Cipim çeşmeye çıkan ağaçlı yolu geçtiğinde Kafkas ve Yavuz abiyi kenara çekmiş bizi beklerken bulduk. Teyzeme bir bakış atıp,
‘’Bizim Veliahtlar çoktan gelmiş bile.’’ dediğimde teyzem,
‘’Çeşme de aşıklar çeşmesi oldu iyice.’’ dedi gülerek. Ben de sırıttım.
Arabalarına yaklaşınca durdum ve camdan kafamı uzattım ve,
‘’Hayret, bugün yolu kesmemişsiniz?’’ diye sordum. Yavuz abi teyzemin olduğu tarafa gelirken Kafkas da benim cama doğru yaklaştı ve,
‘’Peşinize düşeceğiz de ondan.’’ dedi beni incelerken.
‘’Nerde değiştireceğiz araçları?’’
‘’Beni takip et sen, İznik’i geçince değişiriz. Yolda tanıdık falan gören olur, biz daha tatile gitmeden bizimkilere haber uçmasın.’’
‘’Doğru diyor Kafkas, her an biri çıkabilir tanıdık. Sakata gelmeyelim. Siz ilerleyin, Asya takip etsin.’’ dedi teyzem
