Isang pamilyar na boses ang narinig ko bago ako mawalan ng malay at kilalang-kilala ko kung sino ang nagmamay-ari nito. Pero imposible naman na nandito siya, hindi pwedeng mangyari ‘yon, baka isang imagination ko lang at sana imagination lang rin ang nangyari sa mga magulang ako. Pero pagkagising ko at tumingin sa buong paligid, nasa kwarto na ako ng bahay namin at nakita ko ang malungkot na mukha ni Tito Rusty, ang lawyer ng aming pamilya at naging kaibigan na rin ng mga magulang ko. Siya ang tumutulong sa amin kung sakali man na nagkaka problema ang business namin o kaya naman may problema ang ang magulang ko.
“Tito…” mahina kong sambit. Lumingon siya sa akin at bahagya siyang ngumiti.
“Havana, mabuti naman at nagising ka na.” May pag-iingat ang kanyang boses na sabi. “Kumusta na ang
