CHAPTER 37

1829 Words

Jonga's POV: Nakatanggap ako ng tig-iisang batok sa kanilang lahat. Namomoblema pa kami ngayon kung paano sosolusyunan itong nasirang estatwa na kagagawan ko kung bakit nasira. Ngayon namin nalaman na may ambush pala itong mechanism. Kung ano-ano na ang pinagsasabi ko dahil sa kalalaro ko noon ng video games. Ay, ewan ko ba. "Ayos lang iyan, may isa pa naman eh 'di ba. Magagamit pa naman natin siguro ito–" "Jonga, mainit ang ulo ko! Huwag kang maingay ha! Naku nagdidilim ang paningin ko baka iwan kita rito! Akala ko pa naman ay makakausad na tayo!" inis na sabi ni Frabulah at pinanlakihan ako ng mata. Napakamot naman ako sa ulo at tumingin kay Cosmo. Nakanguso naman si Cosmo na nakatingin sa akin at napakamot sa ulo. Nahihiya naman akong ngumiwi. Lumapit naman siya sa akin at bumulon

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD