Unang araw ng lamay at maraming tao ang pumunta, hindi dahil sa nakikiramay sila. . .kung hindi ay dahil nakiki-chismis sila. Iyong imbes na sympatyahan nila ang nawalan pero may gana pa itong manghusga ng harap-harapan.
"Ayan, siguro namatay iyan dahil sa AIDS. Naku, hindi na ako magugulat mare dahil sabi-sabi na kay hilig manlalaki ng batang iyan!" saad ng isang marites na kapitbahay nila na si Veronica. Kasama nito ang kaibigan at pasimpleng tinakpan ang kanilang mukha gamit ang pamaypay.
Thier eyes are like hawk found thier prey.
Nagtangis ang bagang ng dalawang binata na sina Renz at Eman. Maging si Zorell ay nagpupuyos ng galit at pumipigil lang na masagot iyong dalawa. Habang ang ina ni Lyrae na si Lucille ay tulala lang sa kawalan.
Nang napansin ng dalawa na may nakatingin sa kanila ay ngumiti ito ng peke at dali-daling umalis. Isang marahas na hininga ang pinakawalan ni Eman.
"T*ngina talagang mga taong walang ibang ginawa kung hindi manghusga!" Maktol ni Renz. Umalis Ito sa pagkaka-upo at lumabas ng bahay ngunit, imbes na kumalma ay lalo lang siyang nagalit.
"Girl! Deserve niyang mamatay kasi malandi siya! Inagaw niya sa akin ang boyfriend kong si Noel kaya dapat lang sa kaniya iyon. Alam mo girl, napaka-pokpok talaga! Nasa loob iyong-" Bumuhos na iyong galit at napigtas na iyong pagtitimpi ni Renz.
Hinarap niya iyong dalawang babaeng halos kita na ang kaluluwa sa soot. "Dito pa talaga kayo nagkuwentohan?! Bakit hindi kayo doon sa loob para naman malaman naming lahat! Alam niyo, t*ng*na niyo eh! Kung makasabi kayong pokpok ay parang hindi kayo nanglalandi ng boyfriend ng may boyfriend! Akala mo kung sino kang malinis miss! Pinerahan mo lang naman iyong kaibigan kong si Jared dahil kuno pambayad mo sa project mong t*ng*na ka! Tapos malalaman kong inaahas mo rin pala iyong isang co-artist kong may girlfriend! Ano?! Kating-kati ka na talaga at hindi ka makatiis?" Buong kabahayan ang nawindang dahil sa lakas ng sigaw ng binata. Maging sila Lavin, Lucille, Eman at Zorell ay lumabas na upang maki-usyoso sa kung ano ang kumosyong naganap.
Napayuko lang iyong babae dahil sa hiya at maging iyong dalawang marites na galing sa loob na sina Veronica at ang matalik na kaibigan nito ay namutla.
Pulang-pula si Renz habang nakakuyom ang kamao nito. Halos manuntok na lang ito dahil sa galit na nadarama niya.
"Ano?! Sagot?!" Mas lalong natuon iyong atensiyon sa kanila. "Oh, hindi kayo makasagot?! Kung makatawag kayong pokpok kay Lyrae ay parang hindi kayo nagpakamot ng iba! Bakit, dahil ba may kaibigan siyang lalaki? Alam mo miss, sa sobrang kitid ng utak mo maski ako naaawa kasi pinanganak ka pa sa mundong ito! Pokpok?! Hindi pokpok ang magkaroon ng kaibigan na lalaki! Mas pinili pa niyang magkaroon ng kaibigan na lalaki dahil alam niyang hindi kami plastic na tulad niyo! Makapagsalita ka parang sino kang dapat respetohin, eh p*ta ka nga eh! That f*****g Noel you are pertaining almost rape Lyrae! Mabuti na lang at sinundan ko siya pauwi para masigurado ang kaligtasan niya, paaano na lang kung hindi 'di ba? Hindi niyo alam ang pinagdadaanan niya!" Natahimik iyong lahat at nag-iwasan ng tingin.
"OH! KAYONG LAHAT MAKINIG KAYO! TOTAL ALAM NAMAN NAMIN NA NANDITO KAYO PARA MANG-CHISMIS 'DI BA?! PUWES, HETO PAKINGGAN NIYONG MABUTI! ALAM NIYO, MAY KASALANAN DIN KAYO SA PAGKAMATAY NIYA. ALAM NIYO KUNG BAKIT?? DAHIL SA LINTEK NIYONG MGA BIBIG! BAKIT NA KASI HINDI IYAN MALAGYAN NG SHOES GLUE PARA TUMAHIMIK! ANG TATANDA NIYO NA PERO ANG IMMATURE NIYO MAG-ISIP! NANG HINDI DAHIL SA MGA MASASAKIT NIYONG SALITA, MGA INSULTO AT PANG-AALIPUSTA, SIGURO AY HINDI NIYA DINAMDAM IYON AT MAMAMATAY! ANO?! MASAYA NA BA KAYO KASI PATAY NA?! SIGE! MAGPA-PARTY KAYO SA BARANGGAY AT MAGPA-DISCO! PURO KAYO SABI NI ANO, SABI NI ANO! NANG HINDI DAHIL SA INYO, HINDI SANA NIYA TINAGO SA AMIN NA MAY SAKIT PALA SIYA! HINDI SANA NAMIN NASAKSIHAN IYONG PAULIT-ULIT NA PAG-A-ATTEMPT NIYA NG SUICIDE! IYANG MGA UTAK NIYO WALANG IBANG INISIP KUNG HINDI MGA WALANG KWENTANG BAGAY! HINDI NIYO INISIP KUNG ANO ANG MARARAMDAMAN NG TAO! PURO KAYO SALITA NI WALA MANLANG IYANG FILTER! HINDI NIYO MANLANG BINA-VALIDATE IYONG NARARAMDAMAN NG TAO! TANDAAN NIYO! ISA RIN KAYO SA DAHILAN BAKIT SUMUKO NA LANG SIYA KAYSA SA LUMABAN! HINDI LANG ANG SAKIT NIYA ANG PUMATAY SA KANIYA KUNG HINDI PATI NA RIN KAYO!" Natutop sa kinalalagyan iyong mga tao habang nag-walk out naman ng tuluyan si Renz.
Iyong ina ni Lyrae naman ay tuluyan ng nawalan ng lakas at napasalampak sa sahig. Sa labis na konsensya nito ay iniisip na rin nito na dapat magdusa siya at marinig niya ito mula sa binata.
Zorell massage her temple because of stress she's feeling. Sampal na sampal kasi iyong sinabi ni Renz. Well, it's a good thing for them na makatanggap naman ng pampa-gising. They deserve it, walang-wala ito kumpara sa napagdaanan ni Lyrae.
Pumasok na lang si Zorell sa loob at nilapitan ang kabaong ni Lyrae. "I'm really sorry Lyrae, if I knew this sana natulungan manlang kita. I witnessed how you silently cry back then and I feel useless friend because I didn't do anything to lessen what you feel."
A hand tounches her shoulder that jolted her in surprise. It was Lavin, para itong tuta na palaging sumusunod sa kaniya. She look back at Lyrae and smile sadly. "I hope you're now in the safe place, we love you and we're proud of your bravery." She said.
Nagpa-alam na si Zorell upang umuwi sa pad niya. It's almost three in the morning yet her mind is fully awake and bu tired. It looks like her disappearance exhaust her. Tumango lang ang ginang at nagpasalamat. Tango lang din ang tugon niya.
Palabas na siya sa bahay ng mamataan niya si Lavin na may kausap sa phone nito. Umiwas lang siya ng tingin at tumalikod para maka-uwi na.
Napa-isip tuloy siya kung sino ang kausap nito. Sweet kasi iyong binata sa ka-tawag nito which very rare na gawin ni Lavin. It breaks her heart, she didn't know but thinking of him having a girlfriend. . .her heart sank.
"You're going home at this hour?" Ilang hakbang pa lang ang nagawa niya ng magsalita Ito sa likod niya. She tightly cluched her bag and face him.
She compose herself as if nothing bothers her. "I need to go home, doc. May trabaho pa ako bukas," she said in a respectful manner. No more first name basis this time. Hindi niya alam pero parang may mali sa tuwing sinasambit niya ang pangalan ni Lavin ng walang 'doc' sa unahan.
Napansin kaagad ito ng doktor kaya kumunot ang noo nito. "What's with the tone and formalities? We're not in the hospital, Zo," Lavin asked. She chewed her buttom lip and shake her head.
"Wala po," she said. Yumuko siya bahagya at nagpaalam ulit. "Mauuna na po ako dok." Then she turned her back at him.
Handa na sana siyang umiyak ng isang matipunong katawan ang yumakap sa kaniya mula sa likod. Her heart starts to beat rapidly and she swallowed hard. Mas lalong dumiin ang pagkagat niya sa labi niya at halos dumugo na ito.
"Ah, dok?" Even she tries na tanggalin iyong kamay nito at hindi ito nagpatinag. Mas lalo lang nitong hinigpitan ang pagkayakap sa kaniya. Hse tried again but he didn't bulge a bit. "Doc Lavin?"
"Why you're acting this way Zo? Wala tayo sa hospital, and please, I know you're vulnerable right now. Even just this time, can you please show your true self to me? Masyado mo na ngang pinapataas iyong pader sa pagitan natin. I'm hurting Zo, nasasaktan ako kasi ang lapi-lapit na natin pero ang layo mo parin,"
She was speechless. Many questions clouded in her mind. At isa na roon kung bakit ganito ang inaakto ng binata. "W-what. . .what are you talking about?" She said a bit stammering.
His hug loosen and he let her face him. A big question mark was evident in her face. "Ano ba kasing pinagsasabi mo?"
Lavin look at her with pain in his eyes. "Can't you see it Zo? Mahal kita, ma na mahal kita noon pa! But your dad arrange a marriage you to my best friend, Zo. It hurts because of all of people. . . why is it him? Bakit ang bestfriend ko pa, Zo?"
"W-what?!" She reacted. Gulat na gulat siya sa nalaman niya. He loves me? Since when?! Bakit ngayon lang niya sinabi?
How did he know? She asked at the back of her
head. Bakit alam nitong ikakasal siya? At, sa bestfriend nito?
Nanlaki ang mata niya. "Pwede namang iba eh, makakaya ko naman siguro, pero sa bestfriend ko? Hindi ko na kayang magtago pa ng nararamdaman Zo, I can't afford to loose you. I just can't." He cries like a baby. Pleading to her and confessing his true feelings.
"Zo, mahal na mahal kita. Please. . .I can't afford to see you married with the man I used to be my brother, hindi ko kaya Zo."