RBS 3: Suffered Love (FREE TO READ)

CHAPTER 8

CHAPTER 8

TINULAK ko siya ng bahagya nang halos malagutan na ako ng aking hininga. Doon din ay agad akong natauhan sa aking ginawa. With a fast beating of my heart, I managed to get out of his grip. I then wiped my tears away before he could notice it.

“I-I’m sorry.” I said after my crazy stunts. “I-I’m really sorry.”

Bakit ko ba kasi ginawa iyon? Ano bang pumasok sa kukuti ko at nagawa ko ang bagay na iyon? Oh my God! Gusto kong ipokpok ang sarili ko sa pader. Para akong nakakain ng sili at sinisilaban ang puwet ko dahil sa kabang nararamdaman. Wala akong mukhang maiiangat pa sa kanya. I was so embarrassed and lifting my head right now makes the situation more fired up.

I’m dead. I’m so dead!

“I’m sorry. Just forget that it happened and forget that I kissed you. Goodnight.” I stuttered nervously. Nagmamadaling akong tumalikod at akmang aalis sa harapan niya.

He held my hand firmly before I could turn my back on him.

“You can’t run away from me, sweetheart. You pulled some serious stunt on me. I can’t let you slip away now.” Madiin niyang sabi sa akin. His grip was not that strong but it is enough to cage me in his arms.

Sweetheart?

Namula pa nang lalo ang mukha ko sa itinawag niya sa akin.

Nanginginig ang labi kong tumingin sa kanya. I hitched my breath when I see so much emotion in his eyes. Both longing and pain, what is that for? I stared at him more, in the hope of seeking solace in the harmony of his emotion. But for me, I think mine reside only to him…now.

I’m pretty sure, he was mad at me. I can see how he irritatedly arched his brows while looking at me. There are vivid memories came into me from my past when I kissed him and that’s still absurd for me. Hindi man ako gaanong kasigurado sa ginawa ko kanina pero may nauudyok talaga na dapat gawin ko iyon, ang halikan siya. If he’s part of my lost memories, I felt like it was just a false one. I felt the connection but there was missing. I suppose, if I wanted to be fair, I could say I’m trying to settle the score.

Simula nang dumating siya ay nagkagulo gulo na ang isipan ko.

“May naalala ka na?” Tanong niya sa akin at mas pilit na inilalapit pa ang katawan sa akin. “Please, tell me that I’m just dreaming.”

I’m still embarrassed and I don’t know what to do. Hindi ba siya nakakaramdam?

Of course, Eli! You just kissed the man! What reaction do you expect from him? Matawa? But he kissed me too. Now, I don’t know.

“What do you mean?” I asked after I processed what he said.

Pumikit siya ng mariin at unti unti akong binitawan.

“You are maybe just sleepy, Elizabeth. You are right, you must go back to sleep now.” Nanghihina niyang saad sa akin.

Bahagyang nakaawang ang bibig, akala ko ay may sasabihin pa pero hindi nalang nito itinuloy at tinalikuran ako. I stared at his back, he sounds disappointed and hurt.

Tinukod niya ang dalawang kamay sa kitchen counter at tumingala na parang naglabas nang sama nang loob.

He must be really mad at me.

Wala sa sariling tumango ako sa kanya. I felt the disappointment in my heart when he decided to close our conversation. He looks offended and lost when I asked him. Kanina ay parang gusto niya na akong pigain at halos maramdaman ko ang pagpipigil niya. He looks eager earlier but then he withdrew all of it just because…

Ughrh! Damn it, Elizabeth!

Pinapatulog ka na ng tao. Huwag nang makulit…

“H-hindi ka pa ba matutulog?” Sa halip na tanong ko sa kanya.

“No. You go first, I’ll stay up here for a while.” Malamig niyang saad sa akin habang hindi ako tinitingnan man lamang. Hindi na ako nagtanong pa dahil baka masagi ko na talaga ang pasensiya niya. Ako pa man din ang may kasalanan.

Tumango ako ulit kahit hindi niya ako nakikita. My craziness nowadays is to the highest level.

“Goodnight then...” Mababang tinig kong sabi sa kanya. I didn’t even wait for his reply because I immediately went out from the kitchen.

I sleep with a heavy heart that night. When I woke up early in the morning, I immediately get out of my room. Ngayon ang simula ng renovation dito sa mansiyon kaya kahit feeling ko ay pagod na pagod at puyat ako ay kailangan kong gumising pa rin ng umaga. Even if Nanay Ending already knows every details of this house, I’m still the one who will be guiding Nicholas.

“Good morning, Nay.” Saad ko kay Nanay ng makita siyang may hinuhugasang plato sa sink.

Lumingon siya sa akin. “Good morning, hija.”

As a cue, Nicholas then entered the kitchen. Agad akong nakaramdam ng matinding kaba sa aking dibdib. Halos hindi ko maiangat ang mukha ko dahil sa nangyari kagabi. It still linger on mind and it is still fresh too.

“Good morning, Elizabeth.” Bati niya sa akin pagkatapos niyang mabati si Nanay.

I awkwardly turned my head on him. “Good morning din.”

He looks so refreshed right now. Gwapo naman siya palagi sa paningin ko but only this time it made me looked at him for long. Parang may bago, parang mas umaliwalas ang mukha niya ngayon.

Or is it just my imagination who’s working crazily again?

“Mabuti naman at gising ka na, hijo. Ipaghahanda ko na kayo ng makakain. Maupo na kayong dalawa.” Si Nanay.

Walang imik akong tumango sa sinabi niya. I proceeded to the dining area immediately. I felt someone was staring on me, it’s Nicholas. He might be wondering right now that I’m crazy because of what I did last night.

Sino ba ang matinong babae ang gagawin iyon? Well, halata naman na marami sigurong nagkakagusto at nagkakandarapa sa kanya. Pero ako? I’m trained to be a modest woman since I came into this mansion five years ago as the future heiress of my foster parents and look what I just did? At kahit wala akong memorya sa nakaraan ko ay alam kong hindi ako ganoon na babae.

So embarrassing and not acceptable!

Please! Have mercy on me, mind! The guilt and frustration are both killing me silently right now.

Naputol lang ang iniisip ko nang ilapag ni Rosela ang aking plato sa harap ko. Ngumiti ako sa kanya.

I yawned unintentionally while covering my mouth. I felt so tired and sleepy.

“Did you get enough sleep last night?” It was him who asked me.

I opened my eyes immediately, still nervous because of his presence.

“O--oo naman.”

He eyed me again sharply. Bumuntong hininga siya at kinuha ang kapeng itinimpla para sa kanya ni Nanay. I notice that he always like coffee every morning.

After a sip, he looked at me again. “You must sleep properly at night, I don’t want to see you lying on the floor again.” Saad niya ng mapansin siguro ang pan-iitim ng aking mata dahil sa puyat.

Kung ikaw ba naman ang gumawa ng milagro kagabi, siguradong kakainin ka ng hiya at frustration mo. Isa pa, paulit ulit na bumabalik sa utak ko iyon kaya kahit mag-uumaga na ay hindi pa rin ako dinadalaw ng antok.

“I’ll keep that in mind. Don’t worry about it anymore.” Saad ko sa kanya.

He nodded at me. "How about your meds?"

Natigilan ako. "I take it regularly."

Tumango siya ulit at hindi na nagsalita pa.

We silently ate. Paminsan minsan ay sumusulyap siya sa akin at nararamdaman ko iyon. Ayaw kong sumulyap sa kanya dahil baka sumuko ako at mas lalong maiyak dahil sa kahihiyan. I’ve damaged already my image in front of him, it’s enough disappointment for a day.

“Hindi ka pa rin nagbabago.” Bigla siyang nagsalita sa kabila ng pananahimik naming kumain.

Nanay and Rosela were out of the kitchen for a moment. Kaya kaming dalawa na lang ang naiwan.

Gulat akong tumingin sa kanya. “B-bakit?” I stuttered.

“You always separate the tomato from your scramble egg.” He smirked afterwards.

Namilog nang lalo ang aking mata sa sinabi niya. “P-paano mo nalaman?”

Natigilan siya.

“I just noticed it.” He then sighed.

I hold my lips into a tight grip to prevent from smirking.

I then chuckled awkwardly. “Oh that! I just always like to eat it separately.”

It’s been my habit as long as I can remember. Ayaw kong kumain nang may tomato sa scramble egg ko. I wanna really eat it separate from the egg. I know, I’m weird but I like it.

“I know, I always know.” He whispered but I didn’t hear it.

“Ano iyon?” Tanong ko sa kanya.

Umiling siya.

“By the way, since today is the start of the renovation, I would like to recommend that maybe we should transfer to your other house beside this mansion. The renovation will affect the kitchen area, the wall in there has large crack too. It needs a large patch in there.

It will be efficient to transfer.” Mahabang saad niya sa akin.

Natigilan ako sa pagsubo ng pagkain ko. Hindi ko alam na ganoon kalaki ang aabutin ng renovation. I just thought it will be just the library and the extension of the lanai. Malaki naman ang lilipatin namin na bahay, but there was only two rooms in there. I designed it just for the gathering only, kaya mas malaki ang function hall at living area. Hindi ko naisip ito.

I bite my tongue.

Pero maayos naman siguro kong dito ako matutulog at sa kabilang bahay ako kakain, 'diba?

It will be just a hassle. Ayaw kong mahirapan sila Nanay. Kung kaya kong mag-adjust ay dapat ako ang mag-adjust. Malapit lang naman ang mansiyon dito.

“There are only two rooms in there, Nanay Ending and the rest of the maids will not be able to sleep in there.”

Hindi ko hinahayaang matulog sila sa sahig. I don’t want it even if they would really insisted it. Hindi ko gusto na makikita silang doon matulog, I want them to sleep in a comfortable bed.

“Well, the rooms upstairs are safe from the renovation. But the lower rooms are not. I can see from the blueprint that there are also two rooms upstairs, the other spaces are allocated for the visitor lounge, family function room, and the movie room.”

Tumango ako sa kanya.

“I’ll think about it. Sasabihan ko pa kasi si Nanay at iba pang mga kasambahay dito.”

“That’s okay.”

Pagkatapos naming kumain ay agad namang nagpa-alam na mauuna si Nicholas. He will be instructing the laborers. Well, he can hired another man to do that but he was really so hands on and he also wants to do the instruction itself.

“Nay?” Kuha ko sa kaniyang atensiyon.

Tumingin siya sa akin habang nagliligpit siya ng pinagkainan namin. Tumulong na rin sa kanya si Mila at hinayaang ito na ang maghugas.

“Bakit, Eli?”

“Tungkol po sana sa renovation, Nicholas said that we should transfer to the near house. Dalawang kwarto lang po dito sa mansiyon at doon sa kabilang bahay. Anong plano niyo, Nay?” Magalang kong saad sa kanya.

Naghugas siya ng kamay bago bumalik sa harapan ko.

“O siya sige, kayo nalang dito dalawa ni Engineer. Kami na doon, nakakahiya naman kong doon sa kabilang bahay natin siya papatulugin kong pwede pa naman dito sa mansiyon. Huwag mo nang problemahin ang kakainin niyo dahil kami na ang bahala para doon.” Mahabang paliwanag niya.

Bahagya akong nagulat pero hindi ko na pinahala dahil baka mapansin ni Manang ang pagkabalisa ko.

That leaves Nicholas and me in the mansion alone.

You don’t have to overreact, Eli. Hiwalay naman kayo ng kwarto, eh!

I bite my lower lip again.

Lumabas ako ng mansiyon at nakita ko kaagad si Nicholas habang kinakausap ang tauhan niya. He looks so dominant and powerful while instructing them. I like how he sexily creased his forehead while talking to them. I’ve never thought I’ll stop my track just to stare at him.

Lumingon siya sa gawi ko ng mapansin siguro ang titig ko. He then immediately turned his head to the man he’s talking with. He then tap its shoulder and then walk towards me. Mariin siyang nakatitig sa akin kaya mas lalo akong kinabahan.

“How was it?” Tanong niya.

“We will sleep here while Nanay and all the house-helps will be in in the next house.”

Gumuhit ang ngiti sa kanyang mga labi ng sabihin ko iyon. Tumango siya sa akin pagkatapos. He looks happy.

“May gagawin ka ba ngayon?” Tanong niya bigla.

“Pupunta ako ng lungsod ngayon, sasama ako kay Nanay na mamalengke.”

“I can drive you there.” Presinta niya.

Umiling ako kaagad. Ayaw ko siyang maabala. “Okay lang. Nandoon naman si Mang Iko para ipag-drive kami. You don’t have to hassle yourself in that kind of thing anymore, Nicholas.” Sabay ngiti sa kanya.

Kumunot ang noo niya sa sinabi ko na parang hindi nagustuhan ang sinabi ko.

“Hindi abala sa akin ang ipag-drive ka, Elizabeth. I’m willing to do it as you can see.” Madiing sabi niya sa akin.

I stopped my breath for a while. “Pero...” Saad ko at tumingin sa mga tauhan niya.

Lumingon din siya sa tiningnan ko pero kaagad din niyang ibinalik sa akin ang kanyang paningin.

“I’ve already instructed them. We’ll not be long, they can do their job properly.”

I sighed. “Sige.” I surrendered.

He’s really persistent but not in an annoying way.

“Let’s go.” Aniya.

Kaya wala na rin akong ibang choice kundi ang tawagin si Nanay at Mila. Nang makita na si Nicholas ang magmamaneho ay nagulat sila pero hindi na lang nagsalita. Nicholas was so serious and I don’t want to ruin his mood right now. Kahit si Nanay ay hindi na lang umimik.

Nang makarating sa palengke ay kaagad din kaming bumaba. It’s Tuesday right now and it looks like there are fiest on the market. Well, in here they called it tabo. Marami ang dumadagsang mga tao dito kapag ganitong araw dahil marami ang nagtitinda ng sari saring paninda katulad na lang ng mga suman at kakanin na palagi kong pipuntahan kapag may tabo. Humiwalay na sila Nanay sa akin dahil sa fish and meat section sila mamimili.

Nicholas immediately came beside me when Nanay and Mila were out of our sight.

“Do you always come in here?” Tanong niya sa akin.

Tumingala ako para makita ang itsura niya. He looks amazed and at the same time confused at this kind of place. Sa itsura niya palang at tindig, I don’t think he belongs here. His appearance itself is making its announcement in a very demanding and powerful way.

Natawa ako ng makitang naglilibot ang paningin niya kong saan. Napapaawang ang labi at minsan ay kumukunot ang noo. Kahit ang ilang nagtitinda na mga babae ay napapatingin sa kanya.

Come on! He’s handsome.

Hinila ko siya kaya napatingin siya sa akin at sa kamay naming magkahawak. Baka pagkaguluhan pa siya dito.

Naiinis ako!

Nang makarating kami sa panindahan ng kakanin ay kaagad akong pumunta sa hilera na palagi kong binibilhan.

“

Eli!!!” Tiling bati sa akin ni Brenda ng makita ako.

Suki na nila ako at parati niya akong inaabangan kapag tabo dito dahil halos pinapakyaw ko ang paninda nila at ibinibigay ko naman iyon sa mga nagtatrabaho sa farm.

“Good morning, Brenda. Nasaan si Nanay Soling?” Tanong ko ng hindi makita ang Nanay niya.

“Ah! Nandoon pa siya sa bahay, kumukuha pa ng ibang kakanin.” Saad niya at bumaling kay Nicholas.

Namilog ang mata niya. “Asawa mo?” Tanong niya kaagad.

“N-no.” Naiilang kong sagot sa tanong niya.

Tumango tango siya sa akin habang may ngisi sa labi. “Nobyo mo?” Tanong niya ulit.

I heard Nicholas chuckled at my back.

I cleared my throat. “H-hindi, Brenda. Ano ka ba? Siya ang Engineer na kinuha ni Russel para sa renovation ng mansiyon.” Wala akong nagawa sa pagiging itsusira ni Brenda kaya ipinakilala ko si Nicholas dito.

She smirked at me. Napatingin kaagad siya sa baba. “Eh, bakit kong magkahawak kayo ng kamay ay tinalo niyo pa ang may asawa at jowa?!”

Natauhan ako sa sinabi niya kaya kaagad kong binitawan ang kamay ni Nicholas.

“I-I’m sorry.” Saad ko kay Nicholas.

He leaned closer at me, still amused of my reaction. “I told you, Eli.. You can hold my hand if you want to.”

I shivered at his breath.

What the heck?

Tumili si Brenda kaya may ibang tindera na napapatingin din sa gawi namin. Sinuway ko siya pero hindi pa rin siya nagpatinag. Ganito na talaga ang babaeng ito, maingay at medyo eskandalosa. Pero alam kong mabait siyang babae lalo’t na kong kasama ko si Russel dito na crush na crush niya.

“Ang gwapo niyo po, Sir!” Walang hiya niyang sabi kay Nicholas.

I wanted to roll my eyes at her. Seriously?

“Sige na, Brenda. I’ll buy this all!” Saad ko at tinuro lahat.

Nagthumb-up siya sa akin. “Ikaw na talaga ang pinakapaborito kong costumer dito. Bukod sa maganda at mabait pa, galante ka pa. Yayaman kami ng madali sa iyo!”

Natawa ako sa sinabi niya. Binalingan ko si Nicholas.

“Kumakain ka ba ng ganito?” Saad ko at ipinakita sa kanya ang espasol.

His brows move. Tiningnan niya ito ng mabuti. Kahit ako ay naaamused sa reaksiyon niya ngayon. Para siyang batang binigiyan ng gulay.

"Is this safe to eat?" He asked me, a little bit disgusted.

Honestly, I'm not offended of his reaction. I was actually amused. Kumuha ako ng isa at kinain iyon sa harap niya. Nagulat ako ng kumuha din siya at kaagad kinain ito. Seconds passed, he immediately nodded twice.

“I like it. At first, it taste like I’m eating sand but it’s delicious after my first bite.” Matigas niyang sabi.

Tumawa ako sa sinabi niya.

I was them only halted when he lift his hand and wipe some dirt on the side of my lips. I stopped my laughter.

“Still the same, Elizabeth.” He whispered. “I will be always the one who wipes your dirt away.” He said again and smiled at me.