Becoming Yours By Yastinee

4th:Ditto

I lost words.Hindi ko naisip na babalik siya sa University namin.I thought he trasferred out so i was confident that in no time,i was over him.

But,how can i?He's here again.

'Di ko naman masisisi ang sarili ko kung hindi agad-agaran ang paglimot sa kaniya.We've been together for almost 5 years.We have a lot of memories together,we always bond,we are our first first time.We have tried different stuffs together for the first time,discovered such crazy things.So,i guess moving on from him would take some time.

Naglalakad ako ngayon pauwi kahit na may pamasahe naman ako o kahit magpasundo kay Kuya Kly ay hindi naisipan.Binuksan ko ang phone ko at saka isinaksak ang headset.

I love listening to Jazz music.I just feel like it's so calm ang soothing for me,not that i don't like other musical genres,it's just that,jazz really stands out for me.

Hindi naman masyadong masakit sa balat ang sinag ng araw dahil na rin siguro sa pag ihip ng hangin.

As i walk across the street,i was amazed by how is the nature created.Hindi ko mapigilan tanawin ang mga dahon na naglalaglagan sa tuwing iihip nang bahagya ang hangin.This is my favorite scene...me,walking peacefully while listening to a relaxing music while appreciating the surroundings.

Spending my time on walking,i saw a banana cue vendor,so i decided to buy enough for myself.

Lumapit ako sa nagtitinda at saka tinanggal ang headset mula sa aking tainga.“Pabili po ng dalawa.”magalang na sabi ko sa tindera.

Nang makabili ako ay nagpatuloy na ako sa paglalakad.Hindi ko na ibinalik ang kabilang pares ng headset ko habang ang isa ay nakasuot pa.I just lowered the volume so i can hear anything on the background.

“Ang gaganda pala ng mga tao dito,lalo na yung kumakain ng banana cue.”sabi ng nasa likuran ko.

Napakibit balikat naman ako roon.Kumain rin naman ako ng banana cue pero sa tingin ko ay hindi naman ako ang sinasabihin niya ng ganoon kahit na oo,maganda ako.

I laughed secretly.Mag isa akong naglalakad rito pero tumatawa ako baka isipin ng mga nakakakita sa akin ay may sakit ako sa pag iisip.

Inilabas ko na lamang ang phone ko at naisipang maglaro na lamang ng games roon.Sumubo ako ng saging at akmang tatanggalin ang headset mula sa gadget nang biglang may humila ng bag ko.

I haven't even got a response when someone blocked my sight.

A nice looking guy riding a bike while holding my bag.He's even smiling!

I mentally rolled my eyes and sighed in annoyance.Kukuhanin ko na sana ang bag ko nang bigla niya itong isinukbit.

I took the last bite off the banana cue.“Ano na naman?”i ask him with surly tone.

Nagkibit balikat lang siya.“Wala lang.”sabi niya.

“Ibalik mo na ang bag ko.”sabi ko naman sa kaniya sabay lahad ng kamay ko.

Umiwas lang siya ng tingin at nagpatuloy sa pagpedal habang dala ang bag ko.

Sumunod na lamang ako at naisipang kainin ang natirang banana cue at isinuot muli ang isang bahagi lamang ng headset.

“Bakit naglalakad ka lang?"tanong niya na hindi ko naman pinansin.

Kung kanina ay nasa unahan ko siya,ngayon ay nasa tabi ko na at mahinang pinaaandar ang kaniyang bisikleta.

Hindi ako sumagot kaya napansin ko ang pagkibit balikat niya.“Anong pinakikinggan mo?Jazz 'yan 'no?Alam ko yan!”he said and as i look up to him,i saw his bright face,smiling brightly at me.

I sighed.

Nakakain love nga naman talaga ang pagmumukha ng mokong na 'to.Nakakainis!

Instead of showing my poker face to him,i can't help myself but to smile.

Shit?!

Napairap ako bigla.“Pakialam mo ba?”sabi ko at napaiwas ng mukha habang may itinatagong ngiti.

Why am i smiling?Huh?

Narinig ko ang bahagya niyang pagtawa kaya napalingon ako.Pagtingin ko sa gawi niya ay malayo na ang agwat namin sa isa't isa.

Napailing ako.

“So...'yun na yon?Kinikilig ka na doon?So?Ano na Girl?Kilig ka?”i whispered to myself as i stopped walking for a second.

Itinapon ko na ang stick ng banana cue sa basurahan na nakita ko at nagpatuloy sa paglalakad.

Nang malapit na kami sa unang kanto ng street namin ay sinabayan ko ang mahina niyang pagpepedal at nagsalita.

“Can i get my bag back?”sabi ko nang makalapit ako sa kaniya.

Napatingin sya sa akin.“Me?Don't you want me back?"bigla niyang sabi.

Napakunot naman ang noo ko kasabay ang biglang pagbilis ng t***k ng puso ko.

“You...I–”I stutter.

Natawa siya.“Kidding,"he winked at me.“Kapag nasa tapat na tayo ng bahay niyo,saka ko na ibibigay sa'yo."dugtong niya pa.

Tumango na lamang ako at nauna na maglakad.

Natuloy ang paglalakad namin ng walang imikan kaya naisipan kong magsalita.

Tumingin ako sa kaniya at nagkasalubong ang paningin namin kaya mabilis akong napaiwas ng tingin.

“Kamusta?”tanong ko sa kaniya.

Ramdam ko ang pagtitig niya sa akin kaya naman nakaramdam ako ng pag kailang.

Agad din naman niyang ibinalik ang tingin sa daan.“Ayos lang naman,ikaw?”sabi niya.

Napatango tango naman ako.“Ayos lang din naman.”sagot ko.

“Graduating ka na!Nakakaproud naman!"sabi niya sabay tawa.

Ngumiti lamang ako ng kaunti.“Oo nga eh..."sabi ko sabay tingin sa nga paa ko.

“Where can you see yourself at?"tanong niya.“In 5 years?"dugtong pa niya.

Nagkibit balikat lang ako.“Maybe...working my a*s off?"sagot ko sabay tawa.“I really don't know."habol ko pang sabi.

Napatango naman siya doon.“Oh...okay.That's it?”he asked again.“Not as my wife nor the mother of my children?”he said while smirking.

Napaawang ang labi ko at napakurap kurap sa sinabi niya.I almost feel the same way again like before.Saglit pa akong napatulala sa sinabi niya.Natauhan lamang ako nang iabot niya ang bag ko sa akin.

“Close your mouth.”he teased.

Kikiligin na sana ako nang bumalik na naman sa akin ang nangyari kanina at sa nagdaang panahon.

He was gone for seven months,we broke up,he gave me no reason and right now he's being like this.

The audacity!

I turned to him.“You know what...Ad...maybe we should be strangers again."i smiled looking at him and then i saw how he stiffened on his stance before i made my way entering our house.