Pagdating ni Theodore sa bahay ni Cynthia, nadatnan niya itong nakahiga sa kama, mukhang matamlay at nanghihina. Kitang-kita sa mukha nito ang labis na pagod, at kahit ang paghinga niya ay may kasamang bahagyang panginginig. Agad siyang lumapit sa tabi ng kama at naupo, hindi maitago ang pag-aalala sa mga mata niya.
"Cynthia, anong nangyari? Bakit hindi mo agad sinabi sa akin?" tanong niya, pilit pinapanatili ang kalmado niyang tono.
Nang marinig ang boses ni Theodore, dahan-dahang iminulat ni Cynthia ang kanyang mga mata at pinilit ngumiti, kahit halatang mahina siya.
"Theo... nandito ka na pala." Nasa boses niya ang panghihinayang. "Sabi ko sa kanila, huwag ka nang tawagan. Alam kong busy ka. Ano bang pumasok sa isip nila at ginulo ka pa?"
Sinubukan niyang bumangon, pero agad siyang
