Dönüş yoluna geçmeden annemi aradım ve dedemin attan düştüğünü ve hastanede olduğunu söyledim. Teyzemle dönüyoruz, sen de hemen gel, dedim. Afallayan annem,
‘’Durumu nasıl?’’ diye sordu.
‘’Tam bilmiyoruz anne, ambulans götürmüş. Teyzem öğrenmeye çalışıyor yardımcısından şuan.’’ dediğimde annem,
‘’Beni haberdar edin, hazırlanıp geleceğim baban ve Aral’la.’’ dedi. Babam da en son ninemin cenazesinde gelmişti çiftliğe ve bir daha da gelmem, demişti. Annem onun da geleceğini söyleyince şaşırmıştım ama sonuçta dedemin durumu kritik olabilirdi. Böyle günlerde bazen küslükler ve kavgalar aradan çekilirdi. Yani öyle umut ediyordum.
‘’İnşallah gelir babam da, barışırlar dedemle. Biz de yola çıkacağız, bavulları toparlıyoruz.’’ dedim ve annemle sözleşip kapattım telefonu. Teyzem de yardımcısıyla
