BERFİN
Zaman su misaliydi. Siz ister geçsin isteyin, ister geçmesin hayat akıp gidiyordu. Bir de sanırım insan hem çalışıp hem de koca konağa Hanımağalık yapmaya çalıştığında zaman daha çabuk akıyordu. Zaman ileriye akarken biz Ezman ile geriye doğru akmıştık sanki. Bizi hala bir arada tutan iki medeni insan gibi her şeye rağmen konuşmayı başarabilmemiz ve her şeye rağmen birbirimizi sevmemizdi galiba...
Şu ana kadar hiçbir zaman, en büyük olayda bile iplerin kopmasına sebep olan kavgalarımız olmamıştı. Kırmış ve kırılmıştım ama hiç o geri dönülemez yola girmemiştik. Denemiştim. Bu zamana kadar hep gelen o olmuştu, bu kez ben gitmeyi denemiştim ama karşımdaki insandan bulmayı umduğum tepkiyi alamayınca zamana bırakmıştım. Bu süreç ikimizde de yaralar açmış ve ikimizde yaralarımıza rağmen
