Malamig ang simoy ng hangin nang dumating si Jenny sa restaurant. Hindi niya alam kung bakit kinakabahan siya — parang may kakaiba sa gabing iyon. Nakasuot siya ng simpleng white dress, medyo mahaba pero litaw pa rin ang pagiging elegante niya kahit walang effort.
Pagpasok niya, agad siyang sinalubong ng receptionist.
“Miss Alvarez? This way please.”
Sinundan niya ito, at ilang hakbang pa lang ay natanaw na niya si Jace. Nakaupo ito sa corner table, nakasuot ng black long sleeves na nakatupi hanggang siko, mukhang galing pa sa trabaho pero sobrang linis pa rin tingnan. Nang magtagpo ang mga mata nila ay parang huminto ang oras.
“Hey,” bungad ni Jace, nakangiti habang tumayo para salubungin siya. “You look… stunning.”
Napalunok si Jenny, pilit na tinatago ang kilig. “You clean up well
