13
1053 Words
pat's pov.
"bakit mo ako hinalikan?" tanong ko, mali to. hindi ko kayang manira ng relasyon
"pat mahal kita" sabi niya at niyakap ako, pero agad din akong kumawala sa yakap niya
"agnes may boyfriend ka" sabi ko habang lumuluha, napa hawak siya sa ulo niya at tumingin sa kawalan. hindi ko man alam kung ano yung iniisip niya ngayon, pero alam kong naguguluhan at sobrang nasasaktan siya. tumabi ako sa kanya at tumingin lang din sa kawalan.
"alam mo namang hindi tayo pwede diba? kahit mahal na mahal kita. kahit gustong gusto kitang mapa saakin, hindi na pwede. mahal ka ni zach agnes at mahal mo din siya. dun palang talo na ako. oo gusto mo ako at gusto din kita, gustong gusto kita agnes. pero huli na" sabi ko habang lumuluha padin
"hindi na ba talaga pwede? bakit hindi?" tanong niya
"hindi na pwede agnes" sabi ko at ngumiti ng mapait
"tanggapin nalang natin na hindi talaga tayo ang para sa isa't isa, na hanggang mag kaibigan lang tayo. bukas na bukas din uumpisahan ko ng mag lipat, kalimutan nalang natin yung nararamdaman natin para sa isa't isa." sabi ko at inubos yung beer ko
"nirerespeto ko yung decision mo pat, masaya ako para sayo. matulog ka na malalim na din yung gabi" sabi niya at pumasok na sa loob, habang papalayo siya nararamdaman ko na mas lalong bumibigat yung nararamdaman ko. ang sakit
pumasok na din ako sa kwarto ko at kumuha ng papel at ballpen. pinunasan ko muna yung luha ko at nag umpisa ng mag sulat
Agnes, gusto ko lang sabihin na thank you. thank you sa mga araw at oras na mag kasama tayo, sobrang mami miss kita. mami miss ko yung bestfriend ko sobra. thank you sa 6 years, ang tagal na pala ano? parang dati sinusungitan lang kita. hindi ko alam na aabot tayo dito. hindi ko inakalang mamahalin kita ng higit pa sa kaibigan. pero pinagtagpo lang tayo eh, pinaglaruan lang tayo ng tadhana. salamat dahil minahal mo din ako, sapat na sa akin yun. sorry pala dahil pina luha kita, sorry dahil hindi ko na matutupad yung promise ko sayo na hindi kita iiwan. sorry agnes, gusto kitang sumaya. mahal na mahal kita agnes, hindi ko makakalimutan yung mga alaala nating dalawa. itatabi ko yun sa isip ko. i love you, goodbye.
-pat
tinupi ko iyon sa gitna at iniwan sa table, nag umpisa na akong mag impake dahil bukas din lilipat na ako
Agnes's pov.
'Meron talagang mga bagay na gustong gusto natin pero hindi pwedeng maging atin'
Yang katagang yan ang laging nasa isipan ko, 3:00 am na pero gising padin ako. Parang hindi nauubusan ng luha yung mga mata ko dahil simula kanina iyak nalang ako ng iyak.
Sure na ba siya? Aalis na talaga siya? Baka mapipigilan ko pa siya. Agad akong tumayo at lumabas ng kwarto, kakatok na sana ako sa pinto ng kwarto niya pero parang hindi ko magawa. Pumunta nalang ako sa kusina at nag timpla ng kape, Alam ko namang hindi na ako makaka tulog eh.
Habang nag Kakape ako sa kusina sakto naman na pumunta din dito si pat para uminom ng tubig, aayain ko sana siyang mag kape pero umalis din siya kaagad. Ano ba yan pat, Hindi ka pa umaalis pero miss na miss na kita agad. Ang hirap naman nito.
Pag katapos kong mag kape pumasok na ako sa kwarto ko at nahiga na sa kama. Hindi na ako makatulog dahil sa kape na ininom ko kaya pumunta ako sa balcony dala ko yung gitara ko at doon tumugtog.
Miss ko na yung jamming namin dito, Mami miss ko yung boses niya. Madalas kase niyang hindi seryosohin ang kanta, pero sa totoo lang ang ganda ng boses niya. Mami miss ko siya.
Maya maya nag decide ako na pumasok na sa kwarto ko, pinilit kong makatulog para naman matakasan ko kahit saglit yung lungkot na nararamdaman ko.
Pat's pov.
Kakagising ko lang at 2 hours lang yung tulog ko dahil ang dami kong gamit na niligpit
Pag punta ko sa kusina may naka handa ng breakfast may nakita akong note kaya kinuha ko iyon at binasa
Kumain ka muna bago ka umalis, eatwell pat:)
-
Natulog kaya yun? Hayst Mami miss ko talaga siya. Sasabay kaya sakin yun mag breakfast? O baka tulog pa yun?
Kumain na ako ng mabilis dahil maya maya pupunta na si poch at jam dito para tulungan akong mag lipat. Sila palang ang nakaka alam na lilipat na ako, kahit si mama at papa hindi pa alam.
_
"Ang dami mong gamit pat" Sabi ni poch
"Si agnes bakit hindi ko nakita?" Tanong ni jam, ngumiti ako ng mapait at huminga ng malalim
"Hindi kami ok" sabi ko, nagulat sila at napatingin sa mata ng isa't isa
"Bakit?" Sabay na tanong nila
"Mamaya ko na iku kwento pag naka dating na tayo dun" Sabi ko
"Ready ka na ba talagang umalis? Hindi mo man lang ba yayakapin si Agnes? O kaya wave lang sa kanya, Wala talaga?" Tanong ni poch
"Hindi nga sila ok diba?" Sabi ni jam
"Tara na alis na tayo" Sabi ko at lumabas na kami ng condo. Huminga ako ng malalim bago ko ni lock ang pinto
"Bye Agnes, I love you" bulong ko at umalis na
Hangang sa muli mahal ko.
I believe
We shouldn't let the moment pass us by life's too short
We shouldn't wait for the water to run dry
Think about it
'Cause we only have one shot at destiny all I'm asking
Could it possibly be you and me?
So if you'd still go, I'll understand
Would you give me something just to hold on to?
And if you'll stay
I'll hold your hand
'Cause I'm truly, madly, crazily in love with you
Time has come for us to go our separate ways
God forbid
But my mind is going crazy today
I feel so cold
Feel so numb
I'm having nightmares but I'm awake
Help me lord
Fight this loneliness
Take this pain away
So if you'd still go, I'll understand
Would you give me something just to hold on to?
And if you'll stay, I'll hold your hand
'Cause I'm truly, madly, crazily in love with you
___________________________________
Stay by cueshé
- Writer
