54. BÖLÜM: SES
Sabah oldu. Bu sefer kahve kokusu değil, alarm çaldı.
Elif kapattı. Boran da aynı anda doğruldu. Kimse “günaydın” demedi ama kimse de sırtını dönmedi. Bu bile ilerlemeydi.
Elif banyoya girdi.
“Bugün randevu var,” dedi diş fırçasını ağzından çıkarıp.
Boran aynadan baktı.
“Biliyorum.”
“İptal falan yok.”
“Yok.”
Sessizce hazırlandılar. Boran montunu aldı, Elif çantasını. Kapıda durdular. Anahtar Boran’ın elindeydi ama uzatmadı. Kapıyı açtı.
“Hazırım,” dedi Elif.
“Ben de.”
Arabaya bindiler. Yol boyunca müzik açılmadı. Konuşmak zorunda değillerdi ama susmak da eskisi gibi değildi.
Boran direksiyona bakarak konuştu.
“Dün söylediklerini düşündüm.”
“Elif cevap vermedi.”
“Bağırmamamı… kontrol etmememi… tehdit etmeyişimi.”
“Elif camdan baktı.”
“Bunlar pazarlık maddesi
