YELİZ,
Şaşkınlıkla kaşlarımı kaldırdım. Bu yabancının ismimi bilmesi, az önceki kasvetli düşünce bulutlarını bir anlığına dağıtmıştı. Hafifçe gülümseyerek başımı salladım.
"Evet, benim. Siz de Altay’ın bahsettiği arkadaşı olmalısınız?"
"Evet, ben Levent. Altay az önce arayıp geleceğinizi haber verdi." dedi, elini uzatırken. Avucu sıcak, tokalaşması güven vericiydi.
‘’Ben de Yeliz, Levent Bey. Evet, Altay’dan bana burayı tarif etmesini istemiştim, sizi de aradı demek ki?’’ Gülümsedi.
‘’Evet, misafirime biz gelene kadar iyi ev sahipliği yap, diye tembihledi.’’ Gülüşü sıcak ve misafirperverdi. Atmosferle harmanlanınca yabancı bir yerde olma halimden sıyrılmaya başladım.
‘’Onun ufak bir işi var, birazdan gelecekler. Ben ayakaltında dolaşmamak için erken geldim.’’
‘’Sanırım biraz özel bi
