คุณแอบมองผม ?

หมอโตเปิดหนังขึ้นทีวีจอใหญ่และมานั่งบนเตียงข้างเขา วินัยมัวแต่มองต้นขาเรียวยาวแทบไม่สนใจหนัง มองจน...แข็ง... “ปกติหมอวินไม่ดูหนังก่อนนอนนี่ครับ” หมอโตถามขึ้น “ห๊ะ หา เออ ใช่ครับ” ตายล่ะ เผลอมองขาหมอโตเพลิน “ว่าแต่หมอโตรู้ได้ไงครับ” “...............” เงียบ... วินัยหันควับไปที่กล้องถ่ายรูปเลนส์ซูม คงไม่ใช่... คอยแอบมองเขาตลอดจากกล้องนั่นหรอกนะ หมอโตเขยิบถอยห่างเพราะรู้ตัวว่าหลุดปากพูดอะไรออกไป ปั๊บ !!! วินัยคว้าเอวไว้ทันก่อนหมอโตจะหนีไปไหน “มีอะไรอยากบอกผมไหมครับ” เขาแสยะยิ้มจ้องหน้าหมอโตเขม็ง “เออ... คือ... ผม...” หมอโตอึกอัก “ผมขอโทษ” “คุณแอบมองผม ?” “ก็คุณไม่ปิดผ้าม่านเองอะ” หมอโตแถแบบชวนแสบสีข้าง วินัยสูดหายใจเข้าปอด โดนผู้หญิงที่หลงรักแอบดูมันไม่เท่าไหร่หรอก ออกจะดีใจด้วยซ้ำเพราะแสดงว่าหมอโตคงมีใจให้เขาบ้าง ถึงพฤติกรรมจะ... โรคจิตไป(ไม่)หน่อยก็เถอะ ปัญหาคือเรื่องที่เขาชอบเปลือยกายอยู่ในห้องนี่สิ พอรู้ว่าหมอโตเห็นร่างกายของเขาหมดแล้ว วินัยรู้สึกอายจนพูดไม่ออกบอกไม่ถูก “แอบดูคนอื่นแบบนี้อีกไหมเนี่ย ?” ชักหึง ไม่อยากให้ไปดูของใครเลย “ไม่น่ะ” หมอโตรีบปฏิเสธ “ผมแอบมองคุณคนเดีย... อุ๊บ...” เวรเลย หลุดปากรอบสอง อายโคตรรรร หมอโตหน้าแดงจัดเอาสองมือปิดหน้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า โอ้ย ผู้หญิงที่เขาหลงรัก เก่งแต่เรื่องการแพทย์จริงๆ อย่างอื่นไม่เอาไหนเลย การตลาดก็ห่วย บัญชีก็ทำไม่เป็น อาหารกินเป็นอย่างเดียว เรื่องผู้ชายนี่ประสบการณ์เป็น 0 เลย วินัยดันเอวหมอโตมาชิดตัวเองจนต้นขาแนบกัน ก่อนใช้มืออีกข้างดึงมือหมอโตออกจากหน้าและหอมแก้มฟอดใหญ่ “ผมเลิกกับกีกี้แล้ว” หมอวินเอ่ยปาก “ครับ” หมอโตรับคำสั้นๆ เขาจับแก้มหมอโตด้วยสองมือให้หันมาทางเขาและจูบเบาๆ ก่อนจะกดปากหนักแน่นลงไปอีกครั้ง และครั้งที่สามเขาจูบโดยล้วงลิ้นเข้าไปในโพรงปากอุ่นชื้น หมอโตโอบแขนรอบคอเขาและจูบตอบ เอนตัวเอาหน้าอกมาทาบทับกล้ามอกของวินัย กลิ่นของหญิงสาวกับเรือนร่างที่แนบมาปลุกอารมณ์จนเขาแข็งกว่าเดิม อีกฝ่ายคงรับรู้เหมือนกันเพราะมันไปดันเบียดสะโพกด้านข้างของเธอ แทนที่จะหนี หมอโตกับเบียดสะโพกเสียดสีกลางลำตัวของเขาอีก วินัยส่งเสียงครางในลำคอ “อยากมองของจริงโดยไม่ต้องแอบบ้างไหมครับ” วินัยกระซิบถามข้างหู หมอโตพยักหน้าเงียบๆ เขาจึงยืนขึ้นต่อหน้าหมอโตในระยะห่างพอมือเอื้อมถึง ถอดเสื้อยืดออกทางหัวก่อน จับมือหมอโตมาลูบร่างกายท่อนบนของเขา ท่าทางหมอโตกล้าๆ กลัวๆ น่ารักจัง ตอนทำแผลบนตัวกับทายาให้เขาล่ะหน้าตาเฉย จับแค่นี้อายหรือเนี่ย “ถอดกางเกงให้หน่อยสิครับ” วินัยจับมือหมอโตมาที่เชือกผูกกางเกง หมอโตดึงทีเดียวเงื่อนกระตุกก็หลุด แต่กางเกงยังคาอยู่บนร่างกายเพราะตัวค่อนข้างเล็ก “ถอดให้หน่อยสิ นะ น้า” วินัยอ้อน หมอโตจึงค่อยเอามือดึงกางเกงลงเกือบถึงเข่า วินัยช่วยถอดออกด้วยอีกแรง “อีกชิ้นครับ” “........” “ชิ้นสุดท้ายแล้ว นะครับ” หมอโตข่มความอาย ไม่กล้ามองผู้ชายตรงหน้า ได้แต่ปล่อยให้อีกฝ่ายจับมือของเธอไปวางบนขอบกางเกงใน เธอค่อยๆเกี่ยวรูดกางเกงชั้นในของเขาลง แอบเหลือบมองด้วยหางตา โอ้ย ใหญ่มากอะ ชี้หน้าเธอด้วย ทำไมมันดูใหญ่กว่าตอนแอบมองผ่านกล้องถ่ายรูปเนี่ย “ใหญ่ขนาดนี้จะเอาเข้าไปในตัวผมได้จริงหรือ” หมอโตถามอย่างกังวล “อุ๊บ หึ หึ หึ” วินัยกลั้นขำ ก่อนใช้เท้าเขี่ยกางเกงในออกจากตัวกระเด็นไปทางอื่น อย่างที่คิดจริงๆ ตอนแรกนึกว่าหมอโตร้องไห้หนีไปเพราะเขาลวนลาม แต่จากนิสัยทอมบอยสุดมั่น ถ้าโดนลวนลามคงต่อยผลัวะหรือถีบเขากระเด็นมากกว่าร้องไห้วิ่งหนี คาดการณ์จากนิสัยเถรตรงและหัวโบราณพอควร คงคิดมากเรื่องเขามีแฟนอยู่แล้วมากกว่า หมอโตเลยตีตัวออกห่างเขา พอรู้ว่าเขาเลิกกับแฟนแล้ว เลยเต็มใจ... ถึงขนาดคิดเรื่องจะให้ของเขาเข้าไปในร่างกายตัวเองเลยทีเดียว “ถอดให้ผมดูบ้างสิ” วินัยร้องขอ หมอโตท่าทางขัดเขินก่อนจะแข็งใจค่อยๆ ถอดเสื้อออกจนเหลือกางเกงในตัวเดียวนั่งอยู่บนเตียง วินัยเอื้อมมือกอบกุมหน้าอกขนาดพอดีมือ ใช้ปลายนิ้วเขี่ยหัวนมเล่นจนอีกฝ่ายร้องออกมาเบาๆ เขาดันร่างสูงเกินหญิงลงนอนหงายบนเตียง รูดกางเกงในที่เหลืออยู่ชิ้นเดียวบนร่างนั้นออก หมอโตดึงผ้าห่มมาปิดเรือนร่างตัวเอง แต่วินัยดึงผ้าห่มออกและโยนไปกองบนพื้น “ไม่เอาน่า ขอผมมองหน่อย” “มะ... หมอวินบอกว่า ผมหุ่นไม่ดี มีแต่ไขมัน” “วินครับ เรียกวินเฉยๆ สิ คุณไม่ได้หุ่นดีแบบนักกีฬาหรือนางแบบ แต่ผมว่าคุณสวยมากนะ สำหรับผมคุณสวยจริงๆ” “ครับ วะ...วิน” หมอโตอึกอักพยายามลากหมอนมาปิดร่างตัวเองอีก “อย่าน่า คุณแอบมองผมมาเยอะแล้ว ขอผมดูคุณบ้างสิ” วินัยขึ้นคร่อมร่างงามของหมอสาว อืม สาว... พอไม่ใส่เสื้อผ้าแบบนี้แล้วดูเป็นผู้หญิงมากแฮะ สงสัยต้องจับแก้ผ้าบ่อยๆ แล้วสิ เขาก้มลงดูดหน้าอกขนาดพอดีตัว หมอโตบิดตัวครางเสียงสั่น มือบีบไหล่ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของหมอหนุ่ม เขาล้วงมือลงลูบกลางต้นขาคนที่นอนด้านล่าง อื้อหือ เปียกหมดแล้วนี่ เอาเข้าไปเลยละกัน วินัยจับต้นขาด้านในของหมอโตลูบเร้าอารมณ์ก่อนค่อยๆ อ้าออก แทรกลำตัวของเขาเข้าไปชิดตรงกลาง ก่อนจะจับส่วนหัวกลมเรียบจ่อทางที่น้ำซึมออกมา “เดี๋ยว อย่าครับ ควรป้องกันก่อน” หมอโตผลักไหล่วินัย แม้เขาจะไม่สะดุ้งสะเทือนแต่ทำให้หยุดชะงักสิ่งที่กำลังทำ “กลัวท้อง ?” “เปล่า คือ..” “ถ้าท้องก็แต่งงาน ผมอายุ 40 กว่าแล้ว อยากมีลูกสักที” “คือ...” “หรือไม่ไว้ใจผม กลัวผมฟันแล้วทิ้งหรือไง ผมรับผิดชอบน่า” “เปล่าครับ ผมไว้ใจหมอวิน” “วิน เรียกวินครับ” “วิน ผมไว้ใจวิน ถึงฟันผมแล้วทิ้งผมก็ไม่เดือดร้อน แต่...ผมกลัวติดเอดส์” “...............” “หาถุงยางมาใส่ก่อนไม่งั้นผมไม่ยอม” หมอโตยืนยันหนักแน่น “ผมสะอาดครับ เวลาไปเที่ยวผมป้องกันทุกครั้งและตรวจโรคทุกสามเดือน หนสุดท้ายที่ตรวจสองเดือนที่แล้ว” ถุงยางน่ะมีแต่ไม่อยากใช้ เอาไว้ใช้กับคนอื่น อยากสดกับคนที่รักน่ะ “งั้นไปเอาใบตรวจเลือดมาครับ ให้ผมดูก่อนแล้วค่อยทำ พูดแต่ปากผมไม่เชื่อ” อ๊ากกกกกก อยากจะบ้า มันจ่อปากทางเข้าแล้วนะเว้ย จะให้ไปเอาผลตรวจตอนเนี้ยนะ ให้ไปหาถุงยางง่ายกว่ามั้ง อยากสดก็อยาก แต่วิ่งกลับไปเอาผลตรวจฝั่งตรงข้ามตอนนี้ก็ไม่ไหวน้า ไว้ทีหลังก็ได้วะ “ครับ ถุงยางก็ถุงยาง” วินัยถอนหายใจออกมาอย่างยอมศิโรราบ ลุกไปหยิบถุงยางอนามัยจากกระเป๋ากางเกง “เตรียมพร้อมเลยนะครับ” หมอโตมองอย่างไม่ไว้ใจ แหนะ !!! ใครเตรียม ผมยังไม่ได้เตรียมอะไรเล้ย คนไข้คุณนั่นแหละจัดให้ อยากกราบขอบคุณหนุ่มรุ่นน้องหน้าสวยข้างห้องจริงๆ เดาทางออกถึงขนาดยัดถุงยางอนามัยใส่มือเขาตั้งสองอัน สองอันเลยนะเฟ้ย ...........................................