AHU,
Annem öfkeden irileşmiş gözleriyle hepimize nefretle bakarken masadaki herkesin ya sözüm yarım kalmış ya da ifadesi yüzünde donmuştu. O an sanki zaman durdu, verandadaki o mis gibi hanımeli kokusu genzimi yakan bir zehre dönüştü. Annemin o tiz, kulak tırmalayan sesi kulaklarımda çınlarken, Aral’ın bana yanındayım, der gibi baktığını gördüm bir an.
Yetmezmiş gibi annemin gerisinde Merve de belirdi ama o tedbirli bir mesafede duruyor ve gergin görünüyordu.
‘’Senin burada ne işin var Huriye!’’ Babam ayağa fırladı. O da aniden öfkelenmişti.
‘’Asıl siz söyleyin, ben gider gitmez sofralar kurup çocuklarımı nişanlamak da neyin nesi?’’
Annemin bakışları önce bana, sonra Aral’a, en sonunda da Altay abim ve yanındaki Dilay’a nefretle takıldı.
‘’Huriye! Geç içeri, geliyorum. Ne derdin va
