Mainit ang hapon sa campus, at halos magtapos na ang klase ni Jenny nang maramdaman niyang may nakatingin sa kanya habang papalabas siya ng gate. Nang lingunin niya ay bumilis ang t***k ng puso niya.
Nandoon si Joshua — nakasandal sa poste, hawak ang sling bag, at para bang ilang oras na siyang naghihintay.
Hindi niya alam kung anong mararamdaman. Matagal na silang hindi nagkakausap. Mula nang masaktan siya, pinili niyang umiwas, tahimik na lang na maghilom. Pero heto na naman ito ngayon, parang walang nangyari, parang gustong bumawi sa lahat ng nasirang tiwala.
“Jenny,” tawag ni Joshua, sabay lapit. “Pwede ba tayong mag-usap?”
Napahinto si Jenny, pero hindi siya lumingon agad. “Wala na tayong kailangang pag-usapan, Joshua.”
“Please…” Nilakasan ng binata ang boses, ramdam ang kaba at
