Chapter 33
Lumipas ang mahigit apat na taon. "Ate nasaan ang alaga mo?" kagigising ko lang pagcheck ko sa orasan ay alas otso na pala. Wala akong pasok ngayon, restday ko pag weekends. Pumunta na ako sa dining area at agad naman ako binigyan ng kape ni Ate Aurora, siya ang kasambahay namin dito sa bahay. "Andon sa Papa niya kanina pa kasi nagyayaya doon po, pinaliguan ko lang po muna saka hinatid ko na po doon." "Okay thank you." inubos ko lang ang kape ko at pumunta na ako sa mansyon. Wala sila dito sa unang palapag kaya umakyat ako sa taas, nakita ko ang dalawa na naglalaro nasa wheelchair niya si Don Vladimir habang hinahabol si Chamiya. "Mama" nakangiting tawag sa akin ni Chamiya nang makita niya ako si Don ay bumaling din ng tingin sa akin. Agad akong naglakad papalapit sa kanya at tuma
- Writer
