“อ๊ะ!..”
เจ้าจันทร์สะดุ้งเฮือก เมื่อปลายยอดอกถูกขบเม้มดูดดึงจากริมฝีปากหยักข้างหนึ่ง ซึ่งอีกข้างก็ถูกขยำบีบกำมันอย่างเต็มไม้เต็มมือ แบบรู้ตัวดีและมีสติครบถ้วนเพียงแต่มันหยุดตัวเองไม่ได้เท่านั้น ทั้งที่ไม่อยากจะทำให้อีกฝ่ายต้องเจ็บกายเลยสักนิดเดียว แต่มันก็อดมันเขี้ยวไม่ได้จริงๆ
เพราะสิ่งที่เจ้าจันทร์กำลังทำ มันเป็นการตอกย้ำให้สติของคนบนร่างนั้นแทบจะพังลง จนหลงลืมคำสั่งสอนเชิงย้ำของผู้ใหญ่ไปเสีย...
แบบเนี่ย!...
“อื้อ~~ลูกศร...”
คนใต้ร่างร้องครางหนักขึ้น พร้อมกับบิดตัวไปมาตามอารมณ์ ผสมกับให้ความร่วมมือดีเกินความคาดหมาย ด้วยการแอ่นกายขึ้นรับกับสัมผัสทุกอย่างที่คนบนร่างต้องการ
นั่นก็ยิ่งทำให้อีกฝ่ายได้ใจและรุกเร้าเอากับเจ้าของร่างบางหนักขึ้น โดยลืมไปเลยว่าอยากจะเบามือกับมันให้มากกว่านี้ ทั้งๆ ที่อยากจะขยี้ให้จมเตียง เพราะเสียงครางหวานเรียกชื่อเขา ของมันนั่นละ
คันศรผละขึ้นมาถอดเสื้อนั
