“แผลบนตัวหายรึยัง แขนที่เจ็บเป็นไงบ้างครับ” หมอโตทำลายความเงียบ
“แผล...พยาบาลใส่ยาให้ แขนปกติไม่มีปัญหา แต่เจ็บตอนยกน้ำหนักเลยต้องเปลี่ยนไปออกกำลังกายแบบอื่นก่อนครับ” วินัยเริ่มสติกลับมา
“ขอผมดูหน่อยได้ไหมครับ” ได้ข้ออ้างแอบมองกล้ามหมอวินใกล้ๆ แล้ว หมอโตตาเป็นประกาย
วินัยปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดด้วยท่าทีเบื่อโลก ถอดเสื้อพาดบนเก้าอี้แถวนั้นแบบเซ็งๆ หมอโตลุกขึ้นนั่งโดยลืมจับผ้าห่มทำให้ผ้าขนหนูเลื่อนตกลงมาถึงเอว เปิดอกเปล่าเปลือยให้วินัยเห็นเต็มตา
“อุ๊ย !!!” หมอโตอุทานก่อนดึงผ้าเช็ดตัวขึ้นมาเตรียมปิดอก แต่วินัยจับมือหมอโตไว้ก่อน
เขาจ้องหน้าอกไม่เล็กไม่ใหญ่หากได้รูปสวย ปลายยอดเป็นสีชมพูหวาน วินัยกลืนน้ำลายลงคอ เขาขยับเข้าชิดเตียง มืออีกข้างที่ว่างโอบเอวคอดดันเข้าหาอกตัวเอง จนปลายยอดอกและทรวงอกเบียดติดกล้ามอกของเขา ร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามขยับตัวให้ห***มชมพูเสียดสีกับร่างกายตัวเอง เขารู้สึกว่าท่อนล่างของตัวเองแข็งเกร็งและร้อนฉ่า วินัยครางเสียงเบาในลำคอด้วยความสุขสม
หมอโตตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูกด้วยความตกใจ
วินัยก้มลงประกบปากบนปากสวยได้รูป อีกฝ่ายเบือนหน้าหนีแต่ไปไหนไม่ได้เพราะโดนวงแขนล่ำสันล็อกเอวอยู่ เมื่อจูบไม่ได้เขาจึงกดจมูกปากลงบนแก้มนวล สูดดมความหอมและสัมผัสผิวขาวสวย วินัยปล่อยมือที่จับมือหมอโตเมื่อกี้ เลื่อนขึ้นมาจับหน้าหมอทอมบอยให้หันมาประกบปากกับเขาอีกครั้ง
หนนี้หมอโตทำตาโตอย่างตกตะลึงก่อนจะค่อยปิดเปลือกตาลง ปล่อยให้วินัยทำตามใจชอบ
จูบไม่เป็นเลยนี่หว่า วินัยคิดในใจ เขาทั้งเลียทั้งดูดริมฝีปากแต่อีกฝ่ายยังหลับตานิ่งให้เขาทำอยู่ฝ่ายเดียว แถมยังไม่เปิดปากอีกต่างหาก เขากดนิ้วหัวแม่โป้งดันปากล่างของหมอโตอ้าออก จนลิ้นเขาตวัดเข้าไปชิมภายในปากหมอโตได้ ค่อยดีขึ้นหน่อย เมื่อเขาถอนปากออกหลังจูบจนหนำใจ หมอโตตาปรืออย่างเคลิบเคลิ้ม
วินัยลูบหลังเล้าโลม อีกมือกอบกุมหน้าอกคัพ B นวดวนไปมาปลุกอารมณ์หมอสาว เขาขึ้นไปนั่งริมเตียงและดันร่างสมส่วนเอนนอนหงายบนเตียง ก่อนจะคร่อมร่างท่อนบนของตัวเองทาบทับหมอโต ปากดูดเม้มต้นคออย่างเมามันส์ มือแตะร่างกายที่เขาเคยแตะต้องมาแล้วไม่รู้กี่รอบ แต่หนนี้แตะแบบเล้าโลมปลุกอารมณ์ทางเพศ เขาไล่จูบต่ำลงมาเรื่อยจนถึงยอดอกชูชัน วินัยจูบเบาๆ ก่อนอมห***มเข้าปากและดูดพลางตวัดลิ้นเลียอย่างเชี่ยวชาญ
หมอโตสะดุ้งเฮือก ผลักไสหมอวินออกจากร่างเธอ อย่านะ เธอทำแบบนี้ไม่ได้ หมอวินมีแฟนอยู่แล้ว นี่มันไม่ใช่การแอบมองร่างเปลือยหรือจับต้องหมอวินนิดหน่อยอย่างที่เธอชอบทำ ตอนนี้มันเลยเถิดเกินไปแล้ว เธอทำแบบนี้ไม่ได้
หมอหนุ่มไม่ยอมถอยง่ายๆ เขาใช้สองมือกดข้อมือหมอโตแนบเตียง ปากทั้งดูดทั้งเลียตั้งแต่ต้นคอ ไหปลาร้า หน้าอก ลงไปเลียถึงหน้าท้องขาวเนียน ก่อนจะวกกลับขึ้นมาดูดหน้าอกอีกครั้ง
“อย่า !!! ปล่อย !!!” หมอโตตะโกนดังลั่นเสียงสั่นเครือ
วินัยหยุดชะงัก หันขึ้นไปมองหมอโตปากสั่นน้ำตาคลอ เขาถึงเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองทำบ้าอะไรลงไป เขาปล่อยอารมณ์ความใคร่เข้าครอบงำจนลวนลามผู้หญิงเลยหรือเนี่ย เป็นครั้งแรกที่เผลอตัวขนาดนี้
วินัยปล่อยข้อมือหมอโตให้เป็นอิสระ ลุกขึ้นคว้าเสื้อมาสวมพยายามติดกระดุมแต่มือสั่นเทาจนติดไม่ไหว เขาจึงปล่อยเอาไว้แบบนั้น วินัยถอยหนีจนชนผนัง กันตัวเองให้ห่างหมอโตมากที่สุด เพราะไม่รู้ตัวเองจะเผลอทำอะไรลงไปอีกบ้าง หมอโตคงกลัวมากจนร้องไห้ ท่าทางไม่เคยต้องมือผู้ชายมาก่อน กลับมาโดนหมอด้วยกันลวนลามแบบนี้คงช็อกน่าดู
ส่วนหมอโตน้ำตาไหลพรากรีบสวมเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว เธอก่นด่าตัวเองวนเวียนไปมาในหัว ว่าทำไมถึงปล่อยให้หมอวินล่วงล้ำได้ขนาดนี้ เธออายุไม่น้อยแล้ว ปาเข้าไปสามสิบกว่า ถ้าจะยอมมีเซ็กส์กับคนที่แอบหลงรักโดยไม่ผูกมัดจึงไม่ใช่ปัญหา
ปัญหาเดียวคือหมอวินมีแฟนอยู่แล้ว ถ้าหมอวินไม่มีแฟน เธอจะไม่มีปัญหาเลย จะไม่เรียกร้องความรับผิดชอบบ้าบอเหมือนผู้หญิงคนอื่นเลยด้วยเอ้า
“เดี๋ยวคุณ” วินัยยึดแขนหมอโตไว้ก่อนหมอโตจะหนีออกจากห้อง “ล้างหน้าล้างตาก่อนเถอะ ผมขอโทษ ผมไม่ทำอะไรแล้วรับประกัน”
หมอโตล้างหน้าแรงๆ เพื่อเรียกสติตัวเอง เธอยืดตัวตรงสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ จัดเสื้อผ้าอีกครั้งให้เรียบร้อย ก่อนเดินเชิดหน้าออกจากห้อง ห้องตรวจที่นี่ค่อนข้างมิดชิดและกันเสียงเพื่อให้ลูกค้าสบายใจเวลาปรึกษาปัญหา
“หมอโตมาเร็ว วันนี้มีลาบเป็ดที่หมอโตชอบด้วยนะ” เกาลัดเรียกเมื่อเห็นหมอโตออกจากห้อง
“วันนี้ผมเหนื่อยขอตัวก่อนนะครับ” หมอโตไม่กล้าสบตาเพื่อนของหมอวิน เธอเดินหนีอย่างไว
วินัยลูบกล้ามท้องและแผ่นอกตัวเอง ความรู้สึกตอนยอดอกแข็งเป็นไตของหมอโตเสียดสีกับร่างเขายังคงอยู่ อารมณ์เขายังไม่สงบแต่เมื่อครู่อดกลั้นเอาไว้เพราะเห็นน้ำตาหญิงสาว เฮ้ย เขาเห็นหมอโตเป็นผู้หญิงตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย เมื่อก่อนยังรู้สึกว่าเหมือนผู้ชายอยู่เลย แค่เห็นหมอโตใส่กระโปรงเขาก็หัวเราะแล้ว
บ้าเอ๊ย ทำไมเพิ่งมารู้ตัวตอนนี้วะ ว่าตัวเองรู้สึกยังไงกับหมอโต ขนาดแฟนตัวเองไปนอนกับผู้ชายอื่นเขายังไม่สนใจ พอหมอโตมีผู้ชายเข้าหาเขาเป็นบ้าจนสติหลุด ถึงขั้นลวนลามคนที่ตัวเองรักอย่างหน้าไม่อาย
คิดถึงตรงนี้วินัยก็ยิ้มมุมปาก ผู้ชายหรือ เห็นชัดเลยว่ายังไม่เคยต้องมือผู้ชายมาก่อน ไอ้เจ้าของบริษัทบ้านั่นจะเป็นอะไรกับหมอโตเขาไม่รู้แหละ แต่ที่แน่ๆ มันยังไม่เคยแตะต้องหมอโตชัวร์
เขาเลื่อนมือลงไปที่เป้ากางเกง แข็งเป๊ก เอาวะ ตอนนี้ไม่มีใครเห็นสักหน่อย วินัยเดินไปล็อกประตูห้อง ก่อนจะปลดเข็มขัดและรูดซิปควักความเป็นชายออกมาลูบคลึง จากนั้นกอบกุมส่วนที่แข็งเต็มกำมือ รูดขึ้นลงเป็นจังหวะ เขาหยิบผ้าขนหนูที่หมอโตใช้เมื่อกี้มาสูดดมกลิ่น มือขยับไวขึ้นแรงขึ้นจนน้ำแตกทะลัก วินัยเข่าอ่อนทรุดลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้น
อื้อหือ ออกเยอะเชียว คงไม่ได้ทำมานาน ตั้งแต่มีเรื่องลูกค้ามาอาละวาดจนเขาบาดเจ็บ เขาไม่ได้เที่ยวผู้หญิงเลย คงเก็บกดมานานมาก
หรือว่า...เพราะมีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาทุกคืน จนเขาไม่อยากออกไปเจอผู้หญิงอื่นกันแน่ เขาทำความสะอาด นั่งรอจนลมหายใจเป็นปกติ ก่อนออกไปร่วมวงเหล้ากับเพื่อน
“หมอโตเอาเหล้าจีนมา วินลองดูสิ รสเด็ดมากเลย” หมอหมูส่งแก้วเหล้าให้เพื่อน
วินัยรับมากระดกทีเดียวหมดแก้ว
“เย็นเว้ยเฮ้ย เสียดายของ เหล้าแพง” หมอหมูเตือน
วินัยเปิดมือถือเข้าเนตหาข่าวแฟนสาว มีข่าวกับผู้ชายอีกแล้ว หนนี้เป็นนายแบบยุโรป-ไทย-ญี่ปุ่น หล่อใช่เล่น หุ่นดีซะด้วย ยังหนุ่มแน่นไม่ใช่อายุปาเข้าไปสี่สิบกว่าแบบเขา วินัยนั่งตรึกตรองบางอย่างอยู่สักพักก่อนโทรหาแฟนสาว
“เราเลิกกันเถอะ”
ทันทีที่จบประโยค หมอหมูกับเกาลัดถือแก้วเหล้าค้าง
“เกิดอะไรขึ้นวิน เป็นอะไรเปล่าวะ” เกาลัดเป็นห่วงเพื่อน
“กีกี้ได้ยินไหมครับ ผมขอโทษ ผมอยากเลิกกับคุณ” วินัยส่งเสียงไปอีกครั้ง เขาคิดว่ากีกี้ได้ยินแน่เพราะได้ยินเสียงสะอื้นเบาๆ
ปลายสายเงียบไปนานมากและตัดสายไปเอง
...........................................