สาวน้อยวัยทีนเอจหน้าตาน่ารักแต่งชุดทำงานถือกระเป๋าคิตตี้ กางเอกสารกฎหมายหน้าวินัย ร่ายยาวเรื่องคดีความลูกค้าจมูกเน่าพังร้าน
“นอกจากเรื่องค่าเสียหายซ่อมแซมคลินิกและค่าเสียหายต้องปิดร้านหนึ่งอาทิตย์ เราสามารถฟ้องร้องลูกค้าคนนี้ฐานทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงได้ค่ะ กิ๊กเตรียมหลักฐานไว้พร้อมแล้ว เนื่องจากลูกค้าไม่ได้แจ้งก่อนว่าเป็นโรคเบาหวาน ซึ่งมีความเสี่ยงสูงในการผ่าตัดทุกประเภทเรื่องเกิดแผลเรื้อรัง และลูกค้าไม่ได้ดูแลแผลอย่างที่แพทย์แนะนำหลังผ่าตัดทำให้ติดเชื้อจนจมูกเน่าเอง หมอวินัยจะฟ้องหมิ่นประมาทเท่าไหร่ดีคะ”
วินัยคิดอยู่สักพัก
“ค่าซ่อมคลินิกอย่างเดียวก็พอครับ อย่างอื่นช่างมันเถอะ ลูกค้าก็น่าสงสารด้วยต้องรักษาตัวอีก จมูกเป็นแบบนั้นแถมเป็นโรคเบาหวานด้วย คงรักษายาก”
“หมอวินัยจะไม่ฟ้องหรือคะ” เลขาคนเก่งของบริษัท Talent ถามย้ำ
“ผมแค่ไม่อยากให้ทางนั้นมาวุ่นวายอีกก็พอแล้วครับ เรื่องค่ารักษาของผม ค่าเสียเวลา ผมรับผิดชอบเอง”
“ได้ค่ะ กิ๊กจัดการให้ ค่าซ่อมร้านของหมอจะไปเรียกจากทางนั้นนะคะ”
“ครับผม ขอบคุณมาก ค่าที่ปรึกษากฎหมายอะไรพวกนี้ล่ะครับเท่าไหร่”
“ไม่คิดค่ะ”
“ครับ ?”
“หมอโตเป็นคนขอให้ทางบริษัทช่วย พวกเราเลยไม่คิดค่าใช้จ่ายค่ะ หมอวินัยไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ แผนกกฎหมายของเราจะดำเนินการให้โดยหมอไม่ต้องจ่ายสักบาท ส่วนเรื่องค่ารักษา หมอวินัยต้องเคลียร์กับหมอโตเองค่ะ” กิ๊กเก็บเอกสารเข้าแฟ้ม
“คุณเป็นเลขาของเจ้าของบริษัทจริงหรือครับ อายุเท่าไหร่เนี่ย หน้าเด็กจัง” วินัยถามอย่างสงสัยเต็มแก่
“จริงค่ะ กิ๊กอายุ 18 ปี เรียนอยู่มหาวิทยาลัยปี 1 วันพุธไม่มีเรียนกิ๊กเลยมาคุยกับหมอวินัยวันนี้ไงคะ ลานะคะ เดี๋ยวกิ๊กต้องกลับไปทำงานต่อ” เลขาคนเก่งไหว้ลาหมอวินัย
อื้อหือ อายุเพิ่ง 18 โคตรเก่ง ท่าทางร้ายกาจน่าดู เจ้าของบริษัทไปหาเลขาแบบนี้มาจากไหนเนี่ย
...........................................
“ทำไมถึงได้ช่วยผมทั้งที่เราเป็นคู่แข่งกัน” วินัยถามเมื่อหมอโตมาดูแลเขาครบอาทิตย์โดยไม่ยอมเก็บเงินค่ารักษา
“เราเป็นคู่แข่งกันแต่เราไม่ใช่ศัตรูกันนี่ครับ” หมอโตมองหน้าวินัยอย่างฉงน
วินัยนิ่งอึ้ง เป็นคู่แข่งแต่ไม่ใช่ศัตรูหรือ ฮึ ฮึ ฮึ เข้าใจพูด มีเขาคนเดียวสินะที่คิดว่าหมอโตเป็นศัตรูมาตลอด เขาเอาแต่อคติและคอยอิจฉา
“แผลดีขึ้นมาก สองสามวันผมค่อยมาสักครั้งละกัน แผลที่แก้มหมอวินทายาเองได้ ส่วนแผลที่ตัวให้พยาบาลทั่วไปใส่ยาได้เลยครับ” หมอโตล้างมือหลังทาครีมแก้ปวดที่แขนให้วินัยเสร็จ
“นอนบนเตียงสิ เดี๋ยวผมนวดให้” วินัยหยิบเสื้อมาสวม
“หือ ?”
“แขนผมดีขึ้นมากแล้ว พรุ่งนี้ก็จะเปิดร้านละ ถือว่าเป็นหนูทดลองให้ผมหน่อยละกัน ตอบแทนที่คุณช่วยรักษาผมด้วย”
“ต้องทำยังไงบ้าง”
“ถอดเสื้อแล้วนอนคว่ำบนเตียง เอาผ้าขนหนูปิดไว้ ชอบกลิ่นไหน” วินัยหยิบตะกร้าน้ำมันนวดมาให้หมอโตเลือก
“มีกลิ่นอะไรบ้างครับ ผมเลือกไม่ถูก”
“ดอกไม้ ผลไม้ เครื่องเทศ”
“ดอกไม้ละกัน”
“กลิ่นลาเวนเดอร์นะครับ ช่วยผ่อนคลาย คุณทำงานหนักทั้งวันเหมาะกับกลิ่นนี้”
วินัยพับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้น ล้างมือจนสะอาด เทน้ำมันบนฝ่ามือถูจนอุ่น นวดกดจุดบนหลังเปลือยของหมอโต
“โอ้ย.. โอ๊ย.. อู้ย..” หมอโตร้องเป็นระยะ
“เส้นมันยึดน่ะ คุณทำงานผิดท่า ปวดหลังปวดไหล่บ่อยใช่ไหม”
“ช่ายยยย”
“มีแต่ไขมัน ไม่ค่อยมีกล้ามเนื้อ ต้องออกกำลังกายบ้างนะครับ”
“ไม่มีเวลา”
“วันละ 30 นาทีก็ได้ หลังเลิกงานมาที่นี่ทุกวัน ผมจะทำตารางออกกำลังเบาๆ สำหรับคุณ ไม่เหนื่อยเกินไปหรอก ผมเทรนให้เองรับประกันผล เดี๋ยวผมให้บัตรฟรีฟิตเนสหลังคลินิกกับหมอโต”
“อ้า หมอวินมีบัตรฟรีด้วยหรือ แจ๋ว” หมอโตดีใจ ของฟรีล่ะชอบ
“ผมมีหุ้นอยู่ครับ แต่ต้องมาทุกวันนะ ถ้าไม่มาผมยึดบัตรคืน”
“แล้วหุ้นส่วนคนอื่นไม่ว่าเอาหรือครับที่หมอวินให้ใช้บริการฟรี”
“ไม่หรอก หุ้นคนอื่นมีแฟนผม กีกี้ยินดีให้หมอโตใช้บริการฟรีอยู่แล้ว หมอเกาลัด หมอหมู กับเพื่อนหมอคนอื่นอีกนิดหน่อย พวกนี้หุ้นน้อยไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”
“เพิ่งรู้ว่าฟิตเนสด้านหลังของหมอวิน เห็นพนักงานผมชอบมาใช้บริการ”
“นั่นแหละครับที่ไม่อยากให้คนรู้ พอรู้ก็มา ขอฟรี ขอแถม ขอลด ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“จริงครับ ผมจะหุบปากให้สนิทเลยว่าผมใช้บริการฟรี คิก คิก คิก” หมอโตหัวเราะตาม
“นวดขากับเท้าด้วยไหม”
“เอาครับ”
“ถอดกางเกงออกก่อนนะ”
หมอโตขยับตัวขึ้นถอดกางเกงโดยไม่ทันเอาผ้าปิดด้านบน ทำให้เห็นทรวงอกโผล่ขึ้นมา วินัยต้องรีบเบือนหน้าไปทางอื่นแต่ยังอดแอบมองไม่ได้ ก็ไม่เล็กนี่หว่า น่าจะคัพ B เขามองเสื้อผ้าที่หมอโตถอดวางไว้ อ้อ ใส่สปอร์ตบรานี่เอง มิน่าถึงได้ดูแบนราบ
สมเป็นทอมบอยจริงจริ๊ง ปกติผู้หญิงคนอื่นมักใส่บราเซียร์แบบเสริมฟองน้ำบ้างโครงเหล็กดันทรงบ้าง เห็นหมอโตขลุกขลัก สุดท้ายเขาเลยต้องเข้าไปช่วยถอดกางเกงจนได้
นอนให้หมอวินนวดสักพักชักเคลิ้ม พอเริ่มไม่เจ็บแล้วสบายดีแฮะ
“หมอวินเก่งจัง เรียนมาจากไหนครับ”
“ผมจบด้านเวชศาสตร์ฟื้นฟู”
“ทำไมมาเปิดคลินิกความงามละครับ”
“ได้เงินดีกว่าไง หรือหมอโตไม่คิดแบบนั้น”
“ก็จริง ผมชอบด้านศัลยกรรมสมองมากกว่า แต่ศัลยกรรมความงามเงินดีกว่ามาก”
“หมอโตยังไม่ทิ้งเรื่องสมองนี่ ผู้ป่วยซินเนสทีเซียที่เป็นเนื้องอกยังรักษาอยู่ใช่ไหม ผมเห็นเครื่อง MRI ที่คลินิกหมอด้วย”
“ใช่ครับ มานัดตรวจกับผมประจำ คุณก็ยังไม่ทิ้งคนไข้ฟื้นฟูนี่ ผมเห็นมีคนมารักษาเรื่อยๆ”
“หือ รู้ด้วยหรือ”
“บางครั้งผมเห็นคนไข้นั่งรถเข็นมาตอนกลางคืนหลังคุณปิดร้านน่ะ”
“ใช่ ผมยังรักษาอยู่ คนไข้กลุ่มนี้บางคนรักษาเป็นสิบปี หลายคนรักษาตลอดชีวิต น่าสงสารนะครับ ถ้างานเดิมเงินดีเหมือนเปิดคลินิกผมอยากทำงานเดิมต่อนะ แต่คนเรามันต้องกินต้องใช้”
วินัยนวดขากับเท้าจนครบชั่วโมงถึงหยุดมือ
“รอน้ำมันแห้งสักพักใส่เสื้อผ้าแล้วมาเดินกับนั่งให้ผมดูด้วยนะครับ ผมจะจัดท่าทางให้ใหม่ การนั่ง ยืน เดิน ที่ถูกวิธีจะลดอาการปวดหลังปวดไหล่ของ... หมอโต... หลับแล้วหรือ”
เอาเหอะให้หลับอีก 15 นาทีค่อยปลุกละกัน เขาดึงผ้าห่มคลุมให้ถึงต้นคอ
//////////
เวชศาสตร์ฟื้นฟู - การบริการทางการแพทย์ชนิดหนึ่ง เพื่อตรวจวินิจฉัยโรค ประเมิน รักษา ฟื้นฟูสมรรถภาพ ด้วยวิธีการใช้ยา การทำหัตถการ การใช้เครื่องมือ การออกกำลังกายจำเพาะ การให้คำแนะนำทางการแพทย์ การใช้อุปกรณ์ช่วยเหลือหรือทดแทน หรือวิธีการอื่นๆ
อีกทั้งยังมุ่งส่งเสริมสุขภาพ และป้องกันการเป็นซ้ำหรือภาวะแทรกซ้อนให้กับบุคคลทั่วไป และผู้ป่วยที่มีความพิการหรือสมรรถภาพเสื่อมถอย ทั้งทางร่างกาย ทางสติปัญญา ทางการเรียนรู้ ทางการสื่อความหมาย และทางจิตใจ
โดยใช้บุคลากรที่เกี่ยวข้องจากหลายๆ สาขา ร่วมกันให้การรักษาและฟื้นฟู เพื่อส่งเสริมศักยภาพที่เหลืออยู่ของผู้ป่วยนั้นๆ ให้สามารถดำรงชีวิตในสภาวะแวดล้อมที่เหมาะสมได้ เพื่อให้เป็นภาระต่อคนรอบข้างและสังคมให้น้อยที่สุด อีกทั้งยังช่วยสร้างชื่อเสียง (เช่น เป็นนักกีฬา) หรือพัฒนาประเทศต่อไปได้ตามความสามารถ (อ้างอิง วิกิพีเดีย)
//////////