Tahimik na inikot ni Alyssa ang straw sa baso, pinapanood kung paano sumasayaw ang maliliit na bula sa loob ng inumin. Pilit niyang iniwas ang tingin kay Ethan, ayaw niyang makita ang paraan ng pagtingin nito sa kanya ngayon — parang may tinatago, parang may alam na hindi niya pa alam.
Kahit anong gawin niya, hindi niya maiwasang bumalik sa mga alaala ng nakaraan — mga araw na puro patutsada, malamig na titig, at hindi matitinag na pader sa pagitan nila. Hindi sila kailanman naging magkaibigan, at hindi rin kailanman nagbukas si Ethan ng pinto para doon.
Kaya ngayon, habang nakikita niyang aliw na aliw ang tatlong anak niya sa kanya, mas lalo lang tumitindi ang pagkalito niya. Why now? Why like this?
“Why?” tuluyang binitawan ni Alyssa ang tanong na kanina pa niya pinipigilan. Napatitig
