ACAR
Emniyetten çıkarken öfkeden delirmek üzereydim. Bu nasıl bir işti böyle? Amir beni dinlememişti bile. Bu kumpası önüne getirilen çapulcuların yaptığına ikna olmuştu. Daha kolay, yakalanmayacakları yoldan kazanmak varken, adamlar ne diye benim gibi göz önünde olan birini seçsinlerdi ki? Bunu da düşünmüyorlar mıydı? Nasıl bu kadar çabuk ikna olabilirlerdi? Aklımı kaçıracaktım. Ben günlerdir iki üç çapulcu yüzünden mi nezarethanede kalmıştım. Akıl alır gibi değildi?
Babamın beni beklediği araca bindim.
“Hadi geçmiş olsun,” demesiyle sinirimden güldüm.
“Dalga mı geçiyorsun?” diye sordum öfkeyle. “Adamlar bizimle resmen dalga geçiyor. Kedinin fareyle oynadığı gibi oynuyor. Ne geçmesi? Kim bilir o itin hesabı ne? Elimizde kanıt olmadan bir bok da yiyemiyoruz. Kardeşinden zeki çıktı şer
