, in what I can do. They don't want me because they think I will betray this house. Wow. Never once in my life have I had the chance to visit the House of Pisces, why would they think I would betray House of Leo for the House of Pisces? I wasn't even exposed to my Water Culture. I was raised as if I am pure-blooded, but these people treated me otherwise.

"I will not, chancellor. I am not a traitor." I answered firmly.