เจ้าเอยจ้องสายตาคมดุที่จับจ้องปานจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆ คนตัวเล็กถูกระชากเข้าปะทะอกแกร่งพร้อมร่างสูงก็บดเบียดร่างเธอแน่นจนแทบจะกลืนเป็นเนื้อเดียวกัน
"ทำไมไม่ตอบ! ฉันบอกให้ตอบไง ตอบสิ" มือหนาขยุ้มหัวไหล่มนอย่างแรง ก่อนจะเขย่าร่างบางจนหัวสั่นคลอน พร้อมกับตะคอกถามหาคำตอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขาเคยคิดว่าเธอใช้มารยาหลอกล่อพ่อและเขาให้ยอมรับเธอมาเป็นภรรยา แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป เขากลับกลัวไปซะทุกอย่าง ไม่อยากจะเสียเธอไปให้ใครคนอื่น
"ฉันจะคุยอะไรกับใครมันก็เรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวกับคุณเลยสักหน่อย!"
เมื่ออธิบายไปเขาคงไม่เชื่อเพราะปักใจไปแล้วว่าเธอปันใจให้คนอื่น เจ้าเอยก็เลือกที่จะสู้โดยการเชือดเฉือนด้วยวาจา ปลายนิ้วเรียวรีบกรีดชับน้ำตาให้ตัวเองอย่างลวกๆ ก่อนจะเชิดใบหน้าขึ้นเล็กน้อย ยามสาดกระแทกถ้อยคำตอกกลับชายหนุ่มอย่างคนอวดดี
"หึ ไม่เกี่ยวได้ยังไงพูดมาสิ ในเมื่อฉันเป็นผัวเธอ มีสิทธิ์จะรับรู้เรื่องราวเกี
