Geri çekilip çatık kaşlarının örttüğü gözlerine baktığımda, belimdeki ve ensemdeki parmakları gevşemişti. Bundan istifade tüm gücümle onu kendimden itip kollarının arasından çıktım. Ayaklarım geri geri giderken, bana doğru gelirken yüzünde ürkütücü bir ifade oluştu.
"Beni öptün," dedi, gözlerindeki kuşku ve şaşkınlık duygularının karmakarışık olduğunu belli ediyordu. "Sen neden öptün?"diye sordu, üzerime yürümeye devam ederken.
Bir elimi yukarıya kaldırıp ona dur işareti yaparken, üzerime doğru attığı adımları duraksamak yerine hızlandı.
"Sen neden öptüysen, ben de o yüzden öptüm Renat!" Dedim yüksek fakat titreyen bir sesle. "Kendini kaybettin, farkında mısın canımı yakıyordun?"
Senkronize şekilde attığımız adımlar, tabanlarım merdivenlerin son basamağına dokunduğunda bile durmadı.
