เคยไปหาจิตแพทย์บ้างไหมครับ
1245 Words
วินัยเข้าไปนั่งห้องกระจกกับเทคนิคการแพทย์ คอยดูและช่วยเหลือเท่าที่ช่วยได้
“คืนนี้ดึกแล้ว คุณโจนอนก่อนเลยก็ได้ครับ ตรวจอย่างอื่นไว้วันหลัง”
โจเข้าไปนอนห้องติดกับห้องนอนหมอโต วินัยมองการตกแต่งคล้ายกับห้องที่โจเล่นดนตรีเมื่อกี้ มีภาพวาดแนวเดียวกันประดับฝาผนังห้อง
“ภาพนี่คุณโจวาดเองหมดเลยหรือครับ” วินัยมองด้วยความทึ่ง
“ใช่ครับ”
โจลงนอนบนเตียงโดยมีหมอโตกับช่างเทคนิคช่วยกันเอาอุปกรณ์ตรวจคลื่นสมองมาติดบนศีรษะ
“พรุ่งนี้จะให้ปลุกหรือตื่นเองครับ” หมอโตถาม
“ปลุก 6 โมงครึ่งครับ ผมจะกลับไปทำงานต่อ”
“ผมขอยืมชุดคุณโจให้หมอวินใส่นอนคืนนี้ได้ไหม”
“หือ ?” โจเลิกคิ้ว
“จะแอดมิทสังเกตอาการเพราะผลตรวจไม่เจออะไรครับ ผมเลยให้นอนดูอาการที่นี่สักคืน”
โจหัวเราะอย่างรู้ทันนิดหน่อยก่อนเอ่ยปากอนุญาต
วินัยเลือกกางเกงตัวที่ใหญ่ที่สุดและเสื้อยืดอีกตัว จังหวะที่หมอโตเผลอ โจยัดถุงยางอนามัยสองซองใส่มือวินัย เขารีบยัดใส่กระเป๋ากางเกง หมอโตวัดความดันตรวจอะไรอีกนิดหน่อย บันทึกผลก่อนปล่อยโจให้นอนอยู่ในห้องคนเดียว หมอโตเอาโพสต์อิทมาแปะประตูห้องนอนโจ
“ตอนเช้าแม่บ้านจะมาปลุกเองครับ หมอวินไม่ต้องเป็นห่วง ถ้ามีอะไรผิดปกติกับคุณโจ จะมีตัวส่งสัญญาณแจ้งไปห้องนอนผมเอง ถ้าเหตุการณ์ปกติพวกเราค่อยมาเก็บผลตรวจตอนเช้า เออ หมายถึงสายน่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ผมตื่นสาย”
ชัวร์เลย โจกับหมอโตไม่ได้มีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกันแน่ ที่โจมานอนค้างเป็นบางครั้งเพราะตรวจโรคเท่านั้นเอง
อีกอย่างถ้ามีอะไรกับหมอโต คุณโจคงไม่ยัดของสองชิ้นใส่มือเขาแน่ วินัยรู้สึกเขินเมื่อนึกถึงเสียงหัวเราะกับสายตารู้ทันของโจ
...........................................
“หมอวินอาบน้ำก่อนไหมครับจะได้รีบพักผ่อน” หมอโตหยิบผ้าเช็ดตัว กางเกงในแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง กับถุงเซทของใช้โรงพยาบาลให้วินัย
ขนาดเลือกกางเกงตัวใหญ่สุดแล้วนะ ยังตัวเล็กเลย ตอนวินัยออกจากห้องน้ำ หมอโตนั่งบนเตียงกำลังดูภาพถ่ายสแกนสมองของโจ จอทีวีมีภาพคลื่นสมอง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าของใคร หมอโตเก็บภาพของโจเข้าตู้ไม้ขนาดใหญ่ โว๊ะ สะสมเป็นคอลเลคชั่นเลยหรือไง
“มีกี่ภาพครับเนี่ย” วินัยแซว
“รวมวันนี้ด้วย 10420 ภาพครับ”
“................” วินัยพูดไม่ออก
สงสัยคนที่เขาแอบหลงรักจะอาการหนัก
ระหว่างหมอโตอาบน้ำ วินัยแอบสำรวจห้อง เข้าก้มมองกล้องถ่ายรูปเลนส์ซูมขนาดใหญ่ ทำไมมันหันไปทางห้องนอนเขาหว่า ลองเปิดกล้องดูสิ เอิ่ม... มันซูมไปทางห้องนอนของเขาแบบเห็นชัดแจ๋วเลย งั้นเวลาที่เขาทำอะไรในห้องก็... วินัยปิดกล้องทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่เริ่มสยองพองขนกับนิสัยของหมอโต
หมอโตออกจากห้องน้ำในชุดเสื้อยืดตัวเล็กกับกางเกงในตัวเดียวเหมือนหนก่อน เข้าไปนั่งโต๊ะเปิดแฟ้มคนไข้อ่าน
“หมอวินยังไม่นอนอีกหรือครับ” หมอโตถามทั้งที่ตายังจ้องแฟ้มในมือ
“คุณโจหุ่นดีนะครับ เห็นตัวเล็กพอถอดเสื้อออกมากล้ามเนื้อสวยน่าดู รูปร่างไม่เหมือนคนเล่นกล้ามเลย”
“ทหารเก่านะครับ ตอนนี้ยังฝึกศิลปะการต่อสู้เป็นประจำ บางครั้งยังมาให้ผมรักษาแผลจากการฝึกเลย ผมล่ะบ่นประจำ แผลพวกนั้นไปให้หมอทั่วไปรักษาก็ได้ กล้ามเนื้ออักเสบเงี้ย กระดูกร้าวเงี้ย มาทำไม ? บางครั้งผมเหนื่อยอยากพักบ้าง”
“ท่าทางหมอโตรู้จักคุณโจดีจังนะครับ”
“แน่นอน เรื่องของโจ ขนาดแฟนเขายังไม่รู้ดีเท่าผมเลย” หมอโตพูดอย่างภูมิใจ
“คุณโจมีแฟนแล้ว ?”
“ขานั้นต้องถามว่า มี-แฟน-กี่-คน มากกว่า อ้าว โจหลับแล้ว” หมอโตหันไปมองกราฟคลื่นสมองบนจอทีวีพลาสม่าขนาดใหญ่
“หมอวินอยากดูอะไรก็ตามสบายนะครับ ผมมีคลิปคุณโจเล่นดนตรีด้วย สนใจไหมครับ เห็นหมอวินเป็นแฟนคลับเจิ้งหวนใช่ไหมครับ” หมอโตยัดรีโมททีวีใส่มือวินัย
วินัยมองหน้าอกในเสื้อยืดรัดรูปตอนเข้ามาใกล้แล้วกลืนน้ำลายเฮือก
หมอโตหยิบแผ่นซีดีมาเปิด เพลงก็เพราะดีหรอกแต่ภาพบนจอนี่สิ เล่นเอาเขาเหวอ
“คลิปคลื่นสมองตอนคุณโจเล่นเพลงนี้น่ะครับ หมอวินดูนี่สิ” หมอโตชี้บนจอทีวี “ตรงท่อนอินโทรตรงนี้นะ คุณโจบอกว่าเห็นสีแดงส้มด้านขวา ชมพูอ่อนด้านซ้ายโดยมีเส้นสีฟ้าพาดผ่านด้วยแหละ บลา ๆ ๆ ๆ”
“นี่ อลิซาเบธ ครับ” หมอโตชี้ก้อนเนื้องอกสมองบนภาพถ่ายที่ถูกขยายใหญ่มาก “นี่ฮูโต๋ อันนี้ลกเอี๋ยง แมนฮัตตัน ไชน่าทาวน์ เซ็กเพ็ก เสฉวน กังตั๋ง กัวต๋อ หับป๋า...”
“ทำไมอลิซาเบธเป็นชื่อคนครับ อันอื่นเป็นสถานที่หมดเลย”
“อืม..” หมอโตทำท่าคิดนิดนึง “ไม่รู้สิ ตอนผมเห็น ชื่อแรกที่แว่บขึ้นมาในหัวคืออลิซาเบธน่ะครับ”
สมแล้ว ที่หมอโตบอกว่าแม้แต่แฟนของโจยังรู้เรื่องโจไม่เท่าหมอโต วินัยคิดว่าแฟนของโจคงไม่ตั้งชื่อเนื้องอกในสมองให้เขาด้วยแน่ๆ
หนัก... อาการหนักมากกกกก
“เคยไปหาจิตแพทย์บ้างไหมครับ” วินัยถามตัดบทขึ้น หลังหมอโตหยิบคลิปนั้นคลิปนี้และภาพถ่าย(สมอง)ของโจให้เขาดูเกือบชั่วโมง และแน่นอนหมอโตพล่ามไม่หยุด ตาเป็นประกายแวววาว ท่าทางตื่นเต้นดีใจเหมือนเด็กเจอของเล่นถูกใจ
“เคยครับ แต่โจไม่โอเคเลยไม่ไปอีก”
เปล่า... ผมหมายถึงหมอโตนั่นแหละ น่าจะไปพบจิตแพทย์บ้าง
ถ้าหมอโตคลั่งโจเหมือนผู้หญิงคนอื่น วินัยจะไม่แปลกใจเลย ขนาดเขาเป็นผู้ชายยังอดหลงไม่ได้ แต่นี่หมอโตเล่นคลั่งแต่ ‘สมอง’ ของโจ อาการคลั่งหนักถึงขนาดเปิดคลิปคลื่นสมองของคนไข้กล่อมเวลานอนไม่หลับเนี่ย คนปกติไม่ทำกันนะครับ
หมอโตทำท่าจะหยิบข้อมูลของโจให้เขาดูอีก
“มีหนังธรรมดา ไม่ใช่ข้อมูลผู้ป่วยไหมครับ ผมชอบดูหนังผ่อนคลายก่อนนอน”
“มีหนังสามก๊กเวอร์ชั่นผาแดงที่ทาเคชิ คาเนชิโร่แสดงเป็นขงเบ้ง สามก๊กกวนอูของดอนนี่เยน สามก๊กจูล่งที่หลิวเต๋อหัวเป็นพระเอก นางเอกแม็กกี้คิวสวยนะ ผมชอบ แบบซีรี่ส์ก็มีสามก๊กเวอร์ชั่นจีนปี 1994 กับเวอร์ชั่น 2010 โจโฉ 2010 แสดงเก่งมากเลย ผมชอบถึงจะไม่เหมือนโจโฉตัวจริ... เอ้ย ไม่เหมือนโจโฉในจินตนาการของผมก็เถอะ แล้วมีสามก๊...”
“เอาสามก๊กจูล่งหลิวเต๋อหัว ที่มีแม็กกี้คิวเป็นนางเอกครับ”
เขาไม่ได้อยากดูหรอก แต่ขืนปล่อยหมอโตพล่ามมากกว่านี้ท่าจะยาววววววววว เพิ่งรู้ว่านอกจากสมองของคนไข้ซินเนสทีเซียแล้ว หมอโตบ้าสามก๊กขนาดนี้ ทำไมตอนรักษาคนไข้ไม่อธิบายเก่งแบบนี้บ้างวะ
...........................................
- Writer
