“Dammit, bly ‘n oomblik stil!” het Quinn gegrom. “Kan ons ‘n oomblik die strydbyl begrawe ... of is dit te veel gevra?”
Kat het gekyk hoe sy vingers van die deurknop afgegly asof heeltemal kalm. Die kalmte voor die storm.
“Strydbyl begrawe?” het sy het effens geglimlag en stadig haar oë na hom gelig. “Hoe lyk hierdie na die strydbyl begrawe?”
Voor Quinn kon asemhaal het Kat haarself teen hom vasgedruk sodat hy elke sagte kurwe onder daardie dun laken voel. Toe sy lippe verras oop gaan het haar lippe teen syne gebots met genoeg krag om alles binne hom te skud. Hy het homself voel hard word terwyl haar arms om hom gaan en gegrom met die intensie om die dominerende soen oor te vat.
Hy wou haar hê ... En dis waar alles verkeerd gegaan het.
Kat het geglimlag terwyl sy hom soen en die deur
