วินัยส่งพยาบาลไปเยี่ยมลูกค้าที่เกิดอุบัติเหตุเป็นระยะ ลูกค้าพักรักษาตัวไม่กี่วันก็ออกจากโรงพยาบาลได้ แต่ยังต้องรักษาตัวอีกเป็นเดือนกว่ากระดูกจะหาย วินัยแจ้งว่าเขาจะรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลทั้งหมด เพราะเกิดอุบัติเหตุที่ฟิตเนสของเขา แต่ลูกค้าบอกว่าเธอมีประกันและเธอหกล้มเอง ไม่ใช่ความผิดของทางฟิตเนส
“หมอวินัยไม่ต้องรับผิดชอบหรอกค่ะ แค่ช่วยทำแผลและพาส่งโรงพยาบาล ไหนจะคอยมาดูแลอีก ดิฉันก็เกรงใจมากแล้วค่ะ”
เขาโทรหาหมอโตทุกวัน วันละครั้ง อยากจะโทรสักสิบครั้งแต่เกรงใจ กลัวไปรบกวนการทำงานของหมอโต เขากะเวลาที่หมอโตเลิกงานและยังไม่หลับโทรหา
วันที่สามหมอโตยอมรับโทรศัพท์
“ผมให้บัตรฟิตเนสฟรีไม่เห็นหมอโตมาใช้บริการเลยครับ”
“ผมเหนื่อยครับ ไม่ชอบออกกำลังกายด้วย”
“งั้นมานวดหลังเลิกงานสิครับ”
“ช่วงนี้ผมยุ่ง ไม่ว่างไป ถ้าว่างจะไปนวดครับ”
นี่มันประโยคปฏิเสธแบบสุภาพชัดๆ
เขายังเฝ้าเวียนโทรหาทุกวัน แต่เปลี่ยนเป็นประโยคสอบถามทั่วไป คุยครั้งละไม่เกินห้านาที เขาชวนหมอโตมากินกับแกล้มเวลาเพื่อนฝูงมาตั้งวงเหล้า แน่นอนถูกปฏิเสธอีกแล้ว
หมอโตมองร่างเปลือยของผู้ชายผ่านกล้องถ่ายรูป หุ่นยังน่ากินเหมือนเดิม กล้ามเนื้อสวยมาก เรื่องคืนนั้นก็สุดยอด คิดอีกทีหมอวินก็ไม่ได้ฟันเธอแล้วทิ้งสักหน่อย เธอเพิ่งรู้หลังจากนั้นว่าหมอวินรีบกลับเพราะลูกค้าฟิตเนสประสบอุบัติเหตุ และหมอวินอุตส่าห์โทรหาเธอทุกวัน
หมอวินไม่แม้แต่บอกรักสักคำ แต่เขาบอกว่าจะรับผิดชอบนี่นา ความสัมพันธ์แบบนี้คืออะไร เพื่อน แฟน หรือแค่ sex friend คิดไปคิดมา
- เพื่อน กลับไปเป็นเหมือนเดิม อย่างน้อยเธอยังมีคนคุยด้วย มีเพื่อนร่วมอาชีพ คนบ้านใกล้เรือนเคียง ไม่เห็นเสียหาย อย่างน้อยเคยมีประสบการณ์เซ็กส์ในชีวิต เธอก็ยินยอมพร้อมใจกับคนที่หลงรัก ผ่านไปแล้วก็ผ่านไป เธอไม่ได้เดือดร้อนนิ
- แฟน ถ้าได้แบบนี้ก็ดีสิ หมอโตยิ้มกริ่ม
- Sex friend อืม ก็โอเคนะ เธอยังติดใจอยากมีอะไรกับหมอวินอีกแฮะ ถ้าให้มีกับผู้ชายคนอื่นก็ไม่เอาหรอก
...........................................
เสียงไขกุญแจจากประตูข้างตึก ทำให้วินัยซึ่งนั่งกินกะเพราไข่ดาวพลางดูทีวีไปด้วยเงยหน้าขึ้น
“เออ... มานวดตัวครับ คิดราคายังไง” หมอโตเดินกล้าๆ กลัวๆ มาหาเขา
“สำหรับหมอโตฟรีอยู่แล้ว ขอผมกินเสร็จก่อนเดี๋ยวนวดให้” วินัยยิ้มอย่างดีใจ นึกว่าหมอโตจะไม่มาอีกซะแล้ว เขายัดข้าวเข้าปากอย่างว่องไว ก่อนเปิดห้องตรวจประจำ
ปกติหมอวินจะหันหลังหรือเดินหลบไปทางอื่น จนกว่าหมอโตจะถอดเสื้อผ้าเสร็จและขึ้นไปนอนคว่ำบนเตียง แต่วันนี้หมอวินยืนกอดอกมองมาทางเธอไม่วางตา ยิ่งทำให้หมอโตเก้อเขินมากขึ้น หมอโตถอดเสื้อผ้าออกอย่างเก้กัง มัวแต่เอาผ้าเช็ดตัวบังสายตาหมอวิน ก่อนนอนคว่ำลงบนเตียง
วินัยลูบหลังไล่นิ้วตามแนวกระดูกสันหลัง ก่อนก้มลงจูบตั้งแต่ต้นคอไล่มาถึงก้นกบ ทำเอาหมอโตขนลุกซู่ มือกำหมอนเกร็งแน่น วินัยล้วงมือเข้าไปใต้ผ้าขนหนูดึงกางเกงชั้นในรูดออกทางปลายเท้า วางกางเกงในสีเทาเรียบแบบสปอร์ตบนเสื้อผ้าที่พับไว้ของหมอโต
“เชยจัง วันหลังผมซื้อให้ใหม่เอาไหม ผมชอบแบบซีทรูเซ็กซี่ อืม..แบบลายน่ารักมีโบว์ก็ดีนะเหมาะกับหมอโตดี”
เขาล้วงมือเข้าไปใต้ผ้าขนหนูอีกครั้ง ขยำก้นงอนงาม ตบเบาๆ สองที
“เละอะ ไขมันล้วนๆ กล้ามเนื้อไม่มี ผมจะทำโปรแกรมออกกำลังกายกระชับบั้นท้ายให้นะครับ”
“โหย ใครจะไปบ้าเล่นกล้ามจนหาไขมันไม่เจอเหมือนคุณละคร้าบ รูปร่างของผมมันรูปร่างปกติของคนทั่วไปเฟ้ย” หมอโตขมวดคิ้วมองหน้าหมอวิน
วินัยเปิดผ้าเช็ดตัวจนเห็นบั้นท้ายหมอโต ง่ำ !!! เขากัดจนเป็นรอยฟัน
“ทะ ทำอะไรครับ” หมอโตสะดุ้งเฮือก
“มันเขี้ยว เห็นแล้วอยากฟัด” วินัยตอบหน้าตาเฉย “ใส่เสื้อผ้าซะ เดี๋ยวผมมา”
เขาคลุมผ้าให้หมอโตและรีบออกจากห้อง หมอโตทำตาปริบๆ ด้วยความงง
วินัยเดินหลบเข้าห้องน้ำก่อนจะปลดความเป็นชายออกมานอกกางเกง จะบ้าตาย แข็งเป๊กเชียว ช่วงนี้เขาเป็นเอามากเว้ย เห็นนิดจับหน่อยไม่ได้อารมณ์ขึ้นตลอด ทำเวลาหน่อยละกันเดี๋ยวหมอโตจะรอนาน
เขากำมือรูดขึ้นลงแรงๆ ไม่นานน้ำเชื้อสีขาวก็ถูกพ่นออกมา วินัยทำความสะอาด ล้างหน้าล้างตา ก่อนกลับไปหาหมอโตที่นั่งรออยู่บนเตียง เธอใส่เสื้อผ้ากลับคืนเรียบร้อยแล้ว
“ไปฟิตเนสกัน” วินัยจับมือหมอโตจูงไปด้านหลัง
“เอ๋ ?”
“ผมจะให้คุณออกกำลังกาย 30 นาที ถ้าคุณไม่ทำ อดนวด เข้าใจไหมครับ”
“ม่าย โหดร้าย ผมไม่ชอบออกกำลังกาย ผมแค่จะมานวด วินนวดแล้วหลับสบายดี” หมอโตพยายามดึงมือออกแต่วินัยกุมไว้แน่น
“ไม่ต้องหนีเลย พูดมาได้นะ หลับสบาย ผมนวดให้คุณทีไรคุณหลับปุ๋ยทุกที แล้วแบบนี้เมื่อไหร่จะได้ออกกำลังกาย ต่อไปนี้คุณต้องเข้าฟิตเนสก่อนผมถึงนวดให้ทีหลังครับ”
“ไม่มีเสื้อผ้า”
“มีร้านขายเสื้อผ้า รองเท้ากีฬา อุปกรณ์ อยู่ด้านล่างฟิตเนส อาจมีเสื้อผ้าให้เลือกไม่มากนักแต่รับประกันได้ของครบแน่ คุณใส่ชุดชั้นในแบบสปอร์ตอยู่แล้ว เอาแค่เสื้อผ้ากับรองเท้าพอ ผมจ่ายเงินเอง” วินัยดักทางไว้ทุกสเตปให้หมอโตมีข้ออ้างไม่ได้
หมอโตยังทำท่าไม่เต็มใจ จนวินัยก้มลงกระซิบข้างหู หมอโตได้ยินแล้วหน้าแดงจัด
“ว่าไงครับ ถ้าวันนี้ยอมไปออกกำลังกายที่ฟิตเนส ผมจัดให้เลยนะ หมอโตชอบใช่ไหมล่ะ”
“ครับ” หมอโตพยักหน้ารับ ยอมตามวินัยไปฟิตเนสแต่โดยดี
คืนนั้นวินัยแก้ผ้านอนโดยไม่มีผ้าห่ม และแน่นอนไม่ปิดม่านด้วย
...........................................
ตั้งแต่หมอโตกลับมาติดต่อกับเขา นอกจากกอดจูบกันเวลาเขานวดให้ ก็ไม่มีอะไรเกินเลยมากกว่านั้น อืม ไม่สิ จับหน้าอกด้วย ต่างคนต่างไม่พูดถึงเรื่องที่นอนด้วยกันอีก เวลานวดเขาถอดเสื้อเปลือยอกตลอด หมอโตเอื้อมมือมาลูบไล้เป็นระยะ เขาชอบชะมัดเวลาหมอโตเอาหน้าอกกลมมนมาถูไถกล้ามอกของเขา
“ลูกค้าฟิตเนสหกล้มหัวแตก ผมพาไปรักษาต่อฝั่งนั้นได้ไหมครับ” วินัยโทรหาหมอโตเพราะเครื่องมือแพทย์คลินิกหมอโตครบกว่า
“ส่งมาเลยครับ เดี๋ยวผมดูให้” หมอโตรับคำ
“ที่จอดรถทางนี้ไม่พอ ทางนั้นพอมีที่ว่างไหมค่ะ” เจ้าหน้าที่คลินิกหมอโตโทรหาวินัย
“ฟิตเนสมีเยอะครับ ปั้มตราคลินิกโตมรแล้วให้ลูกค้ามาจอดที่ฟิตเนสฟรีได้เลยครับ”
“ลูกค้าที่เคยมาผ่าตัดหน้าอก โวยวายใหญ่เลยครับ บอกว่ามีปัญหา แต่ผมเช็คแล้วปกติ วินช่วยหน่อยครับ” หมอโตโทรขอความช่วยเหลือ
วินัยวิ่งข้ามฝั่งไปคุยกับลูกค้าให้จนลูกค้าเข้าใจ เขาแนะนำการดูแลรักษาแผลผ่าตัดเพิ่มเติมให้ลูกค้าด้วย หมอโตนี่ทุกที อธิบายอะไรไม่เป็นเลย
ต่อหน้าคนอื่นวินัยกับหมอโตทำตัวเหมือนเพื่อนกัน เป็นความสัมพันธ์ที่คลุมเครือ เขาไม่กล้ารุกมากไปกว่านี้เพราะกลัวหมอโตขาดการติดต่อไปอีก เหมือนเหตุการณ์หลังจากที่มีอะไรกันคืนนั้น เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างนวดตัวเป็นเหมือนความลับเล็กๆ ของวินัยกับหมอโต
...........................................