SUÇLU BEN DEĞİLİM
MEM ARART: REWİ
kapının birden açılmasıyla ablam içeriye girdi , yüzü bembeyaz olmuştu . yanıma gelerek bana sarıldı . aşağıda ki bağırışlar artmaya başladı , her zaman ki aile kavgası olmadığını anladım. yine kesinlikle benim hayal edemeyeceğim bir şey olmuştu yada düşünmek istemediğim.
bugünlerde birşeyler oluyordu ve ben ne olduğunu anlayamıyordum bir gizem hakkimdi...kimse ortalıkta gözükmüyordu o kadın bile. derin bir nefes alarak camın önüne gittim ve insanların avluda tartışmasını anlamaya çalışırken düşüncelerimi bölen sesle...
“lütfen lütfen... "sayıklamaya devam etti. beni kurtar ben o zalimle evlenmek istemiyorum .”
“ablamdan ayrılarak kollarından tutum nefes al ve anlat bana ne oldu?”
sesi titreyerek konuşuyordu ,” Murat , karahan aşiretinin en küçük kızını gülü kaçırmış onları bulmuşlar birazdan bizim eve getirecekler , ikisinin ölmemesi için kesinlikle berdel olacak “, ağlaması hıçkırıklara dönüştü.
“benim için lütfen gaddar ağa ile evlen biliyorsun ben şervana aşığım onunla evlilik hayali kuruyoruz , yarın beni istemeye geleceklerdi taki bugün olanlardan sonra erteledi babam lütfen sana yalvarıyorum roj .”
derin bir nefes alarak düşünmeye başladım. ablamı kurtarmak istesem kendi hayatımı mahvediyorum bunun olmasını istemiyorum. odaya annem girdi ikimize bakarak derin bir nefes alarak , “roj eşyalarını topla , senle rojat ağa ile evlenmeni karar kılmışlar."
annemin yüzüne bakıyordum , sanki bana acıyormuş gibi davranıyordu, sanki biz hiç bir zaman onun evlatları değilmişiz gibi sadece onun tek bir oğlu varmış gibi davranıyordu bize , yavaş adımlarla bana doğru yürümeye başladı, önümde durduğunda eliyle çenemi kaldırıp ona bakmamı sağladı , “ben sana ne diyorsam onu yap sakın bizi utandırma o adama karılık yap.”
"ne olura olsun sakın baba evine dönme bizi utandırma."
ben onun kızı değilmişim gibi konuşuyordu , birden ayağa kalkarak onun önünde durdum . “senin oğlunun yediği haltların bedelini hep biz öde... “daha kelimemi bitirmeden yüzüme öyle bir tokat attı ki başımın yana düşmesine sebep oldu.
"sakın bir daha böyle bir şey söyleme şuan o eve gitmeseydin seni öyle bir döverdim ki ayağa kalkamazdın yemin ediyorum."
ona tiksinirmiş gibi bakarak eşyalarımı topladım.
odada tek kaldığımda bavulu bir kenara atarak başımı yukarıya kaldırdım.
Güçlü ol Roj... Ağlama roj... kimse seni yıkamaz roj...
yanaklarımdan düşen gözyaşlarımı silerek son defa odama baktım canım gerçekten de çok yanıyordu..nefes alarak yanaklarımdan süzen gözyaşlarımı ellimin tersiyle sildikten sonra kendimi her zamanki gibi tesselli etmeye çalıştım.. " güçlü ol..." tek dayanağım bu sözlerdi. ayağa kalkarak tüm gücümle kapının kolunu açıp odamdan dışarı çıktım.
her adımım bu evdeki yalnızlığımı, çaresizliğimi ve tek kalmışlığımı temsil ediyordu.bir insan ne kadar uğraşsada uğraşsın kendi bir yere hep yabancı hisseder ya bu konakta ben bir yabancıydım...
aşağıya inerken bana bakan o iki kara göze denk geldim, az daha merdivenlerden düşüyordum o kadar acımasızca bakıyordu ki onun bakışı aynı annemin bakışına benziyordu şefkat yoktu. ağlamamak için kendimi zor tutuyordum, kapının önüne geldiğim de babam bana sarıldı , “kulağıma yaklaşarak merak etme güzel kızım ben her zaman arkandayım sakın korkma tamamı.” gözlerim dolmuş bir şekilde babama bakıyordum .
bir koluyla benim bileğimden tutarak sertçe çekti bu kadar özlem gidermek yeter , kendimi onun peşinden sürüklenirken buldum arabaın kapısını açarak beni resmen arabanın ön koltuğuna fırlattı , canım o kadar yandı ki gözlerimden yaşlar kendiliğine akmaya başladı. sürücü koltuğuna oturduğunda bana tiksinircesine baktı. abinin hatasının cezasını sen çekeceksin.”
kendimin bile zor duyacağı bir fısıltısıyla " ben bunu olmasını istemedim ki , benim suçum ne?"
“senin suçun onun kardeşi olman ." arabayı çalıştırarak sürmeye başladı, gözlerini yoldan ayırmadan ," sakın benim sözümden çıkma yoksa sana yapacaklarım için seni baban bile koruyamaz.”
hikayede sadece masumların canı acır. ve bu dünyadaki hikayeler mutlu masallar gibi değildir. Bu topraklarda zulüm oldukça bu topraklar yeşermeye devam edecektir... her kadının göz yaşları bu toprakların büyülü güzelliği olacak ve acıllar bu büyülü güzelliğin arkasında saklanacak...