Tahimik sa loob ng black sedan habang tinatahak nila ang kalsada ng Maynila. Kahit naka-aircon, ramdam pa rin ni Luca yung init na naiwan mula sa restaurant kanina — o baka hindi init yun, kundi bigat ng nangyari.
Sa passenger seat, bahagyang lumingon si Third, ang right-hand niya.
“Boss… nakita mo rin ‘di ba?”
Hindi agad sumagot si Luca. Nakadungaw siya sa bintana, braso nakasandal, daliri nakahawak sa panga na parang binabalikan lahat ng eksena.
“I saw enough,” maikli niyang sagot.
Humugot ng hininga si Third, parang gusto pang dagdagan. “Matagal na, Boss. Pero swear, yung tingin niya sa kanya—”
“—exactly what I expected,” putol ni Luca, malamig pero diretso.
“He’s always been like that. Kapag may nakuha siyang piraso ng puzzle, hihilahin niya hanggang mabuo niya lahat.”
Bumagal
