“MAY nangyari ba sa inyo?” Iyon agad ang kaniyang itinanong matapos naming makapasok sa loob ng aking kwarto.
Nakatayo at magkaharap kaming dalawa kaya naman kitang-kita ko ang namuong dismaya sa kaniyang mukha pati na rin ang pagkuyom ng kaniyang mga kamao.
Galit siya.
Hindi ko tuloy alam ang una kong dapat na sabihin.
“I shouldn't be mad, love, because it's all in the past. . . but I can't help it. Matatanggap ko pa kung kay Mark at kay Coleene, pero kay Kuya. . .” Bumuntonghininga na lamang siya at umiwas ng tingin sa akin.
Napalunok naman ako ng laway kasabay ng pagbabadya ng aking luha sa aking mga mata.
Kinagat ko rin ang aking pang-ibabang labi dahil sa matinding takot na yumayanig sa aking buong pagkatao.
“S-sorry.” Iyon na lamang ang aking nabanggit kahit na ang dami-dami k
