Pagkarating namin sa bahay ay nakatulog na agad si Elijah sa sasakyan. Karga ni Jace habang binubuksan ko ang pinto, tahimik ang paligid pero pareho kaming ramdam ang bigat at tensiyon na hindi na galing sa galit kundi sa dami ng hindi namin nasasabing pareho.
Pagkapasok namin ay dahan-dahan niyang inilapag si Elijah sa sofa. Tinakpan ko ng blanket ang anak ko saka humalik sa ulo niya. Nang lumingon ako ay nakatingin sa akin si Jace na hindi mapakali, parang may gustong itanong pero natatakot din sa sasagot ko.
“Ano’ng nangyari kanina?” mahinang tanong niya.
Hindi demanding. Hindi galit.
Concerned. Purely.
Huminga ako nang malalim.
“Helena came to the office.”
Kita ko agad ang pag-igting ng panga ni Jace.
“What did she say? May ginawa ba siya? Did she scare you?”
“Tahan,” sabi
