ALTAY,
Bahçeye vardığımızda Yeliz önce toplanmış ağaçların yanından geçerken pek bir şey anlayamadı ama Dilay ve annesinin olduğu sıraya geldiğimizde sonraki ağaçların üzerinde kirazları görünce,
‘’Yaa, ne kadar iştah açıcı! Yemek de serbest mi toplarken?’’ diye sordu neşeyle.
‘’Yıkamadan pek fazla yeme. Hava da sıcak, mideni bozarsın.’’ dediğimde gözleri büyüdü.
‘’Tamam yıkayıp yiyeyim ama ya, şunlara baksana. Kocaman ve kıpkırmızılar.’’ Onun neşesini anlıyordum ama biz bahçede toplarken doymuştuk artık bu görüntüye. İnsan bir şeyin fazlasına sürekli maruz kalınca ilgisi ve tepkileri azalıyordu zamanla. Şuan işçilere sorsan kirazın güzelliğini değil toplamanın zorluğunu söylerlerdi mesela.
Yeliz için bir kova almıştım sıranın başından. Bir tane de kendim için. Çünkü hemen başlayacakt
