ÇIKMAZ BELA

Bölüm 14

Ne düşündüğünü anlayabiliyorduk. Onun için de çok zor bir durumdu ama birlikte atlatacaktık.

“Tabi ki alırım biriciğime. Ayrıca it herif git sen kahve yap kızımla bana. Prensesime ne iş buyuruyorsun?” dedi.

Ağabeyim abartı hareketlerine devam ederek bir elini alnına koymuş ve tiyatro havasında devam etti. “İt herif ha bu ağır geldi. Müsaadenizle bayılacağım. Tabi siz kız kardeşleri tarafından size yapılan duygu sömürgeleri ile gözü boyanmış bir baba olarak her bakımdan yetersiz gördüğünüz Kerem’i atmaya dünden razısısınız.” demişti.

Ağabeyimle bakıştığımız birkaç saniye ardından ikimizde hunharca gülmeye başlamıştık.

Gülmemiz son bulduğunda ağabeyim bir yanımda babam bir yanımda koltukta oturuyorduk az önceki ağabeyimin onca çabasına rağmen kaçınılmaz son olan sessizlik baş göstermişti.

Babamdan beklenmeyen bir şekilde o başlatmıştı konuşmayı.

“Güzel kızım benim bize her şeyi en başından anlatman gerekiyor. Hiçbir şey saklamadan, daha fazla hiçbir sırra yerimiz kalmadığının farkındasın. Gerçekleri bilelim ki seni koruyabilelim. Farkında değilsin ama tehlikedesin. Küçük bir kız çocuğu değilsin bende sana anlatacağım.” dediği anda ağabeyim söze girmişti.

“Baba ne diyorsun sen? Hala küçük o. Biz koruyamıyor muyuz da anlatacaksın?”

“Kerem kes sesini! Sana soracak değilim kızım ile ilgili kararları alırken. O izin verdiği sınırlar dahilinde koruyabiliyoruz onu. Koruyabiliyor olsak odasına kadar girebilir miydi o şerefsiz? Hayır. Tehlikenin büyüklüğünün ne kadar farkında olursa o kadar onu korumamız gerektiğini anlayıp bize de yer açar. Kızım, ilk önce sen anlatacaksın her şeyi en başından ama kaçırılmandan, orada yaşanılanlardan her şeyi yalansız, saklamadan anlatmaya başla sonrasında bizimde sana anlatacaklarımız var fakat biliyorsun söylemediğin bir şey olursa anlarım, hissederim. O zaman benim de sana eksik anlatacaklarım olur maalesef. Şimdi sen de sıra her şeyi ayrıntısıyla anlat ki biz bir daha sormak zorunda kalmayalım. Bu iş hepimiz içinde daha fazla zorlaşmasın.” demişti.