DİLAY,
Son hasat günü benin için biraz buruk geçiyordu. Altay’la bahçede birbirimize her zaman olmasa bile çokça yakın oluyorduk. Kah kiraz toplarken, kah kasa alırken veya yemekte konuşamadığımız anlarda bile yakın olmanın verdiği güzel bir his vardı. Ve hasat bittiğinde Altay çiftlikteki diğer işlerle ilgilenirken annemle ben de köydeki evin tadilatı için uğraşmaya başlayacaktık. Annem bir an önce o eve geçip teyzemlere yük olmadan yaşamak istiyordu. Yani çiftlikteki günlerimiz sayılıydı.
Ben kara kara düşünürken Kafkas abi ve Pamir abi yanlarında nişanlılarıyla geldiler. Ayaküstü Asya ve Nilsu ile tanıştım. İkisi de çok cana yakın kızlardı. İstanbul’dan geldiklerini ve artık burada yaşayacaklarını duymuştum. Tabii evlenince çiftlikte yaşamaları normaldi. Ama sıcakkanlı hallerini sevmi
