@เช้าวันต่อมา
"อรุณสวัสดิ์ครับเฮีย"
เสียงนุ่มทุ้มดังลงมาจากบันไดคนละปีกกับที่เขาอยู่ ทั้งที่ห้องของเมืองเหนือมันติดกับห้องของเขาเอง ไม่รู้ว่าเป็นอะไรเมื่อคืนเมืองเหนือถึงได้ย้ายตัวเองไปพักที่ห้องรับแขกชั่วคราวหลังจากที่เดินตามหลังพี่ชายและว่าที่พี่สะใภ้ขึ้นไปเพียงไม่กี่นาที
"อืม"
คนหน้านิ่งที่กำลังยกกาแฟขึ้นจิบ ปรายตามองน้องชายก่อนจะหันกลับมาสนใจไอแพดที่วางอยู่ตรงหน้าแทน แต่เมื่อรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองอยู่ สายตาคมดุก็เหลือบไปมองทันทีก่อนจะเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม
"มึงนั่งหน้าแป้นยิ้มอะไรแต่เช้า"
"คนหน้าแป้นนะเฮียเหอะส่องกระจกดูหน้าตัวเองบ้างหรือเปล่า กรามค้างแล้วมั่ง" คนโดนสวนกลับหน้ายุ่งขึ้นมาทันที เขารู้ดีว่าตัวเองไม่ได้ยิ้มให้กับอะไรเลยแต่มุมปากมันหยักยกขึ้นเองซะงั้น
"แล้วนี่น้องสาวผมล่ะทำไมยังไม่ลงมาอีก อย่าบอกนะว่าเมื่อคืนเฮียจัดเจ้าเอยหนักไปหน่อย.."
"ไม่"
"ไม่ได้จัด
