Chapter 3
4178 Words
Maaga akong nagising ngayon o mas tamang sabihin na hindi ako nakatulog ng maayos kagabi, si moana kasi eh. Ang kulit, halos buong magdamag kaming mag kausap. Buti nalang talaga nauso ang messenger. At nung nakatulog na sya ayaw naman nyang mawala sa isip ko. Iba pala talaga ang epekto ng pag ibig. Nakaka lutang. Para na akong adik. Adik sakanya.
"goodmorning manang celing!"
"marko, ang aga mo nagising ah. Diba mamaya pa pasok mo?"
"yes po, pero sasamahan ko pa kasi si moana eh"
"Napaka aga mo namang manligaw nak" natatawang biro naman ni manang
"Kailangan pong bumawi eh
"O sya sige na. Kumain ka na nga munang bata ka at hindi ka magutuman sa panliligaw mo" natawa nalang ako dahil feeling ko ang corny ko para kay manang. Minadali ko na ang pagsubo at pag nguya dahil excited na akong makita sya. Kailangan ko talagang bumawi sa ilang taong wala ako sa tabi nya.
---------
Maaga akong pumasok today, para masiguro kong makikita ko si marko babe, kailangan sya ang bumungad saakin para naman sure ball na kaagad ang Good Morning ko. Tsaka sabi ko nga diba? Hindi ako magpapatalo sa kung sino mang babae yon. Past is past at desidido na akong ipaglalaban itong nararamdaman ko.
Maya maya lang din ay nakita ko na syang paparating. Binuklat ko yung hawak kong libro nung malapit na sya, nagpanggapp nalang akong nagbabasa para di masyadong halata na sya talaga ang dahilan kaya ako nandito at nakatambay
"Hey! good morning marko, nasan si mady?" palusot ko ulit.
"oh crishna, ikaw pala. hindi ko kasi sya kasabay ngayon dahil may aasikasuhin ako today kaya kinailangan kong maaagang umalis" He said then smile. Natigilan tuloy ako bigla tsaka ko palihim na kinurot ang sarili ko to make sure na hindi ako nananaginip. "You okay?" Biglang tanong nya nung napansing natamik ako
"a-ah, y-yeah. I-im fine" tumango nalang naman sya
"Hinihintay mo ba si mads?"
"O-oo" namilipit na yata yung dila ko dahil naninibago ako sa ganitong pakikitungo ni marko.
"Ok lang ba kung dito muna din ako?" tanong nya, hindi pa ako nakakasagot pero umupo na sya sa tabi ko, may mga bleachers kasi dito malapit sa gate, kaya tambayan ito ng mga may hinihintay. Sino naman kayang aantayin nya? Nagtataka ako pero pinili ko nalang hindi magtanong kasi kahit tumabi pa sya sakin forever ok lang, i really don't mind! Haha infact! That would be so great. Napangisi pa ako
"bakit pala hindi ka nagpunta sa bahay nung weekend?" He asked to break the silence
"ah my ginawa kasi ako eh"
"ganun ba? Sabagay may pinuntahan nga rin pala si mads nung saturday and sunday" he said, diko naman tuloy napigilang hindi mapatitig sa gwapo nyang mukha
"hindi nya nabanggit sakin na may lakad sya" i said, para di kami mawalan ng topic. Hahaha mema nalang ako
"biglaan din kasi, kaya siguro di ka na nya nasabihan"
Magtatanong pa sana ako kaya lang may isang babae na mala dyosa este ang lumapit sa amin, i mean kay marko, at humalik pa ito sa pisngi niya. Napalunok ako ng ilang beses sa eksenang naita ko sya. Para kasing may biglang bumara sa lalamunan ko at walang salitang gustong lumabas sa bunganga ko. Sya na ba yon aray naman bakit ang ganda nya masyado? Wala akong binatbat dito! daig ko pa nga ang binuhusan ng malamig na tubig at sapat na para magising ang diwa ko sa isang panaginip. Nailipad ata ng hangin yung natitirang self confident ko.
"Sorry baby, i'm late. Naligaw kase ako eh"
"Ayan na nga ba ang sinasabi ko sayo. dapat kasi sumabay kana sakin"
"Alam mo naman kaming mga girls matagal mag ayos kaya di na ako sumabay. Kaso at the end pinag antay padin kita. Sorry" malambing na sabi nung babae habang hawak hawak ang mukha ni marko.
"kahit dika na mag ayos, maganda ka na" marko said tapos hinawakan yung kamay nung babae at hinalikan. Seeing them, makes me want to cry pero pinigilan ko, nasaktan na nga ako ayoko namang pati pride ko mawasak pa. Kung di ba naman kasi animal tong mga ito. Maglandian ba naman sa harap ko? "ah nga pala, this is crishna bestfriend ng kapatid ko, and crishna this is moana"
"hello! Nice to meet you" nakangiting sabi ni moana sakin tapos ay nakipag shake hands pa, i tried to smile at her sana nga lang ay hindi halatang pilit ang ngiti ko, baka kasi kung ano pang sabihin nila
"mag eenroll sya dito, sinamahan ko na, baka kasi bigla nalang syang itanan ng kung sino eh, hindi na ako papayag na malayo sya sakin ulit no" sabi ni marko, habang titig na titig dun sa babae. Napamura nalang tuloy ako sa loob loob ko. Sobrang torture na kasi talaga ang eksena nila para sakin. Wasak na wasak na ang puso ko mga sis.
"ah mauna na ako, Kuya marko ha? Babye" Paalam ko at dalidali akong pumunta sa may c.r.
Nanginginig ang nga tuhod ko, at pakiramdam ko may nakabara sa dibdib ko kaya nahihirapan akong huminga, hindi ko din namalayang umiiyak na pala ako, pinilit kong kalmahin ang sarili ko at nung wala ng tumutulong luha, tsaka palang ako pumunta sa room namin, laking pasalamat ko naman at walang pumunta sa c.r nung mga oras na nag eemote ko.
"crish, may problema ka ba?" narinig kong tanong ni mady sakin habang nakayukyuk lang ako dito sa mesa ng upuan ko, naramdaman ko din na hinawakan nya yung noo ko.
"ok lang ako bestfriend" sabi ko tapos pilit na ngumiti, napansin ko na magtatanong pa sana sya kaya lang ay dumating na si prof. Tss alam ko naninibago to kasi usually naman eh inaantay ko sya pero ngayon eto ako. Maaabutan nyang ganto
"good morning class"
"good morning sir" sabay sabay naming sagot
"ok, ang schedule ng exam nyo ay next week na, blah blah blah" wala naman din akong naiintindihan sa nga sinasabi nya dahil pre occupied parin ako dahil sa eksena kanina.
"ms. Sabuclalao! Are you with us?!" nagulat ako nung sumigaw ung prof. Namin
"yes sir."
"kung ganun nasan na tayo?"
"nandito parin po sa room" sabi nya tapos nagtawanan naman yung mga classmate namin tsk baliw talaga
"aba't pilo-"
[kriiiiing]
narinig kong napapito sya nung nagring yung bell. Haha save by the bell ang bruha.
"ayoko ng maulit ito ms. Sabuclalao, ok good bye class" sabi nya tapos umalis na, nung tiningnan ko si mady. Ayun parang wala lang paki alam.
pumasok naman agad si ms.reyes ung next prof. Namin terror to, kaya kahit wala akong naiintindihan sa sinasabi nya nakatingin lang ako sakanya kasi para hindi halatang naglalakbay ang utak ko. Haaay. Ang bigat sa pakiramdam. Parang magkakasakit tuloy ako bigla.
Ganto lang ako the whole class, daig ko pa nga ata ang naka high eh. Yung nangyari lang kanina yung paulit ulit na nag rere'play sa utak ko kaya kung tatanungin nyo ako kung may natutunan ako, tutungangaan ko lang kayo. Ang hirap kaya! Yung feeling na nawalan na talaga ako ng pag asa. Tapos ang kirot pa ng puso ko. At hindi nanaman ako makahinga. ako mismo nakita ko kung gaano kamahal ng taong mahal ko ang isang tao. Nainggit pa tuloy ako, kasi pinangarap ko na ako yun eh. Na sana ako yung taong makapag pangiti at makapag pasaya sakanya. Magagalit ba kayo at masasabi bang Selfish ako kung hihilingin ko na sana hindi nalang bumalik yun. At sana nawala na sya ng tuluyan kay marko?
"hoy crishna pauline valencia! Bakit ba nagkakaganyan ka ha?" nagulat ako nang bigla nalang akong sigawan ni mady habang inaayos ko tong gamit ko. Lunch break na kasi.
"wala lang ako sa mood"
"wag mo nga akong daanin sa palusot mo"
"Ok nga lang ako, lumabas kana. Nasa labas na si jake oh, hinihintay ka, sasabay muna ako kay gieno" sabi ko, napalingon naman agad sya "see you later mady!" sabi ko nalang tapos pinagtulakan ko pa sya. Wala pa kasi akong gana magkwento eh. Agad ko namang chinat si gieno para may makasama ako.
"Hey Lin!" nagulat pa ako nung may tumapik bigla sa braso ko, pagharap ko si gieno lang pala. ang mokong kong pinsan,
"ang tagal mo naman! Kanina pa kaya kita hinihintay"
"kinancel ko pa kasi yung date ko, ayokong magtampo ang pinakamamahal kong pinsan eh" sabi nya at pabirong sinuntok ko naman sya sa tyan. tumawa lang naman sya
"may problema kaba pauline? Parang ang lungkot ng mata mo eh" he asked at nakakunot noo pa talaga ang tsismoso
"wala, gutom lang ako" iritado kong sabi at nauna na ng konti sa paglalakad sakanya
pagdating namin sa canteen, unfortunately ay nakita ko nanaman sina marko, sweet na sweet na nagtatawanan habang kumakainb"woops ouch! Para akong sinaksak ng isang milyong beses" bulong ni gieno nung napansin nya kung san ako nakatingin, kaya tiningnan ko lang sya ng masama, tapos niyaya ko na din syang umalis. dahil baka hindi ako matunawan kung makakasama ko sila
"so ganun nalang yun? Iiwas ka nalang?"
"anong gusto mong gawin ko? Maglupasay sa harap nila? O magsisisigaw dito para sabihing mahal na mahal ko sya at kung pwede ako nalang?" sabi ko at hindi ko inaasahang gagaralgal yung boses ko. Nakita ko na umiling iling ang pinsan ko
"ang gusto kong gawin mo eh yung bagay na dapat matagal mo ng ginawa" sabi nya tapos inakbayan ako " ang kalimutan sya at simulang tanggapin na hindi kayo ang para sa isa't isa.
"pero mahirap eh"
"mahirap kasi ayaw mong gawin"
"hindi ko kasi kaya"
"kaya mo yan. Malakas na ang loob mo di ba? Di ba nga ibang iba ka na sa dating crishna? Matapang ka na ngayon di ba? Kaya tiwala lang makakaya mo yun"
"di ba nga, sya ang dahilan kung bakit ako naging matapang?"
"Ito ang tatandaan mo. ang pagmamahal ay dapat lang na ipinaglalaban KUNG pareho kayo ng nararamdaman,pero hindi magandang maging sakim dahil sa huli ikaw at ikaw parin ang matatalo sa sarili mong pain. Ikaw lang din ang masasaktan tulad ngayon, you better move on crishna" kitang kita ko na seryoso sya sa mga pinagsasasabi nya. He even called me at my first name that he usually use when he is mad at me or when he really wanted to make things clear to me
"yeah, i'll try, promise"
"dont you just try couz, do it, para sayo din naman to eh" tumango nalang ako para naman matapos na to, susubukan ko naman talaga eh, siguro yun nga ang tama.
Tahimik lang ako buong araw, nakauwi na ako ngayon sa bahay at hindi padin nga ako nagkukwento kay madyl, akala ko dati kapag hindi na ako nakapagsalita ng ilang minuto ikakamatay ko na dahil nga sa makulit akong tao, pero ngayon? Pakiramdam ko pagod na pagod ako kahit wala man akong ginagawa, ganito pala ang feeling ng mga broken hearted? Parang tinatamad gawin ang kahit na ano. napabuntung hininga nalang ako, binuksan ko yung laptop ko at sinimulan ko ng burahin lahat ng picture ni marko dito, pagkatapos ko dun yung mga picture nya naman dito sa kwarto ko ang sinimulan kong itago sa isang box, but honestly speaking? Pakiramdam ko sa ganitong ginagawa ko para bang nililibing ko na din yung kalahati ng pagkatao ko, o yung puso ko, i wiped away my tears then narinig ko nalang na nag ring yung phone ko
"hello? Who's there?" i asked, uMaaga akong nagising ngayon o mas tamang sabihin na hindi ako nakatulog ng maayos kagabi, si moana kasi eh. Ang kulit, halos buong magdamag kaming mag kausap. Buti nalang talaga nauso ang messenger. At nung nakatulog na sya ayaw naman nyang mawala sa isip ko. Iba pala talaga ang epekto ng pag ibig. Nakaka lutang. Para na akong adik. Adik sakanya.
"goodmorning manang celing!"
"marko, ang aga mo nagising ah. Diba mamaya pa pasok mo?"
"yes po, pero sasamahan ko pa kasi si moana eh"
"Napaka aga mo namang manligaw nak" natatawang biro naman ni manang
"Kailangan pong bumawi eh
"O sya sige na. Kumain ka na nga munang bata ka at hindi ka magutuman sa panliligaw mo" natawa nalang ako dahil feeling ko ang corny ko para kay manang. Minadali ko na ang pagsubo at pag nguya dahil excited na akong makita sya. Kailangan ko talagang bumawi sa ilang taong wala ako sa tabi nya.
---------
Maaga akong pumasok today, para masiguro kong makikita ko si marko babe, kailangan sya ang bumungad saakin para naman sure ball na kaagad ang Good Morning ko. Tsaka sabi ko nga diba? Hindi ako magpapatalo sa kung sino mang babae yon. Past is past at desidido na akong ipaglalaban itong nararamdaman ko.
Maya maya lang din ay nakita ko na syang paparating. Binuklat ko yung hawak kong libro nung malapit na sya, nagpanggapp nalang akong nagbabasa para di masyadong halata na sya talaga ang dahilan kaya ako nandito at nakatambay
"Hey! good morning marko, nasan si mady?" palusot ko ulit.
"oh crishna, ikaw pala. hindi ko kasi sya kasabay ngayon dahil may aasikasuhin ako today kaya kinailangan kong maaagang umalis" He said then smile. Natigilan tuloy ako bigla tsaka ko palihim na kinurot ang sarili ko to make sure na hindi ako nananaginip. "You okay?" Biglang tanong nya nung napansing natamik ako
"a-ah, y-yeah. I-im fine" tumango nalang naman sya
"Hinihintay mo ba si mads?"
"O-oo" namilipit na yata yung dila ko dahil naninibago ako sa ganitong pakikitungo ni marko.
"Ok lang ba kung dito muna din ako?" tanong nya, hindi pa ako nakakasagot pero umupo na sya sa tabi ko, may mga bleachers kasi dito malapit sa gate, kaya tambayan ito ng mga may hinihintay. Sino naman kayang aantayin nya? Nagtataka ako pero pinili ko nalang hindi magtanong kasi kahit tumabi pa sya sakin forever ok lang, i really don't mind! Haha infact! That would be so great. Napangisi pa ako
"bakit pala hindi ka nagpunta sa bahay nung weekend?" He asked to break the silence
"ah my ginawa kasi ako eh"
"ganun ba? Sabagay may pinuntahan nga rin pala si mads nung saturday and sunday" he said, diko naman tuloy napigilang hindi mapatitig sa gwapo nyang mukha
"hindi nya nabanggit sakin na may lakad sya" i said, para di kami mawalan ng topic. Hahaha mema nalang ako
"biglaan din kasi, kaya siguro di ka na nya nasabihan"
Magtatanong pa sana ako kaya lang may isang babae na mala dyosa este ang lumapit sa amin, i mean kay marko, at humalik pa ito sa pisngi niya. Napalunok ako ng ilang beses sa eksenang naita ko sya. Para kasing may biglang bumara sa lalamunan ko at walang salitang gustong lumabas sa bunganga ko. Sya na ba yon aray naman bakit ang ganda nya masyado? Wala akong binatbat dito! daig ko pa nga ang binuhusan ng malamig na tubig at sapat na para magising ang diwa ko sa isang panaginip. Nailipad ata ng hangin yung natitirang self confident ko.
"Sorry baby, i'm late. Naligaw kase ako eh"
"Ayan na nga ba ang sinasabi ko sayo. dapat kasi sumabay kana sakin"
"Alam mo naman kaming mga girls matagal mag ayos kaya di na ako sumabay. Kaso at the end pinag antay padin kita. Sorry" malambing na sabi nung babae habang hawak hawak ang mukha ni marko.
"kahit dika na mag ayos, maganda ka na" marko said tapos hinawakan yung kamay nung babae at hinalikan. Seeing them, makes me want to cry pero pinigilan ko, nasaktan na nga ako ayoko namang pati pride ko mawasak pa. Kung di ba naman kasi animal tong mga ito. Maglandian ba naman sa harap ko? "ah nga pala, this is crishna bestfriend ng kapatid ko, and crishna this is moana"
"hello! Nice to meet you" nakangiting sabi ni moana sakin tapos ay nakipag shake hands pa, i tried to smile at her sana nga lang ay hindi halatang pilit ang ngiti ko, baka kasi kung ano pang sabihin nila
"mag eenroll sya dito, sinamahan ko na, baka kasi bigla nalang syang itanan ng kung sino eh, hindi na ako papayag na malayo sya sakin ulit no" sabi ni marko, habang titig na titig dun sa babae. Napamura nalang tuloy ako sa loob loob ko. Sobrang torture na kasi talaga ang eksena nila para sakin. Wasak na wasak na ang puso ko mga sis.
"ah mauna na ako, Kuya marko ha? Babye" Paalam ko at dalidali akong pumunta sa may c.r.
Nanginginig ang nga tuhod ko, at pakiramdam ko may nakabara sa dibdib ko kaya nahihirapan akong huminga, hindi ko din namalayang umiiyak na pala ako, pinilit kong kalmahin ang sarili ko at nung wala ng tumutulong luha, tsaka palang ako pumunta sa room namin, laking pasalamat ko naman at walang pumunta sa c.r nung mga oras na nag eemote ko.
"crish, may problema ka ba?" narinig kong tanong ni mady sakin habang nakayukyuk lang ako dito sa mesa ng upuan ko, naramdaman ko din na hinawakan nya yung noo ko.
"ok lang ako bestfriend" sabi ko tapos pilit na ngumiti, napansin ko na magtatanong pa sana sya kaya lang ay dumating na si prof. Tss alam ko naninibago to kasi usually naman eh inaantay ko sya pero ngayon eto ako. Maaabutan nyang ganto
"good morning class"
"good morning sir" sabay sabay naming sagot
"ok, ang schedule ng exam nyo ay next week na, blah blah blah" wala naman din akong naiintindihan sa nga sinasabi nya dahil pre occupied parin ako dahil sa eksena kanina.
"ms. Sabuclalao! Are you with us?!" nagulat ako nung sumigaw ung prof. Namin
"yes sir."
"kung ganun nasan na tayo?"
"nandito parin po sa room" sabi nya tapos nagtawanan naman yung mga classmate namin tsk baliw talaga
"aba't pilo-"
[kriiiiing]
narinig kong napapito sya nung nagring yung bell. Haha save by the bell ang bruha.
"ayoko ng maulit ito ms. Sabuclalao, ok good bye class" sabi nya tapos umalis na, nung tiningnan ko si mady. Ayun parang wala lang paki alam.
pumasok naman agad si ms.reyes ung next prof. Namin terror to, kaya kahit wala akong naiintindihan sa sinasabi nya nakatingin lang ako sakanya kasi para hindi halatang naglalakbay ang utak ko. Haaay. Ang bigat sa pakiramdam. Parang magkakasakit tuloy ako bigla.
Ganto lang ako the whole class, daig ko pa nga ata ang naka high eh. Yung nangyari lang kanina yung paulit ulit na nag rere'play sa utak ko kaya kung tatanungin nyo ako kung may natutunan ako, tutungangaan ko lang kayo. Ang hirap kaya! Yung feeling na nawalan na talaga ako ng pag asa. Tapos ang kirot pa ng puso ko. At hindi nanaman ako makahinga. ako mismo nakita ko kung gaano kamahal ng taong mahal ko ang isang tao. Nainggit pa tuloy ako, kasi pinangarap ko na ako yun eh. Na sana ako yung taong makapag pangiti at makapag pasaya sakanya. Magagalit ba kayo at masasabi bang Selfish ako kung hihilingin ko na sana hindi nalang bumalik yun. At sana nawala na sya ng tuluyan kay marko?
"hoy crishna pauline valencia! Bakit ba nagkakaganyan ka ha?" nagulat ako nang bigla nalang akong sigawan ni mady habang inaayos ko tong gamit ko. Lunch break na kasi.
"wala lang ako sa mood"
"wag mo nga akong daanin sa palusot mo"
"Ok nga lang ako, lumabas kana. Nasa labas na si jake oh, hinihintay ka, sasabay muna ako kay gieno" sabi ko, napalingon naman agad sya "see you later mady!" sabi ko nalang tapos pinagtulakan ko pa sya. Wala pa kasi akong gana magkwento eh. Agad ko namang chinat si gieno para may makasama ako.
"Hey Lin!" nagulat pa ako nung may tumapik bigla sa braso ko, pagharap ko si gieno lang pala. ang mokong kong pinsan,
"ang tagal mo naman! Kanina pa kaya kita hinihintay"
"kinancel ko pa kasi yung date ko, ayokong magtampo ang pinakamamahal kong pinsan eh" sabi nya at pabirong sinuntok ko naman sya sa tyan. tumawa lang naman sya
"may problema kaba pauline? Parang ang lungkot ng mata mo eh" he asked at nakakunot noo pa talaga ang tsismoso
"wala, gutom lang ako" iritado kong sabi at nauna na ng konti sa paglalakad sakanya
pagdating namin sa canteen, unfortunately ay nakita ko nanaman sina marko, sweet na sweet na nagtatawanan habang kumakainb"woops ouch! Para akong sinaksak ng isang milyong beses" bulong ni gieno nung napansin nya kung san ako nakatingin, kaya tiningnan ko lang sya ng masama, tapos niyaya ko na din syang umalis. dahil baka hindi ako matunawan kung makakasama ko sila
"so ganun nalang yun? Iiwas ka nalang?"
"anong gusto mong gawin ko? Maglupasay sa harap nila? O magsisisigaw dito para sabihing mahal na mahal ko sya at kung pwede ako nalang?" sabi ko at hindi ko inaasahang gagaralgal yung boses ko. Nakita ko na umiling iling ang pinsan ko
"ang gusto kong gawin mo eh yung bagay na dapat matagal mo ng ginawa" sabi nya tapos inakbayan ako " ang kalimutan sya at simulang tanggapin na hindi kayo ang para sa isa't isa.
"pero mahirap eh"
"mahirap kasi ayaw mong gawin"
"hindi ko kasi kaya"
"kaya mo yan. Malakas na ang loob mo di ba? Di ba nga ibang iba ka na sa dating crishna? Matapang ka na ngayon di ba? Kaya tiwala lang makakaya mo yun"
"di ba nga, sya ang dahilan kung bakit ako naging matapang?"
"Ito ang tatandaan mo. ang pagmamahal ay dapat lang na ipinaglalaban KUNG pareho kayo ng nararamdaman,pero hindi magandang maging sakim dahil sa huli ikaw at ikaw parin ang matatalo sa sarili mong pain. Ikaw lang din ang masasaktan tulad ngayon, you better move on crishna" kitang kita ko na seryoso sya sa mga pinagsasasabi nya. He even called me at my first name that he usually use when he is mad at me or when he really wanted to make things clear to me
"yeah, i'll try, promise"
"dont you just try couz, do it, para sayo din naman to eh" tumango nalang ako para naman matapos na to, susubukan ko naman talaga eh, siguro yun nga ang tama.
-----
Un tahimik lang ako buong araw, andito na ko ngayon sa bahay at hindi padin nga ako nagkukwento kay madyl, akala ko dati kapag hindi na ako nakapagsalita ng ilang minuto ikakamatay ko dahil nga sa makulit akong tao, pero ngayon? Pakiramdam ko pagod na pagod ako kahit wala man akong ginagawa, ganito pala ang feeling ng mga broken hearted? Parang tinatamad gawin ang kahit na ano tss, napabuntung hininga nalang ako, binuksan ko yung laptop ko at sinimulan ko ng burahin lahat ng picture ni marko dito, pagkatapos ko dun yung mga picture nya naman dito sa kwarto ko ang sinimulan kong itago sa isang box but honestly speaking guys? Pakiramdam ko sa ganitong ginagawa ko para bang nililibing ko na din yung kalahati ng pagkatao ko, o yung puso ko, i wiped away my tears tapos narinig ko nalang na nag ring yung phone ko
"hello? Who's there?" i asked unregistered number kasi eh
(sus? Nag knock knock ba ako?)
"Lu?"
(yeah? miss me?)
"bugok ka pala eh! Tarantado kang koreanong hilaw ka! Bakit ngayon ka lang nagparamdam!?"
(chillax babe, magtanong ko lang, umiyak ka ba kanana?)
"Pano mo nalaman?"
(Gut feel. and i have an idea here what made you cry. Is it him?)
"go home lunnie, i really miss you"
(i wish i can, dont cry my princess, you'll get over him soon but dont pressure yourself too much, take it easily)
"yeah dude, english pa more " mauubusan ako ng stock kung mag eenglish din ako.
(Naiirapan hako mag tagalog eh)
"Sige na nga, ako na mag aadjust" natatawang sabi ko.Namilipit na atakasi dila nya
(Hey! are you smiling now?)
"yeah thanks to you"
(you're welcome, now get up and go eat your dinner, skiping is bad)
"hey! Manghuhula ka ba?!"
(Yes i am. Anyway. I need to go na. byee babe! Miss you)
napangiti nalang ako nung mawala na sya sa line. Alam na alam na talaga nung bugok na yun ang ugali ko, kaya nga nakakamiss eh. He is actually my human diary. Kaya siguro ganon. by the way he is ZI HAN LU half korean and 1/4 chinese 1/4 pilipino, basta something like that kasi yung father nya is pure korean and his mother is a half chinese and half pilipino. Haha dami nyang lahi no?
"crishna anak di ka pa daw kumakain sabi ni manang" narinig kong sabi ni papa sa labas ng kwarto ko
"kakain na pa! Tapusin ko lang po ito sandali"
"sigurado ka ha? You will be grounded for a week kung di ka kakain"
"yes pa" after nun wala na kong narinig na salita sa labas, nung napatingin ako sa wall clock 8:30 na pala, hindi ko man lang namalayan, bumaba na ko para kumain dahil ng ttakot ko lang ma grounded no, may isang salita pa naman si papa once he said it, he really mean it.
---
- Writer
