ELISSA
NAKATANAW ako sa malayo, sa kalawakan ng Maynila na nakikita ng aking mga mata. Halos isang oras na rin mula nang iwan akong mag-isa roon ni Ate Selen. Ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin ako kumikilos para ayusin man lang ang mga gamit o ipahinga mula sa halos apat na oras na biyahe ang katawan. Medyo masakit pa ang katawan ko, ngunit dahil sa gamot na nainom ay malaki naman ang naging kabawasan sa sakit. Nasa kamay ko pa rin ang perang inabot sa akin ni Ate Selen. Gusto kong gamitin iyon, ngunit hindi para sa sinabi niyang paglaanan ko kung hindi para lisanin ang lugar na 'yon.
Gustong-gusto ko nang umalis, pero nagdadalawang-isip ako. Hindi naman iyon sapat para makauwi ako sa probinsya.
But at least, bago pa makabalik si Xavi ay wala na ako rito, at least pansamantala akon
