ÇIKMAZ BELA

Bölüm 12

Sinirlerime hakim olmam gerektiğinin farkındaydım fakat içimden hiç de gelmiyordu. Herkes bana hissettiklerini kat ve kat fazlası ile yaşamadan ölmesine müsaade etmeyecektim. Yakınım sandığım kişilerin bile beni tanımayışı midemde ki yakıcı hissi arttırıyordu. Kusmak istiyordum hem yılarca olan sahteliklerine hem beni tanımayışlarına hem de benim buna bir salak gibi inanmam buna sebep olmuştu.

“Beni anlamayan kişilere de daha fazla söyleyebileceğim bur şey yok o zaman. Benim size gösterdiğim şey hiç bir zaman karakterim olmadı siz ben beni nasıl görmenizi istediysem hep öyle gördünüz. Alttaki gerçek beni gördüğünüzü sanmıştım bir anlığına oysa ki. Diğer konuda da her zaman ki gibi susacağımı sanıyorsanız çok yanılıyorsunuz. Duyulduğunda olacaklar umurumda değil. Ne olacaksa olacak artık. Ve siz bir daha sizi görmek istemiyorum şimdi evimden çıkın. Ha eğer ki az önce gördüğünüz iz de dahil tek bir şeyi dahi birilerinden duyarsam işte o zaman Lina Nil Tılsım’ı karşınızda bulursunuz. Şimdi defolun evimden.” Deyip onları kovmuştum.

İyi bir kararmıydı bilmiyordum fakat Sinirlerime hakim olamamıştım. Hala yüzsüz vır şekilde Ayça konuşmaya başladı. “Çok abartıyorsun Lina otur yerine drama yaratma rica ediyorum ayrıca Buket haklı seni tanıyoruz yani ne var altında felsefe yapıyorsun şimdi? Seni düşünüp yanında oluyoruz ve bizi mi kovuyorsun? Bunun geri dönüşü olmadığının farkında mısın?”

“Gayet farkındayım Ayça. Ha eğer benim anlama kıtlığım var diyorsan bir daha söyleyeyim. Sizi evim de, hayatım da istemiyorum. Defolun! Felsefe ile de yakında bire bir seni tanıştıracağımdan şüphen olmasın. Şimdi zorla evden atılmak istemiyorsanız gidin hayatımdan.” Demiş ve kapıyı açıp yol göstermiştim. Bunu hak etmişlerdi. Sınırı aşmışlardı. Allahtan planım düzgün işlemiş ve pürüz çıkmamıştı. İstediğim bilgiler elimde yayılmasını istediklerim onlardaydı. Kızlar gittikten sonra yeni madde için düşünmeye başlamıştım.