Emir
Ceren’i sürekli yanımda istiyordum. Onu düşündükçe bile yüreğimde bedenimde gezinen o his asla beni tek etmiyordu. Hayatım boyunca aşkın ne olduğunu bilmiyordum ama bu yaşadıklarım aşk dışı kesinlikle olamazdı.
O yokken sanki yüreğim birinin elinde sıkılıyormuş gibiydi. Gülüşü, duruşu,bakışı, gözleri. Sürekli onu düşünüyor, kendimden bile kıskanıyordum. Onunla bir ömür geçirmeyi Yakup Yarbaya inandırıcılığım olsun diye söylememiştim.
Gerçekten bir yuvam olsun ve o olsun istiyordum. Her ikimizin de çektiklerini sevgimizle aşalım istiyordum.
Ozan ameliyattan ve yoğun bakımdan normal odaya alınmıştı. Ailesi ile görüştürmüşlerdi. Ben de haberi alır almaz gittim. Bizim ekip tastamam kapıda beni bekliyorlardı. Birlikte girecektik. Öyle istemişlerdi. Ben yalnız olsam daha iyi olurdum
